دلکده‌ی آنسه

انگلیس، رفسنجانی، تلویزیون من‌وتو

2011-12-15T08:31:00.000-08:00

از شرق تا غرب آ آ آ آ، کار کار انگلیساست

*سرزمین ما دارای نظام حکومتی هزارتویی است که چندین دسته باهم در نبرد هستند و همه‌گی آن‌ها هم با اصل جمهوری اسلامی موافق‌اند و آن‌چه آنان را به نبرد واداشته، به‌دست گرفتن قدرت است که برای دست‌یابی به این قدرت سیاسی مشهور، به هر دری می‌زنند. درواقع جمهوری اسلامی حُکم پدر و مادری را دارد که این دسته‌های سیاسی شناخته‌شده، فرزندان آن‌ها هستند که همه‌ی آن‌ها در مقابل پدرومادرشان خم می‌شوند و به آن اعتقاد دارند، اما بین خودِ فرزندان دعوا و رقابت است و برای کنار زدن یک‌دیگر هر کاری از دست‌شان برآید را انجام می‌دهند.

درحال حاضر به هر کسی می‌‌رسیم با محمود احمدی‌نژاد مخالف است. اما هدف مخالفان احمدی‌نژاد باهم تفاوت دارد. نوع مخالفت اقشار مختلف جامعه بااحمدی‌نژاد، با نوع مخالفت دسته‌های سیاسی با او تفاوت اساسی دارد. همان‌گونه که اشاره شد بیش‌تر دسته‌های مختلف سیاسی برای به دست گرفتن قدرت با احمدی‌نژاد مخالفت می‌کنند درحالی‌که مخالفت مردم با او از جنس دیگری است.

یکی از مخالفان سرسخت احمدی‌نژاد« رفسنجانی» است. رفسنجانی که در دهه‌‌های گذشته، خود از قدرت‌مندترین مردان این نظام بود، با به‌دست آوردن ثروتی بادآورده که همیشه این ثروت را به باغ‌های پسته‌اش سنجاق می‌کرد، به‌همراه پسران‌ معروف‌اش، شوکت و مکنتی به‌هم زدند که تماشایی بود. ثروت بی‌کران‌شان در کشورهای مختلف، آن‌ها را به چهره‌هایی مشهور تبدیل کرد.

این شخص پُرمکنت و پُرقدرت در مسیرهای بعدی جمهوری اسلامی، ناخواسته از جاده منحرف شد. او را به بیراهه هُل دادند. بیراهه‌ای که خودش در آن جاده‌ای یک‌دست و هموار ساخت و هم‌چنان درحال نبرد با کسانی‌ست که او را به آن بیراهه هُل داده بودند.

جاده‌ای که رفسنجانی ساخت، کمافی‌السابق مقصدش انگلیس بود. در همه جای تاریخ سرزمین‌مان، هرکجا نامی از انگلیس برده شده، شانه به شانه‌ی آن روحانیون نیز قرار گرفته‌اند. درواقع انگلیس حامی اصلی روحانیون و مذهب در ایران بوده و هست. انگلیس در این برهه نیز با رفسنجانی همراه شد و پشت سرش قرار گرفت تا حامی او در به ثمر رسیدن هدف‌هایی باشد که درواقع هدف مشترک انگلیس و قشر روحانی است. پس از انقلاب اسلامی هم همیشه در بین عامه‌ی مردم گفته می‌شد که انگلیس آخوندها را سر کار آورد. عده‌ای هنوز این حرف را نمی‌پذیرند و خیلی‌ها هم آن را باور دارند.

در حال حاضر دشمن مشترک انگلیس و رفسنجانی، «محمود احمدی‌نژاد» است. انگلیس هم‌چنین برای سردسته‌های جنبش سبز یعنی موسوی و کروبی نیز غش و ضعف می‌رود. جنبش سبز که با موسوی و کروبی و یاران‌شان شکل گرفت، بعدها و با اضافه شدن اقشار مختلف جامعه و مردم عادی به آن، شکل دیگری به خود گرفت و مفهوم‌اش گسترده‌تر شد تا جایی‌که اینک همه‌ی هواداران جنبش سبز، هوادار نظام جمهوری اسلامی نیستند اما اصل این جنبش و سردمداران آن یعنی آقایان موسوی و کروبی همان‌گونه که همه می‌دانند با اصل نظام جمهوری اسلامی موافق‌اند و کسی هم نمی‌تواند این‌را انکار کند، چون خودِ این آقایان به‌طور شفاف این مسئله را عنوان کردند و این‌که دوست نمی‌‌دارند نظامی دیگر جایگزین نظام کنونی گردد.

یکی از وسایل مهمی که حکومت‌ها و سیاست‌مداران برای رسیدن به اهداف‌شان از آن سود می‌برند، رسانه‌ها هستند. شبکه‌ی خبری بی‌بی‌سی یک شبکه‌ی تلویزیونی دولتی است که به‌طور آشکار از طرف دولت انگلیس ساپورت می‌شود و همه‌ی دنیا هم این را می‌دانند. اما از این شبکه که به‌طور علنی با بودجه‌ی دولتی تامین می‌شود، نمی‌توان به خیلی از اهداف رسید. بنابراین شبکه‌ای مورد نیاز بود که ساپورت دولتی آن به‌شکل مخفیانه باشد تا راحت‌تر بتواند هدف‌های خود را تحت پوشش نام دو نفر به مقصد برساند.

این شبکه‌ی تلویزیونی با حمایت دولت انگلیس و شخص رفسنجانی و پسران‌اش تاسیس شد. تلویزیونی با نام«من‌وتو». شبکه‌ای با هزینه‌ای کلان که هر فرد نابینایی هم تشخیص می‌دهد چنین بودجه‌ای نمی‌تواند بودجه‌ی شخصی باشد. تلویزیونی با كيفيت تصويری بسیار خوب، برنامه‌سازی‌های پُرهزينه، خريدن لايسنس برنامه‌های خارجی و شبيه‌سازی آن برنامه‌ها و همه‌ی اين‌ها بدون داشتن آگهی تبليغاتی. این شبکه‌ی تلویزیونی با آمدن‌اش چشم‌ها را به خود خیره کرد. شدت ساپورت به‌حدی بود که با فاصله‌ی زمانی اندک، دومین کانال این شبکه نیز با نام«من‌وتو2» آغاز به‌کار کرد. این‌بار چشم‌ها علاوه‌بر خیره شدن، گرد هم شد. کلان‌بودن هزینه‌ی صرف‌شده برای این تلویزیون، با تاسیس«من‌وتو2» بیش‌تر به چشم آمد و شک‌ها نیز به یقین تبدیل گشت.

هركسی در هر سنی و با هر میزان سوادی و با هر ميزان عقلی و حتا عقب‌مانده‌های ذهنی، با دیدن«من‌وتو2» فوری دریافتند كه اين شبكه، غرق در هزينه‌های سنگين و باورنكردنی‌ست. شبکه‌ای با كيفيت تصويری بسیار عالی، ابعاد تصويری وايد و با برنامه‌هایی بسيار جالب و ديدنی. مردم ایران تاکنون چنین تلویزیونی نداشتند، تلویزیونی که فيلم‌های علمی، تخيلی، تاريخی و ... را با زيرنويس فارسی پخش کند، ضمن اين‌كه توضيحات روی فيلم هم همه به فارسی ترجمه شده و گوينده، به زبان فارسی در مورد صحنه‌های فيلم حرف بزند!! مستندهای آن‌هم معمولن به روز بود و با گرافيك تصويری بالا و صدالبته گران‌قیمت، از تاریخچه‌ی خوراك‌ها و کنسروها تا ماجراهای مهیج و حوادثی مانند يازدهم سپتامبر. با يادآوری اين نكته كه همه‌ی اين برنامه‌ها از لحاظ ترجمه و گوينده‌گی درحد حرفه‌ای‌ بود و زيرنويس‌ها هم دارای گرافيك و فونت‌های باسليقه. گوينده‌های متن فيلم‌ها و مستندها نه يك‌نفر، كه چندين نفر بودند و از نوع سخن گفتن‌شان كاملن پيدا بود كه افرادی حرفه‌ای هستند و لابد بدون حقوق مناسب وقت‌شان را برای چنين كاری نمی‌گذارند. بنابراین هزينه‌ی ترجمه‌ها و زيرنويس‌های فارسی اين برنامه‌ها را هم علاوه بر خرید فیلم‌های مستند در نظر بگيريد.

با صرف این هزینه‌های هنگفت و ارایه‌ی تلویزیونی حرفه‌ای، صاحبان اصلی این شبکه به مقصود خود که در ابتدا همان جذب بیننده بود رسیدند و این شبکه به شبکه‌ای بسیار پُربیننده تبدیل شد که بیش‌ترین بیننده را نیز از ایران داشت. حتا آنانی‌ که زیاد اهل تماشای تلویزیون‌های ماهواره‌ای نبودند نیز جذب فیلم‌های مستند و بسیار عالی این شبکه شدند.

با دیدن بساط پُرهزینه‌ی شبکه‌ی«من‌وتو2» کاملن مشخص شد که هزینه‌های این شبکه، درواقع هزینه‌ی دولتی‌ست. حرف‌ها و زمزمه‌ها آغاز گشت و وقتی صدای زمزمه‌ها بلندتر شد، صاحبان نامرئی این شبکه، تصمیم گرفتند که قید «من‌وتو2» را بزنند و برنامه‌های آن‌را به«من‌وتو1» منتقل کنند. بنابراین شبکه‌ی «من‌وتو» شد فقط یک شبکه‌ی تلویزیونی با کلی برنامه‌های دیدنی برای هر نوع سلیقه. نتیجه این‌که هدف ابتدایی صاحبان آن یعنی جذب مخاطب با موفقیت انجام پذیرفت.

الان اگر شما به اخبار شبکه‌ی من‌وتو نگاه کنید، خواهید دید که چه‌گونه از جزئیات اتفاقات نامرئی در ایران نیز بااطلاع هستند و افشاگری می‌کنند. در بی‌بی‌سی، اخبار به‌طور کلی عنوان می‌‌شود چون وقتی همه می‌‌دانند این شبکه‌، یک شبکه‌ی دولتی است، مجاز نیستند که به جزئیات مخفی نیز بپردازند. اما در اخبار«من‌وتو» جزئیاتی افشاگری می‌شود که صددرصد مشخص است که عواملی خاص دست‌اندرکار این خبررسانی‌ها هستند.

در سایر برنامه‌های سیاسی-اجتماعی و حتا تفریحی این شبکه نیز، محمود احمدی‌نژاد و کابینه‌اش و اطرافیان‌اش بی‌وقفه مورد حمله قرار می‌گیرند، در موردشان برنامه‌ی طنز می‌سازند و از عملکرد این دولت انتقاد می‌کند، راه‌پیمایی‌ها و اعتراض‌های خیابانی مردم مخالف با دولت را نشان می‌دهند، ضمن این‌که از جنبش سبز و آقایان موسوی و کروبی به‌طور ضمنی اما آشکار هواداری می‌شود. درست همان کاری که شبکه‌ی بی‌بی‌سی انجام می‌دهد اما در لفافه و پشت پرده. به همین دلیل است که بیش‌تر کسانی که خود را هوادار اصلاح‌طلبان می‌‌دانند و نیز خودِ اصلاح‌طلبان، به بی‌بی‌سی علاقه‌ی ویژه‌ای دارند چرا که نوع سخنان این شبکه، خوشایند باورهای‌شان است و همین افراد به سمت شبکه‌ی«من‌وتو» نیز جذب شده‌اند.

شوربختانه جامعه‌ی ما، جامعه‌ی چندان آگاهی نیست. این درست که قشری از این جامعه به‌واقع بیدار و هوشیارند و به آگاهی رسیده‌اند، اما فقط قشری و نه بیش‌تر اقشار جامعه. بنابراین همه چیز را ساده می‌بینند و ساده می‌انگارند و بدتر از همه این‌که باور می‌کنند که این شبکه به دلیل این‌که با احمدی‌نژاد مخالفت علنی دارد، پس مخالف جمهوری اسلامی است، درحالی که انتقاد و اعتراض به«احمدی‌نژاد» نشانه‌ی مخالفت با جمهوری اسلامی نیست. گفتیم که در این نظام پیچیده‌ی تودرتو، خیلی از گروه‌ها هستند که با«احمدی‌نژاد» مخالف‌اند اما با اصل جمهوری اسلامی کاملن موافق‌اند، درست مثل صاحبان اصلی شبکه‌ی«من‌وتو».

یکی از کارهای جالب این شبکه برای جذب مخاطب، تولید برنامه‌ای با نام«آکادمی موسیقی گوگوش» بود که در واقع از برنامه‌های اولیه‌ی این شبکه محسوب می‌شود. این شبکه با پرداخت مبلغی کلان به خانم گوگوش و با استفاده از نام او، جوان‌هایی که علاقه‌مند بودند به دنیای موسیقی وارد شوند را در جریان یک مسابقه به سمت این شبکه کشاند و با استفاده از جذابیت‌های نور و تصویر و حضور فیزیکی خانم گوگوش، مردم ساکن ایران را که هدف اصلی هستند، به تماشای این برنامه واداشت. توضیح این‌که به‌جز پرداخت اولیه‌ی مبلغی کلان برای استفاده از نام خانم گوگوش برای این برنامه، این شبکه برای حضور دوماهه‌ی خانم گوگوش در این برنامه نیز به ایشان مبلغ نودهزارپوند پرداخت می‌کند.

هومن خلعتبری یکی از مُهره‌های اصلی این برنامه است که با استفاده از علم موسیقی، شوربختانه به سوءاستفاده‌های غیراخلاقی مشغول است. هومن خلعتبری«گی» است و جای پرسش دارد چه‌گونه آقای احمدی‌نژاد مدعی بود در ایران «گی» وجود ندارد!!! پس این«گی» معروف از کجا صادر شده است؟؟!!

صدالبته«گی» بودن، یک مسئله‌ی شخصی است و مسایل شخصی به کسی ارتباط ندارد، اما وقتی چنین مقوله‌ای به سوءاستفاده از جوان‌های مردم می‌انجامد، سبب آسیب‌های اجتماعی می‌شود و جنبه‌ی شخصی و خصوصی خود را از دست می‌دهد وحتمن که باید مطرح شود. یکی از مشکلات بزرگ جامعه‌ی ما، رسانه‌های غیرمسئول هستند. این رسانه‌ها با این‌که همه‌شان از زیر و بم این داستان غم‌انگیز بااطلاع‌اند، اما به هر دلیلی از گفتن واقعیت به مردم خودداری می‌کنند. سکوت، رسم دیرینه‌ی این رسانه‌هاست و به‌به و چه‌چه کردن‌های دروغین و پشت‌سر حرف‌زدن‌های مرموزانه، خوراک اصلی‌شان است. اگر ما رسانه‌ای داشتیم که شهامت می‌داشت و ماهیت چنین برنامه‌ها و چنین افرادی‌‌ را برملا می‌ساخت، شاید که امروز شبکه‌ی«من‌وتو» جرات نمی‌کرد که چنین آسیب‌پارتی خطرناکی را با استفاده از نام«گوگوش» به خورد مردم بدهد. درد ما این است که رسانه‌ی مسئول نداریم.

گویا برای شبکه‌ی«من‌وتو» هم اصلن مهم نیست که جناب هومن خلعتبری چه می‌کند!! این شبکه بریا رسیدن به هدف‌اش فقط به دنبال جذابیت‌های بیش‌تر برای شکار بیننده‌ی بیش‌تر است و بس. درحالی‌که یک برنامه‌ی تلویزیونی حق ندارد زیر نقاب نام«آکادمی موسیقی» هر کاری که دل‌اش خواست انجام بدهد. حق ندارد با استفاده از بچه‌های مردم، از زنده‌گی‌اش لذت ببرد. در نظر بگیرید ده جوان را برای این آکادمی انتخاب می‌کنند آن‌هم نه آن‌گونه که در صفحه‌ی تلویزیون نمایش داده می‌شود و مردم خوش‌باور هم باور می‌کنند که معیار فقط خواندن و صدای داوطلبان است. خیر، معیار این نیست، معیار دقیقن آن چیزی است که در صفحه‌ی تلویزیون نمایش نمی‌‌دهند، بلکه در پارتی‌های شبانه و حرف‌های درگوشی، فقط با خود داوطلبان مطرح می‌کنند. شیوه‌ای که باورکردنی نیست اما حقیقت دارد، شیوه‌ای غیرانسانی و درخواست‌های نامشروع و غیراخلاقی!! و هومن خلعتبری چنین می‌کند.

به‌هرشکل ده نفر گزینش می‌شوند که چند نفرشان به واسطه‌ی دوستی و آشنایی است و چند نفر هم از طریق غیراخلاقی که در بالا مطرح شد و شاید یکی دو نفر هم عادی... و بعد در عرض دو ماه می‌خواهند خواننده بسازند!!! بیش‌تر مردم ما بر این باورند که جامعه‌ی هنری آلوده است و درواقع نیز چنین است، حال شما درنظر بگیرید این جوان‌هایی که از همان ابتدا به طریق گزینش‌های غیراخلاقی و مسایل جنسی به موسیقی راه پیدا می‌کنند به کدام ناکجاآبادی خواهند رسید!!! اینان به‌هرشکل جوان هستند و جویای نام و وقتی با چنین پیشنهادهایی برای ورود به این آکادمی مواجه می‌شوند، مشخص است که برخی‌هاشان راضی می‌شوند که با این شیوه‌های غیراخلاقی به آکادمی راه پیدا کنند و دستِ‌کم برای دو ماه به شهرت برسند. آن‌گونه که در این برنامه در عرض دوماه مشهور می‌شوند شاید اگر سال‌ها تلاش کنند نتوانند چنین شهرتی را به‌دست بیاورند، اما دیگر به این فکر نمی‌‌کنند که بعد از این دو ماه سرنوشت‌شان چه خواهد شد!!!

هومن خلعتبری حق ندارد که با سوءاستفاده‌ی جنسی از این پسرهای جوان، خوش‌گذرانی کند و حقوق دریافت کند و به ریش همه بخندد. هروقت که هومن خلعتبری در جلوی دوربین تلویزیون «گی‌»بودن‌اش و نیز این‌گونه سوءاستفاده‌های جنسی را انکار کرد، آن‌زمان من مدارک مربوط به این موضوع را رو می‌کنم. چه‌گونه کسی به خودش این اجازه را می‌‌دهد که به بهانه‌ی خواننده‌کردن پسرهای جوان و تعلیم‌ آواز، از آن‌ها سوءاستفاده‌ی جنسی کند؟ ببینید چه بساطی داریم!!

به‌هرشکل تلویزیونی که با اهداف خاص سیاسی شکل می‌گیرد، فقط بیننده می‌خواهد و رسیدن به هدف موردنظرش و دیگر برای‌اش تفاوتی ندارد که در درون‌اش چه می‌گذرد و چه کسانی از این شرایط غم‌انگیز سوءاستفاده می‌کنند و چه کسانی آسیب می‌بینند. قدیمی‌ها می‌گفتند: «سیاست پدرو مادر ندارد» و مصداق بارز این جمله را اینک در تلویزیون«من‌وتو» می‌بینیم. پس خوشا به حال من و تو که«من‌وتو» داریم!!!!!

بیست‌وچهارم آذرماه 1390 خورشیدی

Episode/N111

2011-07-23T06:16:00.000-07:00

شماره‌ی صدویازده اپیزود منتشر شد

گفت‌وگویی ویژه با«مهرداد آسمانی» ا

قصه‌ی یک ملودی - وقتی که گل درنمیاد...ا

چه جای نامحرم است مجلس اُنس؟ - شهیار قنبری

نگاهی به ترانه‌ی «پوست شیر» ا

مصاحبه‌ای با«خسرو گلسرخی» درباب نقد هنری و هنرمند متعهد - سال 1349

ا «داریوش» صدای سرخ - بخش هشتم

دو نکته‌ی زنده‌گی در یک نگاه کوتاه

همراه با

شعر، داستان و عکس‌های دیدنی و خاطره‌انگیز

در

شماره‌ی صدویازده مجله‌ی اپیزود

EPISODE MAGAZINE

یکُم امردادماه 1390 خورشیدی

Episode/N110

2011-07-09T12:58:00.001-07:00

شماره‌ی صدوده اپیزود منتشر شد

سخنی با«اردلان سرفراز» درباب ترانه‌ی«دلم خواست» ا

پا گذاشتن روی ستاره‌ها - نگاهی به آلبوم«طعم رویا» ا

ا«ترانه‌هامو پس بده!» و ناآگاهی هوراکشان عاشق

چه دنیای عجیبیه!!! ا

نگاهی به ترانه‌ی«معلم بد» ا

ترانه‌سرا، آهنگ‌ساز و خواننده کدام هنرمندترند؟

من و همسرم شانه‌به‌شانه‌ی هم... ا

ا«داریوش» صدای سرخ - بخش هفتم

همراه با عکس‌های دیدنی، شعر و داستان

در

شماره‌ی صدوده مجله‌ی اپیزود

EPISODE MAGAZINE

هجدهم تیرماه 1389 خورشیدی

ترانه‌هامو پس بده

2011-06-28T12:04:00.000-07:00

واکنش«گوگوش» به ترانه‌ی«ترانه‌هامو پس بده» ا

دوباره باز دوباره یک گفت‌و‌گوی تکراری دیگر با خانم گوگوش در یکی از مجله‌های ایرانی چاپ لس‌انجلس ... دوباره باز دوباره یک دروغ جالب‌انگیز در میانه‌ی این گفت‌وگو، این‌بار به‌دلیل فشار وارده از ترانه‌ی«ترانه‌هامو پس بده!». ا

پرسش‌ها و پاسخ‌ها آن‌چنان تکرار مکررات است که من مجبورم صدباره بپرسم وقتی حرف تازه‌ای برای گفتن وجود ندارد، چه نیازی به گفت‌وگوی تازه است؟ یعنی برای گفتن یک دروغ جانانه و تسویه حساب شخصی، باید حتمن گفت‌وگویی تازه به بهانه‌ی کنسرت به‌راه انداخت؟
محتوای این گفت‌وگو را همان پرسش‌های همیشه‌گی کاپی کردن و دانلود آلبوم‌های موسیقی، دشوار بودن تهیه‌ی آلبوم به دلیل کاپی‌ها و دانلودها، کشف استعدادهای جوان، تلنبار شدن استعدادهای جوان در ایران و عدم دسترسی به آن‌ها، همکاری با ترانه‌سرایان پیش‌کسوت و تکراری‌تر از همه داستان هزارساله‌ی خانه‌ی هنرمندان تشکیل می‌داد و صدالبته یک دروغ‌پردازی بزرگوارانه نیز در میانه‌ی این گفت‌وگو، به‌مانند نگینی مصنوعی و پُردرخشش جلب توجه می‌کرد. این دروغ درواقع هدف اصلی گفت‌وگو بود.ا

خبرنگار پرسید: با ایرج جنتی‌عطایی چه همکاری‌هایی داشتید؟
خانم گوگوش درحالی‌که از هول هلیم در دیگ افتاده بود و می‌خواست هرچه سریع‌تر دروغ نازنین‌اش را تحویل بدهد، بدون این‌که به پرسش خبرنگار توجه کند، همین‌که نام ایرج جنتی‌عطایی را شنید، چنین پاسخ داد:ا
«ا«با ایرج جنتی‌عطایی صحبت می‌کنم. او اصرار دارد آثارش را در یک آلبوم مستقل جای دهد. ولی من با توجه به تجربیات سال‌های اخیر متوجه شدم که تنوع در آثار آلبوم را مردم بیش‌تر می‌پسندند. ضمن این‌که در این شرایط، تهیه‌ی یک آلبوم کامل تاحدی مشکل است اما امیدوارم که با ایرج عزیز در آلبوم‌های آینده‌ام همکاری داشته باشم.»ا

آه! چه بااحساس!!!! ای‌جان!! خدا آرزومندان را به آرزوی‌شان برساند که مجبور نشوند آرزوی‌ دیرینه‌شان را در قالب«اصرار دیگری برای تهیه‌ی یک آلبوم مستقل» بیان کنند!!! من به‌واقع نمی‌دانستم خانم گوگوش تا این اندازه آرزوی همکاری با ایرج جنتی‌عطایی را دارد.ا

تا آن‌جایی که همه می‌دانند آقای جنتی‌عطایی بود که از همکاری کردن با خانم گوگوش امتناع کرد. آقای جنتی‌عطایی، در گفت‌وگو با هوشنگ توزیع در تلویزیون پارس، بسیار شفاف و بدون تعارف گفت: «من با خانم گوگوش مشکل سیاسی دارم و هروقت مشکلات ایشان برطرف شود همکاری خواهم کرد»... مثل روز روشن است که مشکلات خانم گوگوش برطرف نشده و ایشان هم‌چنان در هاله‌ای از ابهامات و غیرابهامات سیاسی به‌سر می‌برند، بنابراین آقای جنتی‌عطایی که سال‌هاست بر سر این حرف‌شان ایستاده‌اند، چرا باید یواشکی به گوگوش اصرار کند که تو را به‌خدا بیا با من یک آلبوم مستقل داشته باش؟؟ اصلن آقای جنتی‌عطایی چه وقت به آوازخوانان اصرار کرده‌اند که شما را به‌خدا بیایید باهم همکاری کنیم؟
آقای جنتی‌عطایی در مقابل دوربین موضع خود را در برابر همکاری با خانم گوگوش اعلام کرد، همه هم دیدند و شنیدند. فیلم آن گفت‌وگو هم‌اینک نیز موجود است. با این وصف، خانم گوگوش چه‌گونه می‌تواند حرف خود را مبنی بر اصرار آقای جنتی‌عطایی برای همکاری با ایشان ثابت کند؟ شاعر کجا چنین حرفی را گفته است؟

جالب این‌جاست که ایشان گفته‌اند: ولی من با توجه به تجربیات سال‌های اخیر متوجه شدم که تنوع در آثار آلبوم را مردم بیش‌تر می‌پسندند.ا
باید گفت که تجربیات خانم گوگوش منحصر به سال‌های اخیر نبوده است، این درست که ترانه‌ی «ترانه‌هامو پس بده!» حال‌ ایشان را دگرگون کرده، اما این دلیل نمی‌شود که چشم بر روی تجربیات پنجاه ساله‌ی خود ببندد و تجربیات پنجاه سال پیش‌اش را باعنوان«تجربیات سال‌های اخیر» ذکر کند. خانم گوگوش در همه‌ی سال‌های فعالیت هنری‌اش چنین تجربه‌ای داشته است. ایشان سال‌های پی‌درپی فقط با«اردلان سرفراز و شماعی‌زاده» کار کرده بود که اگر ترانه‌ها را روی هم بگذاریم به جای یک آلبوم مستقل، چند آلبوم مستقل می‌شود. در زمانی‌ دیگر چند سال با«ایرج جنتی‌عطایی و واروژان» پشت‌هم چنین تجربه‌ای را داشته است و بعد از آن هم«زلاند و سرفراز». پس«تجربه‌ی چند سال اخیر» دلیل خوب و موجهی برای نپذیرفتن اصرار!!! آقای جنتی‌عطایی برای یک آلبوم مستقل نیست، اگر بنابر تجربه بود باید می‌گفت تجربه‌ی پنجاه سال اخیر! و جالب این‌که ایشان چه زود و سریع از تجربه‌های خود پند می‌گیرد!!! پنجاه سال طول کشید!!!ا

در آن دوران ترانه‌ها بر روی صفحه‌های موسیقی منتشر می‌‌شد که فقط حاوی دو ترانه بود، و بعد هم نوار کاست به بازار آمد. خانم گوگوش همین صفحه‌های دو ترانه‌ای را چندین سال پی‌درپی فقط با همکاری اردلان سرفراز و حسن شماعی‌زاده منتشر کرد. اسامی ترانه‌ها را ببینید:ا
من و گنجشکای خونه»، «من و تو»، «جاده»، «مرداب»، «کویر»، «کوه»، «دوپنجره»، «اون منم»، ا«کولی»، «دوراهی»، «بخون تا بخونم»، «کیه کیه» و...ا
جالب این‌که پس از انتشار این ترانه‌های موفق، بین او و اردلان سرفراز و حسن شماعی‌زاده اختلاف افتاد و کار به دعوا و قهر کشید.ا

به آثار مشترک گوگوش و ایرج جنتی‌عطایی و واروژان توجه کنید: «پُل»، «ماه‌پیشونی»، «خوابم یا بیدارم»، ا«باور کن»، «همسفر»، «دریایی»، «شب شیشه‌ای».ا
با توجه به این نکته که این همکاری چند سال پشت‌هم ادامه پیدا کرد، آیا تعداد ترانه‌های مشترک و بی‌تنوع!! به اندازه‌‌ی یک آلبوم مستقل نیست؟ ... به‌جز این باید به ترانه‌های مشترک گوگوش با «ایرج‌جنتی‌عطایی و بابک بیات» و «ایرج جنتی‌عطایی و پرویز مقصدی» هم اشاره کرد. ببینید چندین سال پیاپی چند ترانه با ایرج جنتی‌عطایی کار کرده بود؟!؟
و ببینید در یک مدت کوتاه چند ترانه با فرید زلاند و اردلان سرفراز همکاری داشته: «مرهم»، «پرسش»، «دریغ»، «شکایت»، «گمشده» ... حیف که انقلاب اسلامی به‌وقوع پیوست و «آقا خوبه، آقا جونه» تشریف آورد، وگرنه همکاری با«زلاند و سرفراز» طبق روال پیشین، هم‌چنان ادامه می‌یافت.ا
حال ترانه‌های مشترک گوگوش با مهرداد آسمانی و شهیار قنبری را ببینید:ا
«ا«چله‌نشین»، «دل‌کوک»، «نجات‌ام بده!»، «اتاق من»، «عشق یعنی همه چیز»، «آی مردم مُردم»، «آخرین خبر»، «شب سپید»، «غزل شیشه‌ای»، «خوبِ خوب»، «سنگر بی‌سنگ»، «شک می‌کنم»، «آفتابی».ا

بنابراین تجربیات خانم گوگوش مربوط به چند سال اخیر نبوده است. ایشان در زمینه‌ی همکاری مستمر با همکاران‌‌اش تجربیات چهل‌ساله دارد. یعنی همان روشی که در همه‌ی سال‌های فعالیت هنری‌اش دنبال کرده بود را در چند سال اخیر هم دنبال کرد... اما گویا فضای ترانه‌ی«ترانه‌هامو پس بده!» به ایشان اجازه نمی‌دهد که تجربیات چهل سال پیش‌اش را ببیند، آن‌چنان که همه‌ی تجربیات‌اش را در چند سال اخیر خلاصه کرده است!!ا
حالا خانم گوگوش! لطفن شهامت داشته باشید و پاسخ بدهید که کدام‌یک از این آثار، شما را به این نتیجه رسانده که باید در یک آلبوم با پنجاه نفر کار کنید؟

به جز این فقط با یک مقایسه‌ی ساده، خیلی راحت می‌توان تفاوت آثاری که نام بُردم را با آثار آلبوم«حجم سبز» به‌وضوح دریافت. سطح و کیفیت‌ ترانه‌های نام‌بُرده آن‌چنان با آلبوم حجم سبز تفاوت اساسی دارند که بهتر است بگوییم اصلن قابل مقایسه نیستند. همه‌ی آنانی که ترانه را می‌شناسند و با ترانه زنده‌گی می‌کنند، همین نظر را دارند. حجم سبز آلبومی بسیار ضعیف است، حال اگر دو نفر در این آلبوم همکاری می‌داشتند یا سی نفر و یا پنجاه نفر فرقی نداشت. به روشنی می‌بینیم که آلبوم«حجم سبز» با تعداد نفرات بیش‌تر، بسیار ضعیف و سطحی کار شده و حرفی برای گفتن ندارد.ا

نکته‌ی دیگر این‌که، هنرمندی که به همین راحتی ترانه‌های برنامه‌ی کودک«رها اعتمادی» را به هر دلیلی که خودش می‌داند اجرا می‌کند، چه‌گونه ممکن است ترانه‌های ایرج جنتی‌عطایی را نپذیرد؟ آیا رها اعتمادی تازه‌کار و نابلد، با ایرج جنتی‌عطایی که سابقه‌ی چندین و چند ساله در ارایه‌ی بهترین ترانه‌های ماندگار را دارد، اصلن باهم قابل مقایسه‌اند؟ مطمئن باشید اگر خانم گوگوش نه به شکل مستقیم که حتا اگر باواسطه هم اشاره‌ای برای اجرای ترانه‌های آقای جنتی‌عطایی دریافت می‌کرد، ترانه‌ها را می‌‌قاپید.ا
با همه‌ی این اوصاف، اگر چنان‌چه آقای جنتی‌عطایی، رسمن و به‌طور واضح اعلام کند که برای تهیه‌ی یک آلبوم مشترک با گوگوش، به ایشان اصرار کرده است و ایشان نپذیرفته، من حرف آقای جنتی‌عطایی را می‌پذیرم.ا
داستان‌های ما، به‌واقع داستان‌های عجیب و غریبی است. داستان این است که خانم گوگوش به دلیل فشار وارده از شنیدن ترانه‌ی «ترانه‌هامو پس بده!» چنین واکنش کودکانه‌ای را در این گفت‌وگو از خود به نمایش گذاشته است. حال حساب کنید که داستان‌های ما تا به کجا عجیب و غریب است و نیز بررسی کنید که فشار وارده بر خانم گوگوش از شنیدن این ترانه تا چه حد بوده است!!!ا

چرا ترانه‌ام به تو بال و پر، به من قفس بده؟
برهنه کن صداتُ و ترانه‌هامو پس بده!ا

این خاصیت فرهنگ نابه‌هنجار و تربیت اجتماعی سراسر غلط هنرمند است که درظاهر سکوت بزرگوارانه اختیار می‌کند، اما تسویه حساب شخصی خود را در جایی دیگر و با موضوعی بی‌ربط و دروغین عنوان می‌دارد. کاش سوپراستار ما ذره‌ای شهامت داشت و آن‌چه در دل مخفی کرده بود را بدون یاری گرفتن از دروغ بیان می‌‌کرد. اما گفتم که تربیت اجتماعی غلط ، سوپراستار را وامی‌دارد که عقده‌ی درونی خود را به یاری دروغ بگشاید و سپس پیش خود ذوق‌زده شود که دیدی چی گفتم، حال‌شونو جا آوردم!! ... حال‌شان را جا نیاوردی خانم گوگوش! مردم را به خنده آوردی!ا
ا«سوزان جیفرز» می‌گوید که«مویه نکن! خشمگین نشو! ادراک کن! ادراک کن!»ا

خانم گوگوش! حال شما هم ادراک کن! به جای دروغ‌پردازی و عقده‌گشایی، ادراک کن جانا! ادراک کن! اگر که می‌توانی!ا

منبع: مجله‌ی اپیزود - شماره‌ی صدوچهار

هفتم تیرماه 1390 خورشیدی

Episode/N109

2011-06-24T14:40:00.000-07:00

شماره‌ی صدونُه اپیزود منتشر شد

با آغاز چهارمین سال انتشار مجله‌ی اپیزود

شماره‌ی صدونُه اپیزود منتشر شد: ا

بلوغ ... «شهرزاد سپانلو» ا

ا«حس تنهایی» پُر از حس تازه‌گی‌ست - بخش دوم

Who is right

برنامه‌ای بی‌پرده و شفاف

مرگ غم‌انگیز دو رودخانه‌ی زیبا در قلب شهر رشت

ا«ایرج جنتی‌عطایی» و جامعه‌شناختی دقیق

بتی، لیلا فروهر، شهره و نوش‌آفرین در پیوندی هنرمندانه

ا«داریوش» صدای سرخ - بخش هفتم*

به‌همراه عکس‌های دیدنی و شعر و داستان*

در شماره‌ی صدونُه مجله‌ی اپیزود

Episode Magazine

چهارم تیرماه 1390 خورشیدی

گفت‌وگو با مهرداد آسمانی

2011-06-11T14:13:00.001-07:00

contact@episodemagazine.com

بیست‌ویکم خردادماه 1390 خورشیدی

Episode/N108

2011-06-11T13:49:00.001-07:00

شماره‌ی صدوهشت اپیزود منتشر شد

آلبوم حس تنهایی پُر از حس تازه‌گی‌ست

خورخه سمپرون نویسنده‌ی اسپانیایی درگذشت

دلایل پُرمخاطب‌بودن و تاثیرگذاری شبکه‌ی فارسی1

امان از روزگار... ا

گفت‌وگوی عنایت فانی با ایرج جنتی‌عطایی

آ«داریوش» صدای سرخ - ماجرای اسیدپاشی و ارتباط با گوگوش

بفرمایید شام تهرانی به‌دنبال بفرمایید شام لندنی

به‌همراه شعر و داستان‌کوتاه و عکس‌های دیدنی

در شماره‌ی صدوهشت مجله‌ی اپیزود

EPISODE MAGAZINE

بیست‌ویکم خردادماه 1390 خورشیدی

Episode/N107

2011-05-28T00:14:00.000-07:00

شماره‌ی صدوهفت اپیزود منتشر شد

چندخطی برای زنده‌یاد ناصرخان حجازی

پخش غیرقانونی«ترانه‌هامو پس بده!» ازتلویزیون من‌وتو

ترانه‌ی«ای‌آسمان» سروده‌ی ترانه مُکرم است یا بیژن سمندر؟

سرقت نام«زویا زاکاریان» توسط رها اعتمادی

ترانه‌ی«آشپزخونه» طبیعت رنگ‌باخته‌ی پُررنگ دیروز

گفت‌وگوی«منوچهرسخایی» با مجله‌ی بانوان در سال 1352

گستره‌ی بی‌کران مُرده‌پرستی در سرزمین ما

ا«داریوش» صدای سرخ - بخش چهارم

همراه با

عکس‌های زیبا و خاطره‌انگیز، شعر و داستان

در شماره‌ی صدوهفت مجله‌ی اپیزود

EPISODE MAGAZINE

هفتم خردادماه 1390 خورشیدی

Episode/N106

2011-05-14T06:52:00.000-07:00

شماره‌ی صدوشش اپیزود منتشر شد

در شماره‌ی صدوشش مجله‌ی اپیزود می‌خوانید: ا

ا«راستین» صدایی خوش و راستین

ا«بیژن سمندر» شاعر شعر شیراز

اندرحکایت گوگوش - پس از ده سال: سلام‌علیکُم لیلاجون! ا

یک روز از زنده‌گی من... ا

صدساله‌گی دکتر ذبیح‌الله صفا

ا«داریوش» صدای سرخ - بخش سوم

شب است و گوشی تلفن و ذهن شلخته... ا

روایت زیبای«اسفندیار منفردزاده» از شعر«پریا»ی شاملو

مطالب خواندنی و عکس‌های دیدنی در

شماره‌ی صدوشش مجله‌ی اپیزود

EPISODE MAGAZINE

بیست‌وچهارم اردیبهشت‌ماه 1390 خورشیدی

Episode/N105

2011-05-03T02:43:00.000-07:00

شماره‌ی صدوپنج اپیزود منتشر شد

شماره‌ی صدوپنج مجله‌ی اپیزود را از دست ندهید

EPISODE MAGAZINE

سیزدهم اردیبهشت‌ماه 1390 خورشیدی
*

Episode / N104

2011-04-18T07:09:00.000-07:00

شماره‌ی صدوچهار اپیزود منتشر شد

حضور جنجالی تهمینه میلانی در برنامه‌ی هفت

*ابی در هنگامه‌ی حس تنهایی

*واکنش گوگوش به ترانه‌ی«ترانه‌هامو پس بده» ا

*داریوش، صدای سرخ

*آغازی برای جوان‌گرایی در شبکه‌ی امید ایران

*آقای مدیر! با داریوش مشکل داری یا با ابی؟!؟

**به همراه چند خبر هنری، شعر، داستان و عکس‌های دیدنی

*در شماره‌ی صدوچهار مجله‌ی اپیزود*

EPISODE MAGAZINE

*بیست‌ونهم فروردین‌ماه 1390 خورشیدی *

Episode/N102

2011-03-19T14:35:00.000-07:00

با شادباش‌های نوروزانه به‌مناسبت فرارسيدن نوروز باستانی

و با آرزوی سالی خوب و خوش برای همه

شماره‌ی صدودو مجله‌ی اپيزود منتشر شد

ويديوی پيام نوروزی خانم ليلا فروهر

گفت‌وگویی بی‌پيرايه با خانم بتی

نوروزانه ... ماهی قرمز كوچولو

ا«حس تنهایی» آلبوم تازه‌ی«ابی» ا

مخاطب من شما سه نفريد! ا

پشت ديوارهای سانسور چه گذشت؟

نگاهی به برنامه‌ی«بفرماييد شام!» ا

به‌همراه ساير مطالب خواندنی، عكس‌های ديدنی، شعر و داستان كوتاه

در شماره‌ی صدودو مجله‌ی اپيزود

EPISODE MAGAZINE

بيست‌وهشتم اسفندماه 1389 خورشيدی

Episode/N101

2011-03-04T13:39:00.000-08:00

شماره‌ی صدويك مجله‌ی اپيزود منتشر شد

در شماره‌ی صدويك اپيزود می‌خوانيد: ا

*فستيوال زيبایی و نور، حاصل سكوت جادویی مهرداد

*كدام ترانه آينه‌ی ماست؟ (نگاهی به ترانه‌هامو پس بده!)ا

*ای‌كاش تاريخو می‌شد برگردونم به روز يك (نگاهی به ترانه‌هامو پس بده!)ا

*در ستايش سلين ديون

*حاجی‌فيروز كجاست؟ پس چرا نمی‌آيد؟

*بازخوانی يك پرونده - «نماز»در گفت‌وگو با اسفنديار منفردزاده

*انگشت اتهام فقط به سمت كوجی زادوری!!! ا

به‌همراه عكس‌های تماشایی و شعر و داستان كوتاه

*در شماره‌ی صدويك مجله‌ی اپيزود

EPISODE MAGAZINE

چهاردهم اسفندماه 1389 خورشيدی

Episode/N100

2011-02-23T01:49:00.001-08:00

شماره‌ی صد مجله‌ی اپيزود منتشر شد

در شماره‌ی صد مجله‌ی اپيزود بخوانيد: ا

ا «ترانه‌هامو پس بده!» زمزمه‌ی يك درد پنجاه ساله

بين همه ستاره‌ها خورشيد قسمت می‌كنی! (نگاهی به آلبوم طعم رويا)ا

اندرحكايت گفت‌وگوی مجله‌ی جوانان با گوگوش

يادداشتی درباره‌ی فيلم كوتاه«اركيده‌ی هنر گيلان» ساخته‌ی فرشته فرحبد ا

ريخت‌وپاش‌های جذاب تلويزيون من‌وتو2

نگاهی به گذشته - می‌تونی مُشت منو وابكنی

و ساير مطالب خواندنی و عكس‌های ديدنی

در شماره‌ی صد مجله‌ی اپيزود

EPISODE MAGAZINE

چهارم اسفندماه 1389 خورشيدی

Episode/N99

2011-02-08T04:29:00.000-08:00

شماره‌ی نودونُه اپيزود منتشر شد

ا«شتربان» اثری ماندگار از امير آرام

انتشار آلبوم «طعم رويا» با صدای مهرداد آسمانی

باز هم اعتراضی نامهربانانه به قهوه‌ی تلخ

ا«ابی» با نفسی تازه می‌آيد... ا

درود بر شما آقای جيرانی!!!! ا

ا«طلاق»، ملودی منوچهر چشم‌آذر يا آندره لويدوبر؟

*
*
به‌همراه ساير مطالب خواندنی و عكس‌های ديدنی
*
در شماره‌ی نودونُه مجله‌ی اپيزود
*
EPISODE MAGAZINE
*
*
*
نوزدهم بهمن‌ماه 1389 خورشيدی
*
*

THE TASTE OF DREAMS

2011-01-26T12:15:00.000-08:00

ششم بهمن‌ماه 1389 خورشيدی

Episode/N98

2011-01-21T09:52:00.000-08:00

شماره‌ی نودوهشت اپیزود منتشر شد

اجرای قانون حقوق مولفان ترانه و سو کردن «ابی» ا

همراه با سایر مطالب خواندنی و عکس‌های دیدنی

در شماره‌ی نودوهشت مجله‌ی اپیزود

EPISODE MAGAZINE

دوم بهمن‌ماه 1389 خورشیدی
*

اپيزود - شماره‌ی نودوهفت

2011-01-07T04:36:00.000-08:00

شماره‌ی نودوهفت«اپيزود» منتشر شد

پس از سه ماه تاخير

شماره‌ی نودوهفت اپيزود با مطالب خواندنی و عكس‌های ديدنی منتشر شد

عشق بُن‌دندانی طنزنويس‌مان به گوگوش

را

در شماره‌ی نودوهفت اپيزود بخوانيد: ا

EPISODE MAGAZINE

هفدهم دی‌ماه 1389 خورشيدی
*

ترانه‌هامو پس بده

2011-01-01T13:41:00.000-08:00

چرا ترانه‌ام به تو بال و پر، به من قفس بده؟

برهنه كن صداتُ وُ ترانه‌هامو پس بده! ا

آلبوم «طعم رويا» با صداي دل‌نشين«مهرداد» ا

با شش ترانه‌ي ناب: ا

ترانه‌هامو پس بده

فستيوال گُل

ماه‌بانو

تمام ما

ماليخوليا

آتيش‌بازي

كار مشترك: ايرج جنتي‌عطايي و مهرداد آسماني

پخش: شركت ترانه

فوريه‌ي 2011

*
*

دوازدهم دی‌ماه 1389 خورشيدی

يك اعتراض منطقی

2010-12-24T14:44:00.000-08:00

ا«من‌وتو تی‌وی» يا فقط «من تی‌وی»؟

نوشته‌ی: گروه شميم (فن‌كلاب ليلا فروهر) ا ا

*
دیر زمانی بود که تلویزیون‌های ماهواره‌ای فارسی‌زبان در وانفسای سریال‌های خوش آب و رنگ شبکه‌ي فارسی‌وان محو شده بودند و خبری از برنامه‌های مفصل سال‌های پیشین نبود، چرا که بسیاری از این شبکه‌ها به دنبال مشکلات اقتصادی موجود تا مرز ورشکسته‌گی پیش رفته بودند. در چنین فضایی بود که ناگهان تبلیغ شبکه‌ای بسیار شیک و پُرطمطراق توجه همه را به خود جلب کرد و شاید بزرگ‌ترین ویژه‌گی آن که در همان لحظه همه را تحت تاثیر قرار می‌داد، حضور شاه‌ماهی موسیقی ایران خانم گوگوش بود، کسی که می‌دانیم چندان میانه‌ای با اصحاب رسانه ندارد و این حضور برای همه بسیار جذاب بود و جالب‌تر، اجرای برنامه‌ای برای شناخت و پرورش استعدادهای جوان در زمینه‌ي خواننده‌گی توسط خود ایشان بود. به هر حال همه برای شروع برنامه‌های این شبکه لحظه‌شماری می‌کردند. لحظه‌ي موعود فرا رسید و باوجود تبلیغات گسترده‌ای که برای این شبکه شده بود، با استقبال خوبی مواجه شد. آب و رنگ زیبای برنامه‌ها برای مخاطب عام مسحورکننده بود، گرچه مخاطب خاص به خوبی می‌دانست که تمام این برنامه‌ها تقلیدی ماهرانه و در پاره‌ای موارد ناشیانه از مابه‌ازای غربی‌شان است و هیچ‌یک محصول ابتکارعمل سازنده‌اش نیست، اما باز هم جای تقدیر داشت و دارد. ا
*
آکادمی موسیقی گوگوش علارغم ضعف‌ها و کاستی‌هایش توانست بیننده‌گان زیادی را به سوی خود جلب کند و در این میان بخش اعظم بیننده‌گان این برنامه، دوستداران گوگوش در سراسر دنیا بودند که این هم نکته‌ی قابل تاملی است که بتوانی ستاره‌ای که حاضر نیست در یک مصاحبه تلویزیونی شرکت کند را به‌عنوان مجری یک برنامه‌ی موفق در شبکه‌ای خارج از ایالات متحده داشته باشی. باری آکادمی به پایان رسید و حالا نوبت جولان برنامه‌های دیگر بود و به لحاظ حرفه‌ای، این برنامه‌ها بایستی در سطحی باشند که خلاء ناشی از نبود آکادمی را پُر کنند. نکته‌ی جالبی که از ابتدا در این شبکه شاهد بودیم عدم پخش موزیک‌ویديو از سایر خواننده‌گان زن مطرح ایرانی بود که ناخودآگاه توی ذوق می‌زد! ا
*
در این اثنا برنامه‌ای به نام
greatest hits
پخش شد که در آن به آثار شاعران و هنرمندان بزرگی هم‌چون زویا زاکاریان، فرید زولاند، اردلان سرفراز و شمار دیگری از این عزیزان می‌پرداخت و ترانه‌هایی که ساخته‌ی آنان بود را به عنوان هیت معرفی می‌کرد و جالب این‌جا بود که جز گوگوش و مرحوم هایده(که دیگر رقیبی محسوب نمی‌شود!) از هیچ خواننده‌ی زن دیگری حرفی در میان نبود و ظاهرن از نظر تهیه‌کننده‌گان این برنامه، هیچ خواننده‌ی زنی شایسته‌گی هیت شدن را نداشته و احتمالن هیچ یک از خواننده‌گان زن، کار درخور توجهی با این شاعران و آهنگ‌سازان نداشته‌اند که این خود نشان از بی‌طرف نبودن این شبکه در قبال سایر خواننده‌گان زن است. چون از جمله خواننده‌گانی که با زویا زاکاریان همکاری داشته‌اند و اتفاقن آهنگ‌های هیت هم داشته‌اند می‌توان "لیلا فروهر"، "شهره" و "شهرزاد سپانلو"را نام برد که به‌طور قطع می‌دانیم کارهای بسیار موفقی با این هنرمندان داشته‌اند که از جمله این کارها می‌توان به" یک بوسه"، " پردیس"، " وقتی به تو می‌رسم" از کارهای لیلا فروهر و ترانه‌های "اعتراض" و "قصه‌ی ما" از شهرزاد سپانلو اشاره کرد که تمام آهنگ‌های فوق جزو بهترین‌ها هستند و خواهند ماند و از جمله آهنگ‌های ساخته‌ی "فرید زولاند" برای "لیلا فروهر" می‌توان به ترانه‌های "خبر تازه" و "حسرت"، "گل‌های لاله عباسی" و "نجوا" اشاره کرد که در این لیست بهترین‌ها حتمن جایگاهی درخور تقدیر خواهند داشت! ا
*
باری! زمانی که این برنامه پخش شد با وجود این‌که معتقد بودیم جای خالی دیگر خواننده‌گان از جمله "لیلا فروهر" در این لیست بدجور توی ذوق می‌زند، اعتراضی نکردیم، چون به این نتیجه رسیده بودیم که تلویزیون "من و تو" یک شبکه‌ی سفارشی است که مهم‌ترین هدفش تبلیغ كردن خانم گوگوش است که فی‌نفسه هیچ ایرادی که ندارد هیچ، بلکه در نوع خود ابزار تبلیغاتی مناسبی برای هر دو سوی جریان یعنی هنرمند و صاحب رسانه است! و ای کاش همه‌ی هنرمندان این فرصت را داشتند تا تریبونی برای تبلیغ هنر و فعالیت‌های خود داشته باشند!!! ظاهرن سکوت ما دال بر بی‌توجهی‌مان و نادیده گرفتن این جریان شد که مدیران این شبکه بر آن شدند تا پا را فراتر گذاشته و به حریم شخصی و حرفه‌ای سایر هنرمندان تجاوز کرده و با استهزا قرار دادن آثار آن‌ها، احساس کردند خیلی حرفه‌ای عمل کرده‌اند و به قول معروف خیلی با نمک‌اند!!! و جالب‌تر این‌جاست که وقتی کار به طنز (البته نه به مفهوم واقعی طنز!!!) و در واقع مسخره بازی رسید، دیواری کوتاه‌تر از دیوار" لیلا فروهر" پیدا نکردند که آن هم دلایل خاص خودش را دارد که موارد قابل ذکر آن عبارتند از: ا

*
يك) می‌دانستند که "لیلا فروهر" شخصیت آرام و قابل قبولی دارد و اهل جنجال خبری نیست و همیشه منطقی و حرفه‌ای عمل می‌کند و مسلمن نسبت به این جریان موضع‌گیری نخواهد کرد! ا
*
دو) می‌دانستد که ایشان طرفداران بی‌شماری دارند که حتا اگر به برنامه‌های این شبکه نگاه نکنند در این مورد کنجکاوی‌شان تحریک شده و عکس‌العمل نشان خواهند داد که مسلمن این توجه ناگهانی به یک برنامه، صرف‌نظر از این‌که در جهت منفی باشد، برای هر برنامه‌سازی جالب خواهد بود و می‌توانند ادعا کنند که بسیار پُربیننده هستند! ا
*
سه) دلیل سوم را هم که به نظرم مهم‌ترین دلیل این کار زشت بوده، به عهده‌ی خواننده‌ی این متن می‌گذارم و می‌دانم که همه به همین دلیل مهم است که دل‌خور شده‌اند. ا
*
البته ما فکر می‌کنیم تا شخصیتی مورد توجه و رقیب قدر محسوب نشود کسی تمایل به زیر پا خالی کردن‌اش ندارد!!! ا
اما در مورد این برنامه‌ی بسیار بسیار سطح پایین (چیپ) صرف‌نظر از مجری آن که دائمن تمایل دارد خیلی بامزه جلوه کند، نکات قابل بحث زیاد است که به موارد اندکی اشاره خواهیم کرد. ا
*
صرف نقد کارهای هنری امری است بسیار پسندیده، آن هم در جوامعی مثل ایران که مردم اصولن انتقاد پذیر نیستند و کار نقد شجاعت و جسارت زیادی می‌خواهد (لطفن جسارت را با وقاحت اشتباه نگیرید!) ولی به لحاظ فنی، هر ننه قمری منتقد نیست! منتقد باید کسی باشد که دانش کافی در مبحث مورد نقد داشته باشد و بی‌طرفانه قضاوت کند که حتا در بهترین حالت هم نقد امری است سلیقه‌ای و نسبی. منتقد باید برای نقدش دلیل ارايه کند و به فرض چون معنای نهفته در ضرب‌المثل "یک بام و دو هوا " را می‌داند، دلیل بر دانش‌اش نیست و سوال من از این خانم این است: "چه‌طور ایشان به منظور ترانه‌سرا از این عبارت پی نبرده‌اند و این‌قدر این عبارت برای‌شان دور از ذهن است؟ " ا
*
جالب‌تر این‌که ایشان در هیچ‌کدام از پنج آهنگ ذکرشده نتوانستند هیچ ایراد فنی به آهنگ‌سازی، تنظیم و نوع اجرای خواننده وارد کنند، چون واقعن ایرادی وجود نداشت و درنهایت به مسخره کردن نوع پوشش آن زمان پرداختند که مطمئنن اگر آلبوم خانواده‌گی‌شان را ورق بزنند حتمن خودشان یا اعضای خانواده‌شان یکی از این لباس‌ها بر تن‌شان بوده و در آن برهه از زمان هم کلی به این لباس افتخار می‌کردند! این ویژه‌گی مد است که با گذشت زمان تغییر می‌کند. ایشان روی آهنگی دست گذاشتند که بدون شک بهترین کار این هنرمند بوده، هست و خواهد ماند. آهنگ "ای دل" با شعر و آهنگ بی‌نظیر"مهداد" جزو بهترین آهنگ‌های شش‌وهشت ایرانی از بيست سال پیش تا به امروز است. آهنگی که بعد از سال‌ها دوری از فضای هنری، لیلا فروهر را به اوج معروفیت و محبوبیت کشاند. آهنگی که نسلی با آن عاشق شدند، ازدواج کردند، شادی و پای‌کوبی کردند. آهنگی که نسلی مثل گروه شمیم با آن متولد شدند و مهم‌تر این‌که گذر زمان هیچ‌وقت رنگ کهنه‌گی بر این آهنگ نیفکند و هم‌چنان تازه و پُرطراوت است حتا برای نسل جدید که با موسیقی رپ بیش‌تر ارتباط برقرار می‌کنند. مجری این برنامه صرفن به یک هنرمند توهین نکرد، بلکه به نسلی توهین کرد که با این آهنگ خاطره دارند و زنده‌گی کرده‌اند. ا
*
تمام حرف ما این است: اگر قرار است جریانی را نقد کنیم آیا بهتر نیست از خودمان شروع کنیم؟ چه‌قدر زیباتر و حرفه‌ای‌تر می‌شد اگر این شبکه که خود را مدافع سرسخت خانم گوگوش می‌داند، ابتدا از ایشان شروع می‌کرد! مگر این‌که معتقد باشد کلیه‌ی آهنگ‌های ایشان خالی از اشکال است که مسلمن هیچ عقل سلیمی این را نمی‌پذیرد. از جمله کارهای ضعیف ایشان می‌توان به آهنگ‌های "حمومک مورچه داره"، "سفیدسفيد صد تومن"، ا
I believe
ا(که در ایران به وابلی معروف شد!!!)،"آقا خوبه" وحتا آلبوم عجیب!!"زرتشت" اشاره کرد که مطمئنن ایشان هم مثل هرهنرمند دیگری در شرایطی خاص مجبور به اجرای این آثار شده‌اند و مسلمن قلبن راضی به اجرای چنین ترانه‌هایی نبوده ونیستند. ا
*
نکته‌ی قابل ذکر دیگر این است که هنرمندان ما در فضایی مشغول به فعالیت هستند که نه تنها ناخواسته از شهر و دیارشان دور افتاده‌اند، بلکه هیچ‌گونه حامی و پشتوانه‌ای ندارند و متاسفانه هیچ سندیکا و سازمانی برای حمایت از حقوق آنان وجود ندارد. در چنین شرایطی شایسته نیست که اگر قدمی برای تشویق و پیشرفت‌شان برنمی‌داریم، سنگ هم جلوی پای‌شان بیندازیم و آن‌ها را مورد تمسخر قرار دهیم. ا
*
دوستان خوب‌ام در شبکه‌ی "من و تو تی‌وی" این مقاله را دال بر بی‌جنبه‌گی و بی‌ظرفیتی ما در قبال نقد نکنید چون کار شما اصلن نقد نبود و بدتر از آن حتا طنز هم نبود بلکه هزل بود و این نشان از غیرحرفه‌ای بودن شما داشت و شاید اگر این کارناوال را با خود خانم گوگوش شروع می‌کردید هرگز این اعتراض‌ها صورت نمی‌گرفت و حالا برای جبران ما‌وقع، اگر هفته‌ی بعد برنامه را به ایشان اختصاص دادید ما مطمئن خواهیم شد که هیچ قصد و غرضی در کار نبوده و شما تلویزیونی هستید که برای نظر مخاطبان‌تان احترام قايل‌اید و مطمئن باشید گروه بزرگ شمیم از این حرکت شما دفاع کرده و همواره پشتیبان‌تان در عرصه‌ی رسانه خواهد بود، اگر نه! خب متاسفانه بخش بزرگی از بیننده‌گان‌تان را در سراسر دنیا از دست خواهید داد که این امر در درازمدت به نفع شما نخواهد بود. در پایان با جمله‌ای ورد زبان شاه‌ماهی موسیقی ایران در آکادمی موسیقی، شما را به خدا می‌سپارم: " بد نگوییم به مهتاب اگر تب داریم!" ا

چهارم دی‌ماه 1389 خورشيدی

شبكه‌های فارسی‌زبان

2010-12-20T13:36:00.000-08:00

نتيجه‌ی نوآوري و تقليد در رسانه‌ها

داشتم باسرعت از كنار شبكه‌های تلويزيونی می‌گذشتم كه رسيدم به شبكه‌ی«من و تو» و ترمز كردم!! با خودم گفتم اين شبكه چه پُرجنجال و چه پُرمدعا آمد و چه زود كشتی‌اش به گِل نشست!! پيش از هر چيزی، هزينه‌ی هنگفت‌اش را به رُخ كشيد و تلاش كرد با تبليغات آن‌چنانی و اين‌چنينی‌ی برنامه‌ی آكادمی موسيقی، براي خود مخاطب جمع كند، اگرچه برنامه‌ی آكادمی موسيقی يك تقليد آبكی از همتايان غيرايرانی‌اش بود، اما تاحدود زيادی مخاطب جمع كرد، ولي زمان‌ جمع‌شدن مخاطب بسيار محدود بود و مخاطبان گرامي خيلي زود پراكنده شدند و به‌نظر مي‌رسد كه علي مانده و حوض‌اش ...ا
**
و بعد به اين فكر كردم كه شبكه‌ای مثل فارسی وان، چه بی‌صدا و چه بی‌مدعا آمد و به‌قولي تركاند و نام‌اش اين‌همه بر سر زبان‌ها افتاد. كاري ندارم كه اين شبكه چه پخش می‌كند، كُره‌اي يا كلمبيايی يا امريكايی يا مكزيكی، بد يا خوب يا متوسط، اما آن‌چه بايد مورد توجه قرار بگيرد بهره‌گيري اين شبكه از هوش و خلاقيت است و اين تنها كاري بود كه فارسي‌وان انجام داد و توانست بدون كمك گرفتن از چهره‌هاي هنري مشهور، بدون يك كلمه حرف، بدون حتا يك مجري، سيل مخاطبان را به دور خود جمع كند. تاثيرگذاری خلاقيت و نوآوری اين شبكه به حدی بود كه شبكه‌هايی مثل پی‌ام‌سی، جم و تی‌وی پرشيا نيز تصميم گرفتند سريال‌های خارجی دوبله‌شده پخش كنند، اما فعلن هيچ‌كدام‌شان از نظر جذب مخاطب، انگشت كوچيكه‌ی فارسی‌وان هم نيستند.ا
*
همين شبكه‌ی«من و تو» نيز تبليغات زيادی براي پخش سريال‌های دوبله‌شده به‌راه انداخت و جالب اين‌كه شبكه‌ی فارسی‌وان را مورد تمسخر قرار می‌داد كه سريال‌های كُره‌ای و كلمبيايی پخش می‌كند!!! غافل از اين‌كه تمسخر كردن، راه چاره‌ی كنار زدن رقيب نيست، آن هم رقيب چاق و چله‌ای مثل فارسی‌وان...ا
*
برای پيشی گرفتن از رقبا، بايد مبتكر بود، بايد زايش ذهنی داشت، بايد جامعه را شناخت، بايد طرحی نو درانداخت كه متاسفانه بيش‌تر شبكه‌های تلويزيونی فارسی‌زبان هيچ‌يك از اين ويژه‌گی‌ها را ندارند، ازجمله شبكه‌ی پُِرمدعای«من و تو» كه در ابتدا با ظاهری متفاوت ظهور كرد آن‌چنان كه عرش خدا تَرَك برداشت و بعد نشان داد كه به‌جز تقليد از شبكه‌های غيرايرانی و ساختن برنامه‌هايی مشابه‌ برنامه‌‌های تلويزيونی غيرايرانی و البته از نوع آبكی، چيزی در چنته ندارد. گويا در فرهنگ رسانه‌ای ما، تقليد را خلاقيت معنا كرده‌اند!!ا
*
فارسی‌وان اگر در كارش موفق شده است به‌دليل خلاقيت‌اش است. گفتم كاری ندارم كه چه پخش می‌كند، عده‌‌ي زيادي از هر گروه سني برنامه‌هايش را دوست می‌دارند و تماشايش می‌كنند و عده‌ای هم دوست‌اش نمی‌دارند اما باز به تماشايش می‌نشينند. صبح‌ها انتقاد می‌كنند و مدعي می‌شوند كه شبكه‌‌ی خوبی نيست، اما شب‌ها رهايش نمی‌كنند... عده‌ای هم به توهّم افتاده‌اند كه اگر بگويند فارسی‌وان شبكه‌ی خوبي نيست، روشن‌فكر و بسيار متجدد جلوه خواهند كرد، اما گويا روشن‌فكرنماها بيش از همه به اين شبكه دل بسته‌اند!!ا
*
می‌گويند كه سريال‌هايش چنين است و چنان است، با فرهنگ بسته‌ی بی‌بديل ما در تضاد است، خانم‌ها لباس‌های لختی می‌پوشند، به همسران‌شان خيانت می‌كنند، بازار دوست‌دختر دوست‌پسر داغ وعادی است، باكره‌گی دختر را بی‌اهميت جلوه می‌دهد، خانم‌ها را پُررو می‌كند، باعث افزايش آمار طلاق شده است... تهاجم فرهنگی... جنگ نرم... لكه‌دار كردن فرهنگ ايراني و سنتي و مذهبي و... اين‌همه و اين‌همه می‌گويند، اما باز هم سريال‌ها را دنبال می‌كنند!!ا
*
اين درحالی‌ست كه فارسی‌وان حتا يك صحنه‌ی بوسه‌ی عاشقانه‌ی معمولی را هم پخش نمی‌كند، چه رسد به صحنه‌های جذاب‌تر!! ... ابتدا من با خود می‌گفتم كه چرا سانسور؟ چرا اين صحنه‌ها را كه همه صحنه‌هايی طبيعی هستند كه در زنده‌گی روزمره و شب‌مره اتفاق می‌افتند را سانسور می‌كند؟... الان اما به اين نتيجه رسيدم كه حق با فارسی‌وان است، الان كه بازتاب‌ها را می‌‌بينم مي‌گويم كه حق با فارسي‌وان است و بايد سانسور كند، جامعه‌ی ما در حال حاضر به‌هيچ عنوان نمی‌تواند چنين صحنه‌هايی را هضم كند، فكر می‌كنم هزار سال ديگرهم اين سوءهاضمه پايدار بماند. اما حيرت‌انگيز است كه همين جامعه‌ي نجابت‌پسند!! چه‌گونه فساد رايج در خيابان‌ها و خلوت‌گاه‌ها را تحمل می‌كند و بازتابي نشان نمي‌دهد؟ فسادي كه هزار برابر آسيب‌رسان‌تر از صحنه‌های سانسورشده‌ی فارسی‌وان است!!ا
*
اين موضوع بحث و بررسي زيادی را می‌طلبد چه از نظر جامعه‌شناختی، چه روان‌شناختی و چه تاريخ فرهنگی و اجتماعی اين سرزمين، كه در اين مطلب كوتاه نمی‌گنجد و بعدها به آن خواهيم پرداخت. در اين‌جا فقط می‌خواستم ويژه‌گی نوآوری را تاكيد كنم، نوآوری در هر كاري و به‌ويژه در كار رسانه‌ای.ا
*
اين ويژه‌گي نوآوری فارسی‌وان است كه هم حامي دارد و هم منتقد و هم ناسزاگو، اما حتا ناسزاگوها نيز به تماشايش مي‌نشينند وهمين ويژه‌گي‌ست كه باعث شده ساير شبكه‌هاي ايراني، حتا يك‌سوم تعداد مخاطبان فارسی‌وان را هم نداشته باشند. ا
*
و سرانجام اين‌كه، واي كه چه حالي دارد اين تهاجم فرهنگي. تا باشد از اين تهاجمات فرهنگي! و البته بيش‌تر، اين آقايان گرامي هستند كه از تهاجم فرهنگي فارسی‌وان ابراز انزجار می‌كنند!! دليل‌اش چيست؟ آيا می‌دانيد؟؟ ا

سي‌ام آذرماه 1389 خورشيدي

آلبوم طعم رويا

2010-12-07T12:32:00.000-08:00

تا تو با لب‌خنده‌ای دنيا رُ دنيا می‌كنی

زنده‌گي رُ پايتخت عشق و رويا می‌كنی

تو خودِ معجزه‌ای كه با صداكردن من

پنجره‌هامو به فستيوال گل وامی‌كنی

آلبوم«طعم رويا» با صداي«مهرداد آسمانی»ا

كار مشترك و بسيار زيبايی از: ا

ايرج جنتی‌عطايی - مهرداد آسمانی

پخش: شركت ترانه

به‌زودی

شانزدهم آذرماه 1389 خورشيدي
*
*

گوهر برتر از هنر آمد پديد

2010-11-30T12:21:00.000-08:00

انتقاد چرا آقاي قنبري؟

در جامعه‌ی هنری ما گويا نقد و انتقاد شكل شوخی و خنده به خود گرفته و هر كسی به خود اجازه می‌‌دهد كه بی هيچ صلاحيتی و از روی غرض‌ورزی ازهمكارش انتقاد كند. من شخصن برنامه‌ی آقاي قنبری را در دسترس ندارم اما بخشي از گفته‌های انتقادآميز ايشان را بر روي اينترنت ديدم كه خُب بايد گفت: در پاياپاي دل‌ها، ديگر نشان از اطلسي‌ها نيست. ا
*
آن‌طوری كه من بر روی اينترنت خواندم گويا آقای قنبری با حالتی شكايت‌وار گفته بودند كه گوگوش برای شركت در برنامه‌ی آكادمی موسيقی، مبلغ پانصدهزار دلار دست‌مزد گرفته است... اين‌كه گوگوش برای حضور در اين برنامه دست‌مزد بسيار خوبی گرفته كه اصلن حرفی نيست، حتمن كه دست‌مزد گرفته است، اما پرسش اين‌جاست كه مگر چه اشكالی دارد گوگوش از اين بابت پانصد هزار دلار دست‌مزد بگيرد؟... يعنی آقای قنبری انتظار داشتند كه گوگوش نام‌اش را به رايگان در اختيار يك شبكه‌ي تلويزيوني نوپا قرار بدهد؟ مگر خود آقای قنبری چنين می‌كند؟
*
آن‌چه واضح است اين‌كه گوگوش صاحب‌نام است. اين‌ موضوع كه كارش درست است يا غلط، مسئله‌ي ديگري‌ست كه در جاي خود پيش از اين مطرح شده و باز هم مطرح خواهد شد، اما به هرشكل، ايشان صاحب‌نام است و در كجای دنيا يك هنرمند نام‌اش را به‌رايگان در اختيار يك تلويزيون نوپا و ناشناس قرار می‌دهد كه همين‌طور مفت و مجانی از نام‌اش اعتبار بگيرد؟
*
شما حتا اگر يكی دو بخش از برنامه‌ی آكادمی را هم به تماشا نشسته باشيد، حتمن ديده‌ايد كه نه تنها بر روی در و ديوار و كف استوديو از نام گوگوش استفاده كرده‌اند كه حتا بر روی وسايل نقليه‌ی موتوری و غيرموتوری اين برنامه هم نام ايشان ديده می‌شود و حتا نام تلويزيون را هم از يكی از اجراهای او گرفته‌اند. يعنی اين استفاده‌ی به‌جا يا نابه‌جا بايد رايگان باشد؟
*
آقاي قنبری كه بارها و بارها فرياد زده‌اند كه چرا هنرمندان ما به حق و حقوق‌شان نمی‌‌رسند و هنرمندان جهان آن‌طورند و ما اين‌طوريم، حال كه يكی از همين هنرمندان وطنی به حق و حقوق‌اش رسيده است چرا پس بنای گله‌گذاري گذاشته‌اند؟
*
پرسش درست در زمينه‌ی مالی اين تلويزيون اين است كه يك تلويزيون نوپا، اين‌همه پول و سرمايه را از كجا آورده است؟ دست چه كسانی در كار است؟ نه اين‌كه گله‌مند باشيم كه فلان هنرمند چرا پانصدهزار دلار دست‌مزد گرفته است. بهتر نيست بپرسيم اين پانصد هزار دلار و باقی هزينه‌هايی كه به وضوح جلوی چشم‌ها قرار دارند، از كجا تامين می‌شوند؟
*
و بعد هم از هومن خلعتبری و بابك سعيدی ايراد گرفته‌اند كه اينان غيرحرفه‌ای هستند و بايد از هنرمندان مهم‌تری برای اين كار استفاده می‌شد و حرف‌هايی از اين دست...ا
*
من هم بر اين باورم كه اين برنامه، برنامه‌اي كاملن غيرحرفه‌ای‌ست. من هم باور دارم كه آقايان خلعتبری و سعيدی، نه استاد هستند و نه كارشان در حد استاندارد است، اما به هرشكل چندين سال است كه در اين زمينه كار می‌كنند و درحد خودشان تجربه دارند، اين‌طور هم نيست كه هيچی بلد نباشند. من نيز معتقدم كه اين برنامه، لحظه به لحظه‌اش اشكال و ايراد دارد، كه تمامی اين ايرادها و نارسايي‌ها پس از تمام شدن اين برنامه، در مجله‌ی اپيزود خواهد آمد. اما اين ايرادها تا حدودی طبيعی‌ست. يك تلويزيون نوپا و يك برنامه‌ی تازه به‌دنيا آمده، حتمن كه نمی‌‌تواند حرفه‌ای و بی‌ايراد و اشكال باشد.ا
*
حرف من اين است كه اگر آن پانصدهزار دلار را به جای گوگوش به آقاي قنبری می‌دادند، آقايان خلعتبری و سعيدی، تبديل به همكاران عزيز و حرفه‌ای می‌شدند و نيز هنرمندان مهم و قابل توجه. و آن زمان بود كه آقاي قنبری دادِ سخن سرمی‌دادند كه چه نشسته‌ايد؟ بايد از اين جوان‌ها پشتيبانی كرد، اين دو نفر اصلن به‌شكل مادرزاد حرفه‌ای به‌دنيا آمده‌اند و حرفه‌ای هم خواهند ماند و«دنيا را به سكوت واخواهند داشت» و موسيقی را يك ميلی‌متر كه نه، يك سانتی‌متر به جلو خواهند بُرد!!! ا
*
آقای قنبری به‌طوركلي عادت دارند كه با هركسی خوب هستند و نفعی از او می‌برند، بنای تعريف و تمجيد كردن می‌گذارند و هركسی كه بهره‌ای به ايشان نرساند، مورد انتقادشان قرار می‌گيرد، خوب و بد و زشت و زيبا هم ندارد، فقط آن‌چه كه در اين داستان غم‌انگيز مطرح است پول است و بهره‌ی مالي. يعني خيلي راحت می‌زنند زير حرفی كه قبلن گفته بودند، خيلی راحت و بی‌دغدغه. ا
*
من اين حرف‌ها را در مورد آقای قنبری از خودم نمی‌گويم. ايشان در اين زمينه پرونده‌ی قطوری دارند. خيلی خوب به ياد دارم زمانی‌كه آقای قنبری از تلويزيون تپش دور بود، اميرقاسمي تبديل به علی كوچيكه شده بود و تپش هم جيره‌خوار جمهوری اسلامی. اما وقتی ايشان به تپش رفت و حقوقی هرچند ناچيز دريافت كرد، اميرقاسمی تبديل شد به يك آدم حرفه‌ای و تپش هم شد يك تلويزيون حرفه‌ای با نور و صدای عالی و كادر صميمی!!!... بار ديگر كه آقای قنبری به هر دليلی عطای تپش را به لقايش بخشيد، اميرقاسمی تبديل به هيچ‌كسان شد و تپش هم شد دره‌ی گرگ‌ها!!! ... اما مدتي بعد كه دوباره به تپش رفت و بابت هر برنامه پانصد دلار گرفت، اميرقاسمی و تلويزيون‌اش دوباره حرفه‌ای و كاربلد و بی‌نظير شدند. اين حرفه‌ای بودن ادامه پيدا كرد تا اين‌كه هر برنامه پانصد دلار قطع شد و ايشان بدون دريافت چك دست‌مزد، از تپش تشريف برده شدند به بيرون!! و دوباره تپش به دره‌ی گرگ‌ها تبديل شد!!! ا
*
صدالبته من باور دارم كه اميرقاسمی انسان كاردرستی نيست، او هم پرونده‌ای قطور از نوع منفی دارد. اما اين شهيار قنبری‌ها هستند كه با رفتارهای عجيب و غريب‌ خود، باعث پيشروی اميرقاسمی‌ها می‌شوند. اگر رفتار و كردار هنرمند درست و منطقی باشد، هيچ بنی بشری نمی‌تواند از او سوءاستفاده كند. پس اين هنرمند است كه ايراد دارد و باعث رفتارهاي غيرمنصفانه‌ی امثال اميرقاسمی می‌شود. ا
*
به ياد دارم كه آقای قنبری زمانی كه به هر دليلی با گوگوش همكاری نداشت، گوگوش را به لقب« شاه‌ماهی سابق» مفتخر كرده بود، اما پس از همكاری، شاه‌ماهی سابق، ناگهان تبديل شد به «گل‌بانوی ترانه‌ی نوين ايران» كه به ‌ميمنت قدوم مبارك‌اش می‌بايست صحنه را با گلاب می‌شستند!!... پس از قطع اين همكاري، گل‌بانوي ترانه‌ي نوين، هم خاصيت گل‌بودن و هم وي‍ژه‌‌گی بانوبودن را به‌يك‌باره از دست داد، اين‌بار حتا ديگر شاه‌ماهی سابق هم نبود و شده بود: اين همكار ما گوگوش!! و ترانه‌ی نوين هم رفت پی كارش... ا
*
ببينيد اين دو نمونه را گفتم كه بدانيد من از خودم حرف نمی‌سازم، اين وقايع خجسته اتفاق افتاده و هر كه شاهدش بوده، هنوز هم به ياد دارد. نمونه‌های ديگری از اين دست تا دل‌تان بخواهد به‌وفور يافت می‌شود مثل داستان آقاي قنبری با ابی، خانم سيمين بهبهانی، فريد زلاند، مهرداد آسمانی، داريوش، زويا زاكاريان و... كه همه‌شان در يك برهه‌ی زمانی بسيار بد بودند و سراسر ايراد و اشكال و انتقاد، اما پس از مدتی، ناگهان تغيير هويت دادند و تبديل به خوب كه نه، خوب‌ترين شدند، يا برعكس، يعنی اول خوب بودند، بعدن بد شدند... آن‌وقت چنين كسی از همكاران‌اش انتقاد می‌كند!!! كسی كه رفتار اجتماعي و هنری خودش، زير سوال است، همكاران‌اش را با ذره‌بين نگاه می‌كند، كسی كه اصلن صلاحيت انتقاد كردن ندارد... ا
*
شهيار قنبری ترانه‌سرای خوبی‌ست، كارش عالی‌ست، در برخي موارد بی‌نظير است، اما اين دليل نمی‌شود كه رفتارش هم خوب باشد، دليل نمی‌شود كه خودش هم شكل ترانه‌هايش باشد. ممكن است ايشان بتواند با واژه‌ها، به بهترين شكل بازی كند و چندين سطر گل‌واژ‌ه‌های خوشايند و خوش‌رنگ و بو را پشت‌هم بنشاند، اما صلاحيت انتقاد كردن ندارد چرا كه رفتار اجتماعی‌اش چنين صلاحيتی را از او سلب می‌كند.ا
*
به‌طوركلی جامعه‌ی هنری ما از نظر فرهنگي جامعه‌ی چندان سالمی نيست، جامعه‌ای نيست كه مخاطبان بتوانند از آن رفتارهای مناسب و درخور ياد بگيرند. بارها و بارها ديده‌ايم كه دو هنرمند، يا يك هنرمند و يك صاحب‌تلويزيون، يقه‌ی هم را جلوی دوربين پاره كرده‌اند و پس از مدتی بی هيچ توضيحی دوباره قربان صدقه‌ی هم رفته‌اند!!! شايد تصور می‌كنند كه مردم نه چشم دارند و نه گوش و نه عقل!! اما چنين نيست، بيش‌تر مردم يا بخش عظيمی از مردم، هم چشم دارند و هم گوش و هم عقل و دستِ‌كم رفتارهای درست و نادرست را تشخيص می‌دهند.ا
*
اين فرهنگ ناسالم هم فقط متعلق به شهيار قنبری نيست، ديگرانی نيز هستند كه بارها چنين رفتار كرده‌اند، من نمی‌گويم همه خوب‌اند و فقط قنبری ايراد دارد، به‌طور كلی اين جامعه‌ی هنری‌ست كه مشكل دارد و بارها و بارها نيز درد دل‌های برخي هنرمندان را در اين زمينه، در گفت‌وگوهاي مختلف رسانه‌ای شنيده‌ايم. ا
*
باز هم به ياد دارم ضيا آتابای را، زمانی كه به هر دليلی با داريوش بد بود، حتا زنده‌گي خصوصی داريوش و اعتيادش را جلوی دوربين كشانيد، پس از مدتی ناگهان ورق برگشت و آن آدم بد و معتاد تبديل شد به داريوش بزرگ... باور كنيد ايشان چنان گفت داريوش بزرگ كه من يك لحظه فكر كردم دارد در مورد داريوش هخامنشی حرف می‌زند!! بعد ديدم نخير، منظورش داريوش خودمان است و دهان‌ام از حيرت باز ماند!!! ا
*
دوباره برگرديم به سوی آقاي قنبری و به ايشان بگوييم كه لطف كرده، دست از انتقاد كردن برداريد، دستِ‌كم از همكاران‌تان‌ انتقاد نكنيد كه صلاحيت اين كار را نداريد. لطفن فقط به ترانه‌سرايی و هنر جهان و هنرمندان جهان بپردازيد و اندكی هم ايميل‌بازی‌های خاله خانباجيانه و تهمت‌ پراكنی‌هاي قاجاريانه!!... انتقاد نكن جانا! به‌ويژه اين‌كه عامل اصلی انتقاد كردن پول باشد، آن‌ هم نه پانصد دلار كه پانصد هزار دلار!!! گويا معامله به‌هم خورد و گوهر برتر از هنر آمد پديد!!! ا

يازدهم آذرماه 1389 خورشيدي

شهره صولتی

2010-11-18T07:17:00.000-08:00

پيام شهره به هواداران‌اش

دوستان عزیزم

دلم می‌خواست خیلی زود بعد از استقبال بی‌نظیری که از آخرین موزيك‌ويديوي من (فرشته‌ها) کردید، کلیپ دیگری را آماده و با تمام وجود تقدیم به تک تک شما عزیزان‌ام که طی سي‌وهفت سال یار و پشتیبان من بودید بکنم. اما ازآن‌جايي که در جامعه‌ي هنری ما هم‌چنان حرمت و احترام کاری به‌راحتی نادیده گرفته می‌شود و با بی‌مهری‌ها و بی‌ملایمتی‌ها رو‌به‌رو هستیم، تصمیم بر این گرفتم که فعلن کلیپ جدیدم را مدت کوتاهی به تعویق بیاندازم و با کارگردان دیگری کما فی‌السابق تفاوت و نوآوری را آزمایش کنم، البته اگر دوباره و دوبـــــــاره کارگردان‌های موزیک‌ویديوها و میکاپ آرتیست‌های من، گزینش همکار دیگری نباشد. به هر روی این نیز بگذرد...ا

با تشکر- شهره صولتی

اكتبر 2010

تبصره (از طرف كانون هواداران شهره): ا

این روزها گوگوش که به قول خودش و اطرافیان‌اش قابل قیاس با بزرگان موزیک جهان هست!!! شروع کرده به کپی‌برداری از شهره... گوگوش در یکی از نخستین کنسرت‌هایش در امریکا، دقیقن مدل مو، استایل و لباس کنسرت سال 1995 شهره جان که در هالیوود پلدیوم برگزار شده بود را استفاده کرد که باعث تعجب بسیارانی شد و همین‌طور آغازهمکاری این شخص با میکاپ آرتیست معروف آقای زاره که بیش از بيست سال با شهره همکاری داشتد و پس از آن هم همكاري گوگوش با مهرداد آسمانی و ... حالا هم بعد از ويديوي فرسته‌ها که کار علی زمانی بود، گوگوش تصمیم گرفته ویديوي جدیدش را با علی زمانی درست كند. ا

هیچ اشکالی نداره که هنرمندان دیگه با کساني شهره باهاشون كار كرده، كار بكنند، اما واقعن مسخره است که تا شهره با يكي كار مي‌كنه، ناگهان اين خانم گوگوش يادش مي‌افته كه این آدم هم برای کار کردن مناسب هست. واقعن این حرکت مسخره و خنده داره كه چرا خانم گوگوش دقيقن دست می‌ذاره روي كساني که شهره داره باهاشون کار می‌کنه، اون هم به سرعت برق و حتا نمی‌ذاره جوهرش خشک بشه!! ا

شايد هم اين مسايل طبيعي باشه، چون آلبوم شهره داره منتشر مي‌شه، یک کنسرت بزرگ در راه داره، آهنگ‌ها و ویديوهای جدیدش درحال آماده شدن هستند، خُب حسادت هم داره دیگه... من تمایل ندارم این‌جا گوگوش را نقد کنم، البته هنوز چند هوادار برای گوگوش هورا می‌کشند وگویا تصور می‌کنند که همان چند هوادار، یعنی همه‌ی مردم... خلاصه موفقیت شهره جون این روزها آرامش را بدجوری از حسودها گرفته است. ا

كانون هواداران شهره صولتي

منبع مطلب: وبلاگ شهره صولتي - با تلخيص

بيست‌وهفتم آبان‌ماه 1389 خورشيدي

آينه

2010-11-16T12:35:00.000-08:00

بغض‌ات را با من نصف كن

آينه كه دروغ نمي‌گويد، آينه واقعيت را جلوي چشمان‌اش قرار مي‌دهد كه چهره‌ي امروزش را ببيند و بيش از اين در چاه ويل بلاهت فرو نرود. آينه به او مي‌گويد كه پير شده ‌است و فرسوده، چروك‌هاي عميق برداشته‌است و به ضرب و زور جراحي و گريم و ساير بامبول‌بازي‌هاي رايج هم نمي‌تواند چروك‌هاي مادرمُرده را مخفي نگه دارد. آينه به او مي‌گويد كه از روزن واقعيت به خود بنگرد و در دهه‌ي پنجاه شنا نكند كه غرق خواهد شد.ا
*
پيري پديده‌ي بدي نيست، پيري براي انسان‌هاي عادي و طبيعي كه عقل سليم دارند، دوران عقل و درايت و تجربه و احترام محسوب مي‌شود. اما براي خودشيفته‌هايي كه زنده‌گي عادي و طبيعي نداشته‌اند، پيري درختي بي‌شاخ و برگ است كه صاحب آن تلاش مي‌كند با وسايل تزييني رنگي، شاخه‌هاي كهنه‌اش را آذين ببندد. اما ناگفته پيداست كه تلاش بي‌فايده‌اي‌ست و درنهايت، همه‌ي رنگ‌ها پرواز مي‌كنند و از او فقط دلقكي با نوك بيني قرمز رنگ باقي مي‌ماند كه مانده است.ا
*
آينه به او مي‌گويد كه پير شده ‌است و نبايد به خودش دروغ بگويد، نبايد خود را در دهه‌ي پنجاه غرق كند، دهه‌ي پنجاه گذشت، سي سال است كه گذشته و آن شادابي و طراوت هم بار سفر بست و رفت. آينه به او مي‌گويد كه پير شده است و بايد مانند انسان‌هاي عادي، از دوران پيري خود لذت ببرد، نه اين‌كه بي‌وقفه با بيل و كلنگ به صورت‌اش حمله كند و تصور كند كه با ضربه‌هاي بيل و كلنگ مي‌تواند شيارها و چروك‌هاي صورت‌اش را از جا بكند. آينه به او مي‌‍‌گويد هر حيله‌اي هم كه به‌كار بندد، چروك‌هايش هر روز به اندازه‌ي بيست‌وچهار ساعت عميق‌تر مي‌شوند، اين جبر طبيعت است.ا
*
آينه به او مي‌گويد كه هيچ كاري از دست‌اش برنمي‌آيد و يك تريلي وسايل آرايش هم دردي را از او درمان نمي‌كند. او اما نمي‌خواهد خود را از توهمات دهه‌ي پنجاه جدا كند. او نمي‌تواند باور كند كه زيبايي و طراوت جواني‌اش را از دست داده است، او هنوز دوست مي‌دارد جوان و زيبا به‌نظر آيد، او براي جواني از دست رفته‌اش گريه مي‌كند، اشك‌ها مي‌ريزد، اما جواني ديگر بازنمي‌گردد. فصل به رُخ كشيدن زيبايي، فصل ادا و اطوارهاي جوانانه، فصل اغواكردن مردها، فصل خوش‌گذراني‌ها و فصل عاشقانه‌هاي شبانه و روزانه به پايان رسيده است.ا
*
آينه به او مي‌گويد كه هيچ كاري از دست‌اش برنمي‌آيد. بايد پيري و فرسوده‌گي و چروك‌هاي بينوا را بپذيرد. ديگر نمي‌تواند اغواگري كند. او اما اشك‌ريزان بر گور زيبايي گذشته‌اش نشسته است. باور نمي‌‌كند. اما اين‌بار به‌جاي جاده، اين آينه است كه فرياد مي‌زند: بيا... بيا و يك‌بار ديگر امروزت را ببين. بيا و باور كن كه ديگر ستاره نيستي، بيا و باور كن كه يكي هستي مثل همه، بيا و باور كن كه تمام شده‌اي و بغض‌ات را با من نصف كن.ا

بيست‌وششم آبان‌ماه 1389 خورشيدي

داور بی‌سواد

2010-11-11T05:14:00.000-08:00

فن بيان: بيست!!! ا

یعنی اصلن فن‌بیان بیست!! اون نظرات غیرحرفه‌ای را با اون فن‌بیان بی‌نظیر عنوان کردن، اصلن نوبره!!! آدمو می‌بره تا ته ِخواب... اینو مریم گفت و صدای قهقهه‌ی بلندش از لابه‌لای سیم‌ تلفن به سمت من پرتاب شد.ا
*
گفتم: مریم جان! اگرچه که ندیدم اما از فن‌بیان بی‌نظیر کاملن مطلع‌ام ... ا

مریم هم‌چنان می‌خندید و در لابه‌لای خنده‌ی شدید گفت: آخه آنسه نمی‌دونی، باید می‌دیدی، طرف می‌خواست کلمه‌ی آکادمی را خیلی با لهجه بگه، به‌قدری حرف (ک) آکادمی را غلیظ تلفظ کرد که از اون‌طرف افتاد پایین!! بازهم صداي قهقهه‌ی مریم و لبخند من و این‌که دقیقن می‌دونم طرف حرف (ک) را چه‌قدر منجمد تلفظ می‌کنه.ا
*
گفتم: مریم جان! ندیدم اما می‌تونم تصور کنم. این موضوعی که گفتی منو یاد ترانه‌ی گریه کنم یا نکنم انداخت، در اون ترانه هم، وقتی میگه: من از هوای عشق تو...ا
*
طرف کلمه‌ی (هوای) را این‌قدر عجیب تلفظ می‌کنه که مخاطب به‌شدت اذیت می‌شه... به‌جای این‌که خیلی راحت بگه: (هوای)، میگه: (هَ وّای)... راست‌اش نمی‌دونم این نوع تلفظ کردن كه يك يخ‌بندان واقعي‌ست، لهجه‌ی کدوم یک از مناطق است، اما هرچه که هست موجب آزار مخاطب می‌شه و حیرت‌انگیزه كه طرف با این‌همه سابقه‌ی خوندن، چه‌طور هنوز این موارد ساده را نمی‌فهمه!!ا
*
مریم خندید و گفت: ولش کن! واسه‌اش کار درست نکن، حالا میره اینم مثل اون‌یکی اصلاح می‌کنه‌ها، چی‌کار داری هی ادیت‌اش می‌کنی؟ ... ولی طرف عجب فن بیانی داره‌ها!!! (خنده و باز هم خنده)...ا
*
با خودم فکر کردم طرف فن‌بیان بی‌نظیر را که از ابتدای خلقت‌اش داشته، اما این تلفظ‌های ناصحیح و آزاردهنده در اجراي ترانه، یه موضوع دیگه‌ست... یادم اومد که بابک افشار به من گفته بود: وقتی قرار شد که طرف ترانه‌ی قصه‌ی دوماهی را بخونه، پدر من سر خوندن ایشون دراومد، کلمات را به‌حدی بد تلفظ می‌کرد که من اصلن مونده بودم این داره تُرکی میگه یا عربی یا عبری و یا اصلن یه لهجه‌ی عجیب غریب ناشناخته... آقای افشار می‌گفت: ده بار بهش گفتم بگو: ما دو تا ماهی بودیم... پشت هم بگو و تشدید هم نذار... باز هم می‌گفت: ما دو تا، ما، هی‌بودیم... خلاصه مکافات کشیدیم تا این ترانه ضبط شد.ا
*
به مریم گفتم: عزیز! فن‌بیان را می‌شه رفت کلاس و ترمیم کرد، اما این تلفظ‌های ناشناخته‌ي منجمد، در وجود طرف چسب دوقلو خورده، اصلن ترمیم‌شدنی نیست، همینه که هست.ا
*
و یادم اومد که بابک افشار گفته بود زمان ضبط ترانه‌ی جاده، بخش آخر این ترانه، که کلمه‌ی (بیا) کشیده می‌شه را طرف یک‌نفس نخونده، یعنی نتونسته یک‌نفس بخونه، اون بخش آخر، در دو مرحله ضبط شده.ا
*
مريم گفت: وقتي طرف حرف زدن معمولي‌شو بلد نيست و يه جمله‌ي كوتاه را دو ساعت كش و قوس ميده، انتظار داري يك‌نفس بخونه؟ خُب معلومه كه نمي‌تونه... ولي حالا نمي‌دوني طرف چه‌جوري داوري مي‌كنه، آدمو مي‌كُشه از خنده ...ا
*
مريم باز هم خنديد و سپس ادامه داد: باورت مي‌شه طرف با استفاده از فن بازيگري، احساسات غليظش را به طغيان اشك تبديل مي‌كنه و حالا گريه نكن، كي بكن... يعني يه فيلم كمدي واقعي... فكرشو بكن! داور مسابقه اشك بريزه... ( و دوباره شليك خنده‌ي مريم هست كه به سمت من نشونه گرفته می‌شه).ا
*
گفتم: وقتي آدم سواد تحصيلي و سواد موسيقي نداشته باشه، بايد از فنون بازيگري استفاده بكنه ديگه، كارش طبيعي هست، اصلن بايد اين‌جوري باشه، پس فكر می‌كني چه‌جوری بايد عيوب بی‌سوادي مطلق را پوشيده نگه داره؟
*
مريم گفت: دقيقن همين‌طوره، يعنی وقتي طرف داره حرف مي‌زنه و نظر ميده، كاملن مشخص هست كه چيزي بارش نيست و بی‌‌سواده... اصلن موقع حرف زدن و نظر دادن كلافه‌ست، هم كلافه و هم كلاف سردرگم. ا

اة

و ادامه داد: آنسه جان! بهت توصيه می‌كنم برنامه را نگاه كنی، طرف كيلو كيلو سوژه‌هاي جالب بهت ميده...ا
*
گفتم: هرچه كه قرار بود گفته بشه، گفته شده و سوژه‌هاي طرف، جذابيت‌اش را از دست داده، درست مثل خودش. طرف ديگه كاملن نخ‌نما شده، كهنه و فرسوده و قديمي...ا
*
مريم گفت: آره راست ميگی... ولي طرف عجب فن‌بيان بيستي داره‌ها!!! مي‌خوام برم پيش‌اش، دو واحد كلاس فن بيان بردارم!!! ... (باز هم صداي خنده‌ي مريم)...ا
*
گفتم: پس حالا كه تو بيننده‌ی اين فيلم كمدی هستي، بهشون پيشنهاد بده كه يك مسابقه‌ی فن‌بيان هم برگزار كنند و طرف هم داور يكه‌تازش باشه!! ... و خنده‌ي شيرين و دل‌نشين مريم درحالی‌كه مي‌‌گفت: موافق‌ام، چرا كه نه؟ تو نمی‌دونی چه‌قدر زيبا و دل‌نشين صحبت می‌كنه، فن بيان بيست!!!ا

بيست‌ام آبان‌ماه 1389 خورشيدي

دوست‌تون دارم، عاشق‌تون هستم

2010-10-27T13:32:00.000-07:00

ناکامی کنسرت گوگوش در عراق

آن‌چه در ادامه‌ی این مطلب می‌خوانید بخش‌هایی از گزارش ژيار گل از بی‌بی‌سی فارسی، درباره‌ی کنسرت گوگوش در اربیل عراق است. همان‌طور که می‌دانید عراق همان سرزمینی‌ست که وقتی خرمشهر از دست‌اش آزاد شد، خانم گوگوش به خیابان رفت و ضمن به‌راه انداختن اشک‌ریزان خیابانی، با صدای بلند الله‌اکبر گفت (البته بنابر گفته‌ی خودش)... و امروز همان عراق، محل برگزاری کنسرت ایشان شده است. ا

هنرمندان دیگری نیز در اربیل عراق کنسرت برگزار کرده‌اند، اما تفاوت آنان با گوگوش در این است که آنان در شب آزادی خرمشهر، بساط اشک‌ریزان و الله‌اکبرگویان و فریادکشان برپا نکرده بودند، اما گوگوش این کار را کرده بود و با افتخار هم اعلام کرد که من در شب آزادی خرمشهر، پس از چندین سال، برای نخستین بار صدای بلندم را به گوش مردم رساندم، من سرم را از شیشه‌ی اتومبیل بیرون بردم و فریاد زدم و الله‌اکبر گفتم!!!... خُب پس هزارت آفرین، صد بارک‌الله ... تبارک‌الله احسن الخالقین!!! چه‌قدر زیبا!! چه با احساس!!! ا

به هرشکل چون صدای الله‌اکبر گفتن‌های ایشان در شب آزادی خرمشهر از دست عراق ستمگر، خیلی بلند بود، قیمت بلیت‌های کنسرت ایشان هم به همان نسبت گران‌تر بود و صدالبته تعداد صندلی‌های خالی نیز خیلی بیش‌تر از کنسرت‌های قبلی... به‌طور کلی تعداد حاضرین در این کنسرت، فقط هفتصد نفر بودند... ا

البته این روند رو به جلو، پیشرفت چشمگیر شاه‌ماهی را نوید می‌دهد که از کنسرت‌های دوازده‌هزار نفره به هفتصد نفره رسیده و به‌تازه‌گی هم که در یک مجلس عروسی در لس‌انجلس برنامه اجرا کرده است... می‌دانید چه کسی را می‌گویم؟ همان کسی که اجرای کنسرت در سالن پنج‌هزار نفره را نمی‌پذیرفت و دور از شان می‌دانست، اینک کنسرتی باشکوه!! در سرزمین ستمگران و در برابر هفتصد نفر اجرا می‌کند و بدتر از آن در مجلس عروسی هم می‌خواند. ا

به یاد دارم زمانی که بانو گوگوش دو شب متوالی در سالن کداک‌تیاتر برنامه داشت، هواداران ایشان دست به قیام زده بودند و اعتراض پشت اعتراض که این چه وضعی است؟ اصلن کداک تیاتر در شان و منزلت ایشان نیست، اگر به همین ترتیب بگذرد به‌زودی از کاباره تهران دوبی سردرخواهد آورد!!! ... آن ایمیل‌ها را که حاوی این مطالب بود، من هنوز هم دارم...ا

اما امروز، اجرای کنسرت با حضور هفتصد نفر، اجرای برنامه در جشن عروسی و بی‌شک تا چندی دیگر هم به‌شیوه‌ی سخنرانی احمدی‌نژاد در سازمان ملل، ایشان هم در مقابل صندلی‌های خالی برنامه اجرا خواهد کرد...ا

این هم بخش‌هایی از گزارش ژیار گل از بی‌بی‌سی فارسی در باره‌ی کنسرت گوگوش در اربیل عراق: ا

ا... روز جمعه دهم سپتامبر خانم گوگوش از طریق فرودگاه بین‌المللی اربیل وارد کردستان شد. از روزهای قبل بسیاری از دوستداران موسیقی ایرانی در کردستان و آنانی که با مشکلات فراوان خود را به عراق رسانده بودند، از گرانی قیمت بلیت‌ها که بین صد تا سیصد دلار بود، شکایت داشتند. ا

در سالن فرودگاه می‌خواستم بدانم که خانم گوگوش از قیمت بالای بلیت‌ها خبر دارد یا نه؟ او دست‌بندی سبز به مچ دست‌اش بسته بود و با خبرنگاران محلی گفت‌وگو می‌کرد. خودم را معرفی کردم و از او چند سوال پرسیدم. وقتی به او گفتم چه پیامی برای مردمی که با وجود مشکلات موجود و حتا بعضی به‌صورت قاچاق، برای حضور در کنسرت‌اش به کردستان آمده‌اند، دارد، علی فیلی مدیر برنامه ‌ایش در اربیل، میکروفن مرا کنار زد و خانم گوگوش هم بدون هیچ عکس‌العملی سالن را ترک کرد. ا

دقایقی بعد آقای فیلی از داخل ماشین حامل خانم گوگوش به من زنگ زد و گفت: من نمی‌بایست سوال سیاسی می‌پرسیدم. علارغم قول قبلی، مصاحبه‌ی رو در رو با خانم گوگوش را لغو کردند و از من خواستند که از پخش این صحنه در فرودگاه خودداری کنم. البته این صحنه از تلویزیون فارسی بی‌بی‌سی پخش شد...ا

شب کنسرت به دوربین بی‌بی‌سی اجازه‌ی حضور در سالن داده شد. اما زمانی که مدیر برنامه‌های خانم گوگوش در اربیل فهمید ما از بی‌بی‌سی فارسی هستیم نه انگلیسی، از فیلم‌برداری ما جلوگیری کرد. ا

تعدادی از ایرانیانی که به کردستان آمده بودند، به دلیل گرانی بلیت نتوانسته بودند وارد بشوند و صندلی‌های زیادی در محوطه‌ی باز کنسرت خالی ماند.ا

در ماه‌های پیش برنامه‌هایی برای ابی، معین، لیلا فروهر، شهرام و شهره صولتی در اربیل برگزار شده بود. این برنامه با استقبال وسیع مردم کردستان روبه‌رو شده بود. قیمت بلیت‌ها حدود سی‌وپنج دلار بود. عیسا میرگسوری مدیر برنامه کنسرت آقای معین گفت: حتا خیابان‌های اطرف محل برگزاری کنسرت‌های گذشته از مردم پر شده بود. اما برگزارکننده‌گان برنامه‌ی خانم گوگوش از جمله جمشید خیریه مقدم، بسته شدن مرز را دلیل ناکامی کنسرت دانست، درحالی‌که گرانی بلیت‌ها یکی از دلایل عمده‌ی خالی ماندن صندلی‌ها بود.ا

در هنگام اجرای برنامه، خانم گوگوش به حضار گفت: دوست‌تان دارم، یکی در جمعیت با لهجه‌ی اصفهانی داد زد اگر مرا دوست داری سیصد دلارم را پس بده.ا

در طول برنامه، خانم گوگوش هیچ اشاره‌ای به ایرانیانی که به خاطر او در لب مرز ایران و عراق گیر کرده بودند نکرد. یکی از طرفداران خانم گوگوش گفت او حداقل می‌توانست آهنگی را تقدیم کسانی که در پشت مرزها در صدوپنجاه کیلومتری محل کنسرت‌اش برای آزادی مبارزه می‌کنند بکند.ا

این بخشی از گزارش ژیار گل از بی‌بی‌سی فارسی بود. اصلن شگفت‌انگیز است که خبرنگار بی‌بی‌سی فارسی، به چه دلیل از بانو گوگوش سوال سیاسی می‌پرسد؟؟!!! ... اصلن شما به عمرتان سوال از این سیاسی‌تر دیده‌ بودید؟: ا

چه پیامی دارید برای مردمی که با وجود مشکلات موجود و حتا بعضی به‌صورت قاچاق، برای حضور در کنسرت‌تان به کردستان آمده‌اند؟

اصلن به بانو گوگوش چه ربطی دارد که به مردم سرزمین‌اش و به‌ویژه آنان که قاچاقی به کنسرت‌اش آمده‌اند پیام بدهد؟!! این سیاسی‌بازی‌ها یعنی چه!!! چرا بانو را سیاسی‌زده می‌کنی بی‌بی‌سی جان؟؟!! ... مهم دست‌بند سبز است که طرف به دست و پای‌اش بسته، دیگر پیام دادن به مردم ایران چه معنی می‌دهد بی‌بی‌سی جان؟؟!!! این‌قدر با احساسات بانو بازی نکن جان‌ام، سوال سیاسی چرا می‌پرسی؟!!! ا

درواقع خانم گوگوش نه به ایرانیانی که به خاطر او در مرز ایران و عراق گیر کرده بودند، علاقه و توجه‌ای دارد و نه هیچ چیز دیگری برای‌اش مهم است، برای ایشان تنها چیزی که اهمیت دارد پول کنسرت است و مقادیر متنابهی دروغ‌های تکراری، دروغ‌هایی مانند دوست‌تون دارم! عاشق‌تون هستم!! ... ا

وای که بانو چه عادتی کرده به گفتن این دروغ‌های تکراری و نخ‌نما: دوست‌تون دارم!!! عاشق‌تون هستم!!! و به دلیل همین دوست داشتن و عاشق بودن، برای‌ام اصلن مهم نیست که قیمت بلیت‌ها گران است یا نیست، لب مرز گیر کرده‌اید یا نکرده‌اید، من برای هفتصد نفر می‌خوانم و پول‌ام را می‌گیرم و می‌روم پی کارم، زنده‌باد پول و گور بابای همه‌تون. ا

ششم آبان‌ماه 1389 خورشیدی

نگاه کوتاه

2010-10-23T07:52:00.000-07:00

فرنچ‌کیس آقای کارگردان

نوشته‌ی: محمود بی‌تا

همه از یک قماش‌اند. چه هنرمندش چه بی‌هنرش! "شهرزاد همتی" جدیدن در بلاگ‌اش، از دیدار با کارگردانی سخن گفته که گمان برده این خانم هم بعله... بخشی از نوشته‌ی خانم همتی خبرنگار هفته‌نامه‌ی "چلچراغ" را بخوانید:ا

*
زمان مناسبی نبود، اما من می‌گویم دیر نرفتم، مشکل از جای دیگری است.ا

*
آن شب اتفاقی نیفتاد، اما غرور من جریحه‌دار شد، از آن زمان که جناب کارگردان خواست کف دست‌ام را بگیرد تا فال دست‌ام را بخواند، تا همان لحظه‌ای که دست‌ام را از دست‌اش بیرون کشیدم، فقط چند ثانیه طول کشید. از همان زمانی که اصرار داشت روسری‌ام را بردارم که من برنداشتم، تا لحظه‌ای که خوش‌حال و خندان خداحافظی کردیم تا دوست‌ام من را از خانه‌ی او نجات دهد، زمان زیادی طول نکشید، اما غرور من جریحه‌دار شد. دلیل‌اش هم تمام تفکر آقای کارگردان بود. نمی دانم چه فکری کرده بود، شاید من رفتارم غیرعادی بود، شاید پیشینه‌ی ذهنی درستی نداشت. اما هرچه بود باعث شد که از شدت عصبانیت تا امروز فقط راه بروم و فکر کنم. همان روز در ذهن‌ام چند فحش کش‌دار بود که در وبلاگ نثارش کنم. اما این‌ها بی‌فایده است، همان‌طور که به خود جناب هنرمند هم گفتم مقصر خود ماییم.ا

*
آقای کارگردان سیگاری آتش زده بود و نگران نگاه‌ام می‌کرد. من گفتم مقصر شما نیستید، مقصر همان است که برای گفت‌وگو با فلانی، یک مشروب به قول خودش ملو می‌خورد و یک «فرنچ کیس» مهمان‌اش می‌کند، بعد فلانی به مهرجویی می‌گوید، مهرجویی به کیمیایی و کیمیایی هم صاف می‌گذارد کف دست شما. همین می‌شود که من که این‌جا نشسته‌ام، از من انتظار خوردن مشروب ملو می‌رود و یک«فرنچ کیس» ناقابل...ا

*
شهرزاد را سال‌هاست می‌شناسم. آخر سال‌هاست خواننده‌ی"چلچراغ" بوده‌ام. از شماره‌ی اول‌اش... شهرزاد یک خبرنگار جسور و شجاع است. کارش با، سن و تجربه‌ی او محشر است. خودتان باید گزارش‌های او را بخوانید که این دختر عجب انسانی می‌اندیشد. او اول بار نیست که چنین در معرض انسانی زالوصفت قرار می‌گیرد و مرا به یاد موردی که چند سال پیش برای یکی از دوستان نزدیک‌ام در همین فضای نت پیش آمد انداخته است. آن‌روزها آقای ترانه‌نویس بود و تهمت اتاق‌خوابی که دیگر کوس رسوایی‌اش بر هر بامی زده شد.ا

*
شهرزاد اما پیش‌ترک، دیداری با آقای نقاش شهیر"آغداشلو" هم داشت که از سوی او هم مورد بی‌حرمتی قرار گرفت. زمانی که آقای نقاش را ترک کرده بود ایشان به شهرزاد پیامک می‌دهد که قرار بوده ترتیب‌ات را بدهم. عجبا...ا

*
سال‌ها پیش هم آقای بازیگر مغرور جوان که جدیدن خواننده هم شده است و چند تراک خوانده، آقای"حامد بهداد" خبرنگاری را به دفتر هم‌شهری‌شان آقای کارگردان یعنی "فریدون جیرانی" دعوت می‌کند و از خبرنگار تقاضای فلان که با مقاومت آن خانم روبه‌رو شده و خلاصه گندش در آن آپارتمان درمی‌آید و خبرش مثل بمب در نت می‌پیچد. آقای کارگردان هم‌اکنون برنامه‌ی"هفت" را جمعه‌ها در شبکه‌ی سه سیمای جمهوری اسلامی مجری‌گری می‌کند. البته که آقای کارگردان از ماجرا خبر داشته است که "بهداد" در سرش چه می‌پرورانده است.ا

*
این حدیث‌ها اولین نیستند و آخرین نخواهند بود. نکته‌ی مهم این است که این به‌اصطلاح هنرمندان شهیر به تنها نکته‌ای که توجه ندارند تجاوز به حقوق یک انسان است. آری ایشان مختارند در خلوت‌شان هر کاری کنند اما حق ندارند با استفاده از نام و نشان‌شان از کسی که نمی‌شناسند تقاضاهایی خارج از عرف داشته باشند. نتیجه می‌شود حکایت خانم همتی!ا

*
راستی داستان هنرمندان دیگر دنیا هم شبیه ما ایرانی‌هاست یا آن‌ها برای خودشان اصولی دارند و قانونی؟! مورد آقای"پولانسکی" را همه به یاد دارند. هنوز کوس رسوایی پولانسکی کابوس شب‌ها و روزهای اوست. هنوز زخم از آن واقعه بر تن دارد. کاش پولانسکی‌های زمان بدانند که این هجوم به انسان برای فتح تن‌شان، راهی دارد و بی‌گدار به آب زدن برای‌شان گران تمام می‌شود، که البته برای ترانه‌نویس شهر فرشته‌گان بال بریده به قول ایشان تمام شد. ا

یکم آبان‌ماه 1389 خورشیدی

ویروس‌های اینترنتی

2010-10-19T13:51:00.000-07:00

رفتار و شخصیت یک هنرمند همیشه زیر ذره‌بین جامعه قرار دارد و نوع رفتار اجتماعی و عملکردهای متفاوت هنرمند، میزان سنجش و تعیین شخصیت اجتماعی و فرهنگی و حتا هنری اوست. اما بخشی از این سنجش، به هواداران هنرمند بازمی‌گردد، یعنی این‌که نوع برخورد، منش، رفتار و گفتار هواداران، ملاکی دیگر برای سنجش شخصیت هنرمند است.ا
*
چه دوست داشته باشیم و چه دوست نداشته باشیم، شخصیت هنرمند بر روی هواداران‌اش تاثیر می‌گذارد و باعث می‌شود ما بازتابی از شخصیت هنرمند را در رفتار و گفتار و نوشتار هواداران او ببینیم.ا
*
من در این ده سال که بر روی اینترنت فعالیت دارم، با هواداران بسیاری از هنرمندان در تماس بودم، بسیاری از هواداران ابی، داریوش، لیلافروهر، شهره و نوش‌آفرین کسانی بودند که ارتباط خوبی با هم داشتیم و داریم و من به‌جز احترام و انرژی مثبت، چیزی از آنان ندیدم و از همین‌جا هم از همه‌شان سپاس‌گزارم.ا

اما هواداران اینترنتی خانم گوگوش، چندش‌آورترین هواداران اینترنتی، نه در ایران که در جهان هستند. یعنی این‌که وقیح‌ترین، بی‌ادب‌ترین، غم‌انگیزترین، هرزه‌گوترین، بی‌خانواده‌ترین و فاسدترین هواداران جهان، هواداران اینترنتی خانم گوگوش هستند که من حیرت می‌کنم اینان در کدامین عنکبوت‌خانه زنده‌گی کرده‌اند و در کدامین لجن‌زار چریده‌اند!!!ا
*
این هواداران غم‌انگیز که به‌راستی ویروس‌هایی هستند بدشکل و بدبو، از صبح تا شب و از شب تا صبح مشغول ساختن آی‌دی‌های قلابی هستند و با انواع و اقسام آی‌دی‌ها برای من ایمیل می‌فرستند که یا اخبار خانم گوگوش را مخابره می‌کنند، یا مرا تهدید می‌کنند و یا مستهجن‌ترین واژه‌ها را در ایمیل‌شان نثار من می‌کنند... واژه‌هایی چندش‌آور، رکیک و فاسد دقیقن از تبار خودشان و خانواده‌شان، و تصور می‌کنند که با این اعمال و رفتار شنیع و به‌دور از جایگاه انسانی، به من آسیب می‌رسانند، درحالی‌که این خودشان هستند که در تمامی طول زنده‌گی نکبت‌بارشان، در لابه‌لای آن واژه‌های فاسد و مستهجن پیچیده شده‌اند و به ویروس‌هایی بدبو تبدیل گشته‌اند. ا
*
من به خانم گوگوش شادباش می‌گویم که چنین هواداران گستاخ و فاسدی دارد، یعنی واقعن جای شادباش دارد... برای نمونه، یکی از این ویروس‌های فاسد، با این آی‌دی که صددرصد یک آی‌دی جعلی است ایمیل می‌فرستد و خانواده‌ی خود را معرفی می‌کند: ا

lida_rahimi@yahoo.com
*

dیک ویروس زشت، که واژه‌های مستهجن‌اش به‌خوبی نشان می‌دهد که روزگارش به‌شکلی طبیعی و انسانی سپری نشده، بلکه در جایی پُر از لجن و آلوده‌گی به‌سر برده و از واژه‌هایش پیداست در لجن‌زاری که به‌سر می‌برده، شاهد روابط چندش‌آور و مستهجن خانواده‌گی بوده است، کلمه به کلمه‌ی ایمیل‌اش دقیقن همین موضوع را نشان می‌دهد.ا

این‌ها را به گونه‌ی رُک و راست گفتم که بگویم در جامعه‌ای که هوادار برای دفاع از یک هنرمند، از لجن‌زار خانواده‌اش استفاده می‌کند و با واژه‌هایش نشان می‌دهد که از چه جنس و تباری است، این همان جامعه‌ای است که مقام دولتی‌اش در یک برنامه‌ی زنده، با ادبیاتی چاله‌میدانی، خیلی راحت به مجری برنامه می‌گوید: تو غلط می‌کنی! تو غلط می‌کنی...ا
*
این هواداران اینترنتی گستاخ و فاسد هم دست‌پرورده‌ی همان مقامات دولتی هستند و زیر سایه‌ی آن‌ها زنده‌گی کرده‌اند و از ادبیات چاله‌میدانی و بی‌سوادی‌شان بهره‌ها برده‌اند و بعد به نحسی همان تربیت، برای هواداری از یک هنرمند، زباله‌ی متعفن وجودشان را به شکل ایمیل برای این و آن می‌فرستند.ا
*
اما جای خوش‌بختی این‌جاست که این ویروس‌های متعفن، بخشی بسیار کوچک و ناچیزی از جامعه را تشکیل می‌دهند که متاسفانه نصیب خانم گوگوش شده‌اند ... و هزاران تاسف، هزاران تاسف برای هنرمندی که چنین هواداران گستاخ و فاسدی دارد. ا
و جالب این‌که این هواداران بخت‌برگشته، این ویروس‌های متعفن، به‌همراه واژه‌های مستهجن‌شان، تهدید هم می‌کنند... مثلن این بخت‌برگشته‌ی بی‌سواد این‌چنین تهدید کرده: ا

من تا حالا حال خیلیا رو گرفتم. نمونه ی بارزش طرفدارای شهره صولتی بود که پاشون رو از گلیمشون درازتر کرده بودن و در نهایت به فحش و ناسزا متوسل شدن........ا
پس سعی کن با من کل کل نکنی که حسابی کلتو می پیچونم

وای ای‌خدا! مُردم از ترس!!! مطمئن‌ام هواداران خانم شهره هم خیلی ترسیدند!!! عجبا از این تهدید رعب‌انگیز!! ا

ایمیل‌های غم‌انگیز و وقیحانه‌ی آن آی‌دی قلابی بی‌سواد و آی‌دی‌های قلابی دیگر نزد من موجود است و تعدادی از آن‌ها را برای هفت تن از هنرمندان عزیز سرزمین‌مان فوروارد کردم تا آن‌ها نیز هواداران همکار گرامی‌شان را بشناسند که همه‌ی این هنرمندان هم حیرت‌زده، اظهار تاسف کردند و یکی از هنرمندان پیش‌کسوت می‌گفت که این ویروس‌ها، نماینده‌گان حکومتی هستند که باعث شدند هنرمندان ما جلای وطن کنند، تعدادی از آن‌ها در خاک غربت مدفون شوند و ما نیز سال‌های سال در غربت به‌سر ببریم ... ا

و در انتها، به همه‌ی ویروس‌های متعفن تاکید می‌کنم که شما محکوم هستید تا ابد دلکده را بخوانید و حرص بخورید و با فرستادن ایمیل‌های غم‌انگیز، خانواده‌ی خود را معرفی کنید.ا

بیست‌وهشتم مهرماه 1389 خورشیدی

باورکردنی نیست

2010-10-14T07:06:00.000-07:00

دوش دیدم که ملایک در میخانه زدند

وای خدای من! باورکردنی نیست!! این‌همه شعور!! این‌همه استعداد!! این‌همه هنر و این‌همه زیبایی، خود را به‌رایگان در اختیار مکانی قرار بدهد و تازه آن‌چنان که باید و شاید، تحویل‌اش هم نگیرند... باورکردنی نیست!! چه استعدادی، آن هم از نوع خدادادی!! چه هنری و چه کمر فنری!! چه سازی و چه نغمه‌ی دل‌نوازی!! چه فراخوان بی‌صدایی از برای عقده‌گشایی. چه سخنان شیوایی و چه فن‌بیان رعنایی!! چه هوشی!! وای چه تله‌موشی!!... من که باورم نمی‌شه، تو باورت می‌شه؟ من‌وتو باورمون می‌شه؟!؟
*
آ«آکادمی مکانی‌ست که جوان‌ها می‌توانند استعداد خود را در آن کشف کنند»!! این سخن رعنا را کسی می‌گوید که در سال هزاروسیصدودرشکه، به‌مدت طولانی دوهفته، خانم معلم آواز هشتادوپنج ساله‌ای به او تعیلم آواز داده بود!! دو هفته!! بی‌نظیر است!! فوق‌العاده است!! از هوش و درایت من و تو به‌دور است!! آقای شماعی‌زاده حرف حساب می‌زند وقتی‌که می‌گوید: جل‌الخالق!!ا
*
و من‌وتو درنظر بگیریم که چه شکوهی دارد وقتی یک جوان، خودش، استعداد خودش را کشف می‌کند!! آن‌هم نه درخانه، که در کاشف‌خانه‌ی استعدادهای خودی... آدم که در خانه نمی‌تواند استعداد خود را کشف کند، باید حتمن به کاشف‌خانه برود تا بتواند خودش، استعداد خودش را کشف کند!!ا
*
و چنین سخن‌گوی بلیغ و چنین چشمه‌ی جوشان هنر و استعداد، به‌راستی اصلن چه نیازی به معلم داشت؟ حال چه هشتادوپنج ساله و چه بیست‌وپنج ساله!! آن‌هم به‌مدت دو هفته!! آن‌هم با پول‌های یک قربانی جان‌نثار!! او که خود خداوندگار و خالق هرچه بلاغت و درایت است، آن‌چنان بی‌نیاز از معلم دوهفته‌ای‌ست که زیبایی درون‌اش!! و پاکی وجودش!! و سیلاب هنرش!! و شیوایی سخن‌اش، حتا چهره‌ی جراحی‌شده‌‌اش را نیز تحت تاثیر قرار داده و زیبایی‌های جراحی صورت، از ترس و واهمه‌ی زیبایی درون و ستر و عفاف ملکوتی‌اش، خود را پنهان می‌کنند و چروک‌های بی‌انصاف صورت‌اش، از پس تلالوی تن‌پوش فسفرین‌اش، بدجور خود را به نمایش می‌گذارند. ای وای از آن‌همه پول جراحی که بر باد فنا رفت، ای وای بر من‌وتو!!ا

*
اگر که جراحی کردم، دل‌ام خواست
اگر فسفر به تن کردم، دل‌ام خواست
کنون که در میانه هست جای‌ام
به هرسو گرکه غش کردم دل‌ام خواست

*
بنشین و تماشا کن و چون من لذت وافر ببر! تماشا کن و بخند و چون من شادی‌ات را به قهقهه برسان! این‌که می‌بینی، این اوج هنر و زیبایی‌ست، فوران استعداد و فریاد است، آتشفشان غرور و شعور است و بی‌کران دریای جادوی فصاحت و بلاغت سخن. تماشا کن! که من‌وتو از آن بی‌خبر بودیم!!ا

بیست‌ودوم مهرماه 1389 خورشیدی

Episode/N96

2010-09-18T14:46:00.000-07:00

شماره‌ی نودو شش مجله‌ی اپیزود منتشر شد

EPISODE MAGAZINE

بیست‌وهفتم شهریورماه 1389 خورشیدی
*

صاحبان ترانه

2010-09-14T12:26:00.000-07:00

یک پرسش حیرت‌انگیز

*
به‌تازه‌گی گفت‌وگویی با «داریوش اقبالی» را خواندم که این گفت‌وگو در مورد مراسم بزرگداشت بهروز وثوقی انجام شده بود. مصاحبه‌ی خوبی بود و داریوش هم درمورد چه‌گونه‌گی ایده‌ی این مراسم و برگزاری آن، توضیحات خوبی داد.ا
*
اما پرسشی در این مصاحبه مطرح گردید که بسیار حیرت‌انگیز بود و داریوش هم به‌طریقی پاسخ را سربه‌هم آورد. پرسش و پاسخ این بود:ا
*
ا- شایعاتی در مورد عدم حضور هنرمندانی مثل خانم گوگوش در مراسم و خواندن ترانه‌های آن‌ها توسط دیگر هنرمندان که باعث ناراحتی شده، شنیده می‌شود. لطفن در این رابطه توضیح بدهید؟
*
ا- خیر. چنین مسئله‌ای نبود. من تا آن‌جایی که می‌دانم هنرمندان ما مثلن آقای ابی در باکو و خانم گوگوش هم ترکیه بودند. ولی در رابطه با این‌که خود ابی و گوگوش در فیلم‌های بهروز نقشی داشته‌اند که به‌طور مثال ابی چند ترانه در فیلم‌ها اجرا کرده و خود گوگوش در فیلم‌ها با بهروز هم‌بازی بوده است، اشخاصی آمدند و به عنوان تجدید خاطره این ترانه‌ها را اجرا کردند. واقعیت این است که مجموعه کاری که از بهروز بوده، بایستی به نمایش درمی‌آمد، مثلن جایگزین آقای ابی، آقای راستین آمد و آهنگ کندو را به جای ابی اجرا کرد و نتیجتن دو تا از خانم‌های دیگر - هنگامه و سپیده - هم آمدند آهنگ‌های گوگوش را اجرا کردند و هیچ دل‌خوری هم نبوده و این شاخ و برگ‌هایی که می‌دهند شایعه است.ا
*
یعنی واقعن چنین پرسشی جای حیرت دارد، خُب اصلن یعنی چه که«خواندن ترانه‌های آن‌ها توسط دیگرهنرمندان، باعث ناراحتی شده»؟؟ باعث ناراحتی چه کسی یا چه کسانی شده؟
*
ترانه‌هایی که توسط خانم‌ها سپیده و هنگامه اجرا شد، متعلق به صاحبان این ترانه‌ها، یعنی ترانه‌سرا و آهنگ‌ساز است، ترانه‌سرا و آهنگ‌ساز که اعتراض نکردند، پس دیگر چه کسی یا کسانی ناراحت شدند؟ اصلن به کسان دیگر چه ارتباطی دارد که این ترانه‌ها اجرا شده یا نشده؟؟ مگر کسان دیگر صاحب ترانه هستند که ناراحت بشوند؟
*
متاسفانه هنوز هم افراد ناآگاهی پیدا می‌شوند که خیال کنند ترانه‌هایی که در شب مراسم بزرگداشت اجرا شد، ترانه‌های گوگوش است!!! گوگوش ترانه‌سراست یا آهنگ‌ساز است که ترانه متعلق به او باشد؟ اصلن گوگوش در این میان چه‌کاره است؟ او فقط مجری ترانه بوده که هنوز هم وقتی این ترانه‌ها را در کنسرت‌ها اجرا می‌‌کند، حق و حقوق ترانه‌سرا و آهنگ‌ساز را نمی‌‌پردازد، کار او در واقع چیزی نیست به‌جز رواج بی‌قانونی و هرج و مرج، و نیز کم‌لطفی به صاحبان ترانه ... حالا این کسان، چه کسانی هستند که از اجرای چند ترانه توسط سپیده و هنگامه ناراحت شده‌اند؟
*
گمان نمی‌کنم به‌جز فن‌های اینترنتی گوگوش که همواره حرف‌های خنده‌دار می‌زنند، کسی از این موضوع دچار ناراحتی شده باشد، اما هر کسی که ناراحت شد می‌تواند یک لیوان آب سرد میل کند و یا سرش را بکوبد به دیوار...ا

ترانه متعلق به ترانه‌سرا و آهنگ‌ساز است و نه هیچ‌کس دیگر. درواقع خانم‌ها سپیده و هنگامه، ترانه‌های ایرج جنتی‌عطایی و واروژان را اجرا کردند و نه ترانه‌های گوگوش را، و چه کار خوبی هم کردند... گوگوش که صاحب ترانه نیست، او فقط سی سال پیش، مجری این ترانه‌ها بوده و هنوز هم دارد از اجرای آن‌ها در کنسرت‌ها بهره‌ی مالی و معنوی می‌برد. امروز اما هنرمندان جوان می‌توانند آن ترانه‌ها را با اجازه‌ی ترانه‌سرا و آهنگ‌ساز اجرا کنند، کاری که در همه‌ی جهان مرسوم است، اما جهان آگاه را دچار ناراحتی نمی‌کند.ا

بیست‌وچهارم شهریورماه 1389 خورشیدی

Episode/N95

2010-09-03T16:40:00.000-07:00

شرایط تاسیس آکادمی موسیقی از نوع ایرانی

*ا

تاسیس یک آکادمی موسیقی از نوع ایرانی، پدیده‌ای است محیرالعقول، که هنرمندان جهان با همه‌ی هنرشان، حتمن از نوع ایرانی آن سردرنمی‌‌آورند و اگر در جریان چنین داستان خنده‌داری قرار بگیرند، بی‌شک با چشمان گردشده، حیران باقی خواهند ماند!!ا

*
گویا یکی از شرایط تاسیس آکادمی موسیقی از نوع ایرانی، استفاده از پدیده‌ی «تقلید» است، یعنی کاری که پیش از این «تی‌وی‌پرشیا» به سرپرستی «خشایار غیاثی»انجام داده بود را باید مورد تقلید قرار داد و ناگهان به فکر کشف استعدادهای نهفته افتاد و هیات داورانی جمع‌وجور کرد و حالا استعداد کشف نکن، کی بکن!!ا

*
آن‌گونه که شواهد نشان می‌دهد، آکادمی موسیقی از نوع ایرانی بدین معناست: کسی‌که آکادمی به نام او نام‌گذاری شده، باید حتمن تاحد ممکن، بی‌سواد باشد، چه از نظر سواد تحصیلی، چه سواد موسیقی و چه سواد فرهنگی، یعنی این‌که باید بی‌رحمانه بی‌سواد باشد تا آکادمی، شکل مورد نظر را به خود بگیرد. از نظر سواد تحصیلی اگر مدرکِ یکی از پایه‌های دوره‌ی ابتدایی را داشته باشد خیلی بهتر است، مثلن مدرک کلاس سوم یا چهارم ابتدایی. اما سواد باید حتمن در سطح دوره‌ی ابتدایی باشد!!ا

*
از نظر سواد موسیقی، بهتر این است که اصلن سواد موسیقی نداشته باشد، تحصیلات آکادمیک موسیقی که هیچ، چون با مدرک چهارم ابتدایی به‌یقین نمی‌توان به سمت تحصیلات آکادمیک موسیقی دست‌درازی کرد، پس تحصیلات آکادمیک به کنار، حتا سواد اولیه‌ی موسیقی را هم نباید داشته باشد. البته می‌تواند در یک فیلم سینمایی، لخت و عور درکنار پسری جوان، ادای گیتار زدن را دربیاورد و عشقولانه بخواند و لاو بترکاند، اما اصلن لازم نیست که نواختن گیتار یا هر ساز دیگری را بلد باشد.ا

*
برای تاسیس یک آکادمی موسیقی، دو مثقال قِر و یک مثقال‌ونیم عشوه و سه مثقال غمزه از واجبات است. دانستن نُت و تسلط بر متن ترانه و این قبیل مزخرفات هم اصلن لازم نیست. به‌همراه قِر و غمزه، بهترین کار ممکن، تعریف کردن چند تا جوک دست دوم و سوم اینترنتی است، اگر شخص موردنظر، درحین اجرای کنسرت!! چند جوک بی‌نمک و بانمک تعریف کند، بهترین شرایط را برای تاسیس یک آکادمی موسیقی داراست!!ا

*
برای تعریف کردن جوک، بهتر آن است از جوک‌هایی که پیش از این نیز تعریف کرده بود و در کارنامه‌ی کنسرتی‌اش به‌وفور موجود است، استفاده کند، مثلن جوک‌هایی از این دست: « سربازه داشت از رو کلاه سرشو می‌خاروند، بهش گفتند که چرا از رو کلاه سرتو می‌خارونی؟ گفت: تو وقتی ... می‌خاره، شلوارتو درمیاری می‌خارونی؟؟»ا

*
یعنی سابقه‌ی تعریف کردن چنین جوک‌های بانمکی!! در ملاءعام، بهترین سابقه برای تاسیس یک آکادمی موسیقی است که خُب، خیلی از هنرمندان ایرانی چنین شرایطی را ندارند و نمی‌‌توانند مجوز تاسیس آکادمی موسیقی از تلویزیون«شما و ایشان» بگیرند!!ا

*
برای تاسیس یک آکادمی موسیقی، بهترین کار این است که هنرمند مربوطه، اصلن معنای«آکادمی» را هم نداند و زمانی‌که دارد این مطلب را می‌خواند، ناگهان یادش بیفتد که بهتر است سری به فرهنگ‌نامه بزند و معنای«آکادمی» را پیدا کند!! به‌هرشکل بی‌‌سواد ماندن درحد تحصیلات دوره‌ی ابتدایی، چنین مشکلاتی را نیز حتمن به‌همراه دارد.ا

*
اما وقتی هنرمند مربوطه، با نیشتر این مطلب، سری به فرهنگ‌نامه بزند، متوجه می‌شود که اگر برای این پدیده‌ی مورد تقلید خود، به جای «آکادمی» از نام«سبزی‌‌فروشی» هم استفاده کند، در کلیت کار هیچ تغییری رُخ نخواهد داد: «سبزی‌فروشی موسیقی خاله رُبکا»!!!...ا

ادامه‌ی این مطلب را در شماره‌ی 95 مجله‌ی اپیزود بخوانید:ا

EPISODE MAGAZINE

سیزدهم شهریورماه 1389 خورشیدی

آلبوم«طعم ‌رویا» - مهرداد آسمانی

2010-08-26T07:41:00.000-07:00

چشم در چشم آینه
ستاره‌ها را
در تازه‌گی نگاه‌ات روشن کن!ا
تا بر لبان نور
گل‌سرخی بروید
و«طعم رویا» را
با تو تکرار کند:ا

چهارم شهریورماه 1389 خورشیدی

Episode/N94

2010-08-20T12:39:00.000-07:00

شماره‌ی نودوچهار مجله‌ی اپیزود منتشر شد:ا

ا«ابی» صدایی تا بی‌کران و مهربان

نگاهی به آلبوم تازه‌ی«داریوش» - بخش دوم

مشکل زن‌بودن در سینمای‌ایران از دیدگاه«سوسن تسلیمی»ا

در جست‌وجوی پدر یا پدران؟؟!!؟

عکس‌هایی از کنسرت«لیلا فروهر» در باکو

سبک هنری امپرسیونیسم و هنرمندان آن

یادداشتی بر«گرگ بیابان» اثر«هرمان هسه»ا

و سایر مطالب جالب و خواندنی و عکس‌های دیدنی

در شماره‌ی نودوچهار مجله‌ی اپیزود

EPISODE MAGAZINE

سی‌ام امردادماه 1389 خورشیدی

Episode/N93

2010-08-06T13:53:00.000-07:00

شماره‌ی نودوسه مجله‌ی اپیزود منتشر شد:ا

ا«وانشا رودبارکی» نگارگر فرهنگ ایران

نگاهی به آلبوم تازه‌ی داریوش - بخش دوم

ساکن ایران هستی؟ پس ترانه ننویس!!!ا

مراسم تقدیر و بزرگداشت بهروز وثوقی

ا«فرهاد رحیمی» صدایی تازه و خوش

ده پرسش خواننده‌گان«تایم» از دالایی لاما

ا«پابلو نرودا» شاعری که برای شعرش زیست

ا«تئودوروس آنجلوپلوس» سناریست و فیلم‌ساز

و سایر مطالب جالب و خواندنی و عکس‌های دیدنی

در شماره‌ی نودوسه مجله‌ی اپیزود

EPISODE MAGAZINE

شانزدهم امرداد ماه 1389 خورشیدی

Episode/N92

2010-07-24T06:35:00.000-07:00

شماره‌ی نودودو مجله‌ی اپیزود منتشر شد:ا

ا«بیلی‌جوآرمسترانگ» خواننده و گیتاریست گروه«گرین‌دی»ا

رقصی میانه‌ی میدان - نگاهی به آلبوم تازه‌ی داریوش

شادباش زادروز«مهرداد آسمانی» و ذکر یک نکته

گفت‌وگو با «بیژن آریا» هنرمند آوازخوان

آقا اجازه! فارسی1 چی شد خلاصه؟

ا«شیدا محمدی» شاعر، نویسنده و روزنامه‌نگار

نگاهی به «بوف کور» صادق هدایت

و سایر مطالب جالب و خواندنی و عکس‌های دیدنی
*
در شماره‌ی نودودو مجله‌ی اپیزود

EPISODE MAGAZINE

دوم امرداد ماه 1389 خورشیدی

فارسی1

2010-07-22T02:23:00.000-07:00

مردم ایران به دنبال فارسی‌وان

شنیده‌ها و دیده‌ها در این دو روز حاکی‌ از این است که چه دوست داشته باشیم و چه نداشته باشیم، در حال حاضر بدترین خبر برای قشر بسیار عظیمی از مردم ایران، قطع شبکه‌ی فارسی1 بر روی ماهواره‌ی هاتبرد است.ا
*
فارسی1 که ساعت دو بامداد روز چهارشنبه سی‌ام تیرماه به دلیل هجوم پارازیت‌های بی‌امان، ناگهان قطع شد، بسیاری از مردم ایران را ناراحت و خشمگین ساخت. از روز چهارشنبه مردم بی‌وقفه از هم خبر می‌گرفتند که چه به روز فارسی1 آمده و چرا قطع شده. اینترنت هم از جریان این خبرها بی‌نصیب نماند.ا
*
این شبکه‌ی فارسی‌زبان که مخاطبان ایرانی‌اش از همه‌ی شبکه‌های لس‌انجلس و غیرلس‌انجلس بیش‌تر است و از نظر تعداد مخاطب، به‌هیچ‌عنوان قابل مقایسه با هیچ شبکه‌ی ایرانی نیست، نزدیک به یک سال از طریق ماهواره‌ی هاتبرد به خانه‌های مردم ایران می‌رفت و با سریال‌های دوبله‌ی فارسی، ساعاتی طولانی از اوقات فراغت و غیرفراغت مردم را پُر می‌کرد.ا
*
بنابرتحقیقات انجام‌شده، گروه‌های مختلف سنی از کودک تا بزرگ‌سال و کهن‌سال، و نیز گروه‌های مختلف طبقاتی و اجتماعی، چه طبقات بالای اجتماع و چه پایین و چه متوسط، چه تحصیل‌کرده و چه تحصیل‌نکرده، چه مذهبی و چه غیرمذهبی، مخاطبان فارسی1 بودند و بیننده‌ها‌ی وفادار سریال‌های این شبکه‌ی تلویزیونی.ا
*
هم‌وطنانی که در خارج از ایران زنده‌گی می‌کنند شاید دلیل این هجوم مخاطب و اشتیاق آنان را برای تماشای فارسی1 درک نکنند، اما آنان که در سی سال اخیر ساکن این سرزمین بوده‌اند، این موضوع را به‌خوبی درک و لمس می‌کنند.ا

درواقع فارسی1 برای آن گروه طبقاتی که هزینه‌ی سفر و تفریح نداشتند، بهترین و کم‌خرج‌ترین تفریح بود و ضمن آن، چشم و گوش خیلی از مردمی که نسبت به زنده‌گی اجتماعی سایر کشورها آگاهی نداشتند را نیز باز کرد، تا جایی که روزنامه‌های چاپ ایران، صدا و سیما و حتا مجلس، این شبکه را عامل مهم تهاجم فرهنگی دانستند و بارها به آن تاختند و به دلیل طیف وسیع مخاطبان، آن را خطرناک‌تر از شبکه‌های سیاسی پنداشتند.ا
*
بدین ترتیب فارسی1 نخستین شبکه‌ی تلویزیونی غیرسیاسی بود که به دلیل طیف بسیار وسیع مخاطبان‌اش و پشت کردن مردم به صدا و سیما، مورد هجوم پارازیت‌های بی‌رحم قرار گرفت.ا
*
به‌جرات می‌توان گفت که شبکه‌ی فارسی1 درخصوص جذب مخاطب کاری کرد که تاکنون هیچ‌کدام از شبکه‌های تلویزیونی سیاسی و غیرسیاسی نتوانسته بودند آن را انجام بدهند، یعنی جذب مخاطبان مشتاق از گروه‌های مختلف سنی و اجتماعی. این واقعیتی است که باید پذیرفت چرا که با چشم قابل دیدن است و نمی‌توان کتمان‌اش کرد.ا
*
درواقع شبکه‌ی فارسی1، شبکه‌های غیرسیاسی فارسی‌زبان لس‌انجلس را به‌شدت کنار زد و مردم را ناخودآگاه از تماشای آن‌ها برحذر داشت. با آمدن فارسی1، شبکه‌های لس‌انجلس نه تنها مخاطبان تازه‌ای را به خود جذب نکردند، بلکه بخش عظیمی از مخاطبان قبلی خود را نیز از دست دادند.ا
*
اینک فارسی1 بر روی هاتبرد نیست و مردم ایران هم بیش‌تر به هاتبرد دسترسی دارند. اما پُرواضح است که فارسی1 بر روی هر ماهواره‌ای که برود، مردم هم به دنبال‌اش خواهند رفت.ا
*
آخرین خبرها از شبکه‌ی فارسی1 حاکی از آن است که مسئولین فنی این شبکه در حال یافتن راهی برای بازگرداندن آن به ماهواره‌ی هاتبرد هستند. اما درحال حاضر فارسی1 بر روی ماهواره‌های عرب‌ست، نایل‌ست و یوروبرد قابل دریافت است.ا

سی‌ویکم تیرماه 1389 خورشیدی

Episode/N91

2010-07-10T17:26:00.000-07:00

شماره‌ی نودویک مجله‌ی اپیزود منتشر شد:ا

نگاهی به کارنامه‌ی موسیقی«بابک امینی»ا

هفتادوچهار شمع روشن برای«پرویزخان اتابکی»ا

اشک‌ها و لبخندها - جام جهانی فوتبال

سریال«سفری دیگر» وغش و ضعف خانم‌ها

نگاهی به سروده‌ها و آثار«رُزا جمالی»ا

درآمدی بر شعر معاصر ایتالیا

سینمای جهان

و سایر مطالب جالب و خواندنی و عکس‌های دیدنی

در شماره‌ی نودویک مجله‌ی اپیزود

EPISODE MAGAZINE

بیست‌ام تیرماه 1389 خورشیدی

Episode/N90

2010-06-25T15:06:00.000-07:00

شماره‌ی نود مجله‌ی اپیزود

دو سال از انتشار اپیزود گذشت

شماره‌ی نود اپیزود

در آغاز سومین سال تولدش

منتشر شد:ا

Episode Magazine

پنجم تیرماه 1389 خورشیدی

آلبوم تازه‌ی شهرزاد

2010-06-15T00:26:00.000-07:00

شهرزاد سپانلو - آلبوم «یک‌روز»ا

خرید آن‌لاین آلبوم«یک‌روز» شهرزاد سپانلو و دانلود ترانه‌ها

بیست‌وپنجم خردادماه 1389 خورشیدی

Episode/N89

2010-06-10T19:56:00.000-07:00

شماره‌ی هشتادونُه مجله‌ی اپیزود

شماره‌ی هشتادونُه مجله‌ی اپیزود منتشر شد:ا

EPISODE MAGAZINE

بیست‌ویکم خردادماه 1389 خورشیدی
*

Episode/N88

2010-05-29T00:14:00.000-07:00

شماره‌ی هشتادوهشت مجله‌ی اپیزود

منتشر شد:ا

EPISODE MAGAZINE

هشتم خردادماه 1389 خورشیدی

باز هم دروغ

2010-05-25T14:31:00.001-07:00

ای وای، خانم حال خوبی ندارد!!!ا

یکی از دوستان نازنین امروز طی ایمیلی برای‌ام نوشت که خانم گوگوش در صفحه‌ی فیس‌بوک‌اش یک جوک دستِ اول نوشته و متن نوشته را برای‌ام کاپی‌پیست کرد.ا
*
خواندم و باور نکردم و نوشته‌اش را شوخی پنداشتم. بعد دیدم دوستان دیگری نیز عین همین متن را برای‌ام ایمیل کرده‌اند. یکی از نازنینان هم لطف کرد و عکسی از این نوشته برای من فرستاد.ا
*
متن نوشته‌ی گوگوش درفیس‌بوک چنین است:ا

بقول بهرام بیضایی شاید وقتی دیگر

این روزها بخاطر مصادف شدن با سالگرد به خاک و خون کشیده شدن مردم ایران و کشته شدن ندا ..سهراب...و و زندانی و شکنجه شدن تعدادزیادی از زنان و مردان، جوانان، روزنامه نگاران، هنرمندان، و وبلاگ نویسان و همینطوربه حبس رفتن جعفر پناهی کارگردان بنام کشورم حال خوبی ندارم . شاید وقتی دیگر ویدیوی " باغ بی برگی" بر آنتن ها برود. با پوزش از همهٔ شما عزیزانم

۲/۳/۸۹یکشنبه
می/۲۳ /۲۰۱۰
گوگوش

*
اگر نظر مرا بخواهید می‌گویم: دروغ که حناق نیست. هست؟؟؟
*
متن راست‌گوی!! خانم گوگوش، به‌شدت چند پرسش ردیف می‌کند:ا
*
یک) خانم گوگوش! لطف کنید بفرمایید زمانی که در کنسرت‌های لندن و دوبی بر روی صحنه می‌خواندی و می‌رقصیدی و جوک تعریف می‌کردی و حال خوبی داشتی، آیا جعفر پناهی در زندان نبود؟ ندا و سهراب و ... کشته نشده بودند؟ تعداد زیادی از زنان و مردان و روزنامه‌نگاران و وبلاگ‌نویسان در زندان به سر نمی‌بردند؟؟؟
*
دو) آیا زمانی که آلبوم حجم سبز را منتشر کردی و آگهی‌های مکرر آن و هم‌چنین ویدیوهای«سزاوار» و«من و گنجشکای خونه» بر روی آنتن رفت و به‌نظر می‌آمد که حال‌ات هم خیلی خوب بود، آیا جعفر پناهی آزاد بود؟ ندا و سهراب و ... زنده بودند؟ زنان و مردان و روزنامه‌نگاران و وبلاگ‌نویسان در زندان نبودند و در خانه‌های‌شان ویدیوهای شما را تماشا می‌کردند؟
*
سه) آیا هنگام پخش کنسرت نوروزی شما در دوبی از طریق شبکه‌ی فارسی1، مملکت در امن و امان بود و زندان‌ها خالی بودند و مردم در خوشی و شادمانی به‌سر می‌بردند، که شما حال خوبی داشتی؟
*
چهار) هنگام پخش پشت صحنه‌ی ویدیوی باغ بی‌برگی چه‌طور؟ این پشت صحنه که به‌تازه‌گی پخش شد، آیا زمان پخش پشت صحنه‌ی این ویدیو، جعفر پناهی در حبس نبود و فرزندان معصوم و بی‌گناه مردم ایران در زندان نبودند و مادران و پدران ایرانی جگرگوشه‌های‌شان را از دست نداده بودند؟ روزنامه‌نگاران نیز با کمال آزادی هرآن‌چه می‌خواستند آزادانه می‌نوشتند؟ و شما حال خوبی داشتی؟
*
خانم گوگوش! تا چه زمان می‌خواهی به دروغ و تظاهر و ریا و صدرنگی و هزارتویی ادامه بدهی؟ حال خوبی نداری چون ویدیوی باغ بی‌برگی ایراد و اشکال کلی دارد و هنوز پخش نشده، مورد انتقاد شدید حتا هواداران‌ات قرار گرفته، چرا گناه بر روی آنتن نرفتن‌اش را به گردن زندانی شدن جعفر پناهی و روزنامه‌نگاران و ندا و سهراب و ... می‌اندازی؟؟؟ تا پیش از این ویدیو چرا حال‌ات خوب بود؟

پس چرا حال‌ات این‌قدر دیر بد شد؟ مردم سرزمین من دیرزمانی‌ست که حال‌شان خوب نیست، شما چرا با ویدیوی باغ بی‌برگی متوجه شدی که حال خوبی نداری؟ ... آیا درمورد زندانی شدن و اعتصاب غذای جعفر پناهی کارگردان به‌نام کشورت، دو کلمه نوشتی؟؟ آیا به اندازه‌ی چند کلمه از این هنرمند مبارز حمایت کردی؟؟ پس چرا با نوع ساخت ویدیوی باغ بی‌برگی، به یادش افتاده‌ای و حال خوبی نداری؟؟

وحالا که جعفر پناهی را به قید وثیقه آزاد کرده‌اند، نکند دوفردای دیگر ادعا کنی چون من حال خوبی نداشتم و ویدیوی باغ بی‌برگی را پخش نکردم، جعفر پناهی را آزاد کردند!! از شما هرچه بگویی برمی‌آید.ا
*

در سرسرای دروغ و ریا نشسته‌ای
و از دریچه‌ی تزویر
تماشای کبوتران بی‌بال را
به سخره گرفته‌ای
*
در سایه‌روشن اندیشه‌های ولگرد
چنبره زده‌ای
و با زخم‌های مردم‌ات، بیگانه‌ای

*
بیگانه‌ای
هم‌رنگ ترانه‌هایی که می‌خوانی

هم‌نفس خاکستری و می‌دانی

حالا به این عکس نگاه کن! شاید حال‌ات کمی خوب بشود یا شاید هم بدتر شود!! الله‌اعلم!!!... جوانی کجایی که یادت

به‌خیر!!!ا

پنجم خردادماه 1389 خورشیدی

مجله‌ی جوانان

2010-05-21T07:43:00.000-07:00

خوش به‌حال من و تو!!!ا

یکی از دلایل انحطاط فرهنگی جامعه‌‌ی ایران، رسانه‌های ماست. رسانه‌هایی که به دلایل مختلف، دلایلی از قبیل دوستی و دشمنی، پول گرفتن و مدح نوشتن، دروغ‌های مصلحتی وغیرمصلحتی، چنان خیانتی به فرهنگ ومردم سرزمین‌مان روا می‌دارند که آثار این خیانت تا سال‌های سال باقی خواهد ماند.ا
*
من یک نفر، با کسی تعارف ندارم و آن‌چه را که به نظرم نادرست و آسیب‌زا است را می‌نویسم، چه حضرات خوش‌شان بیاید و چه نیاید، خوش آمدن و نیامدن حضرات سرسوزنی اهمیت ندارد، اما واگویه‌ی اعمال خائنانه بسیار مهم است.ا
*
یکی از این رسانه‌ها، مجله‌ی «جوانان» است که در حال حاضر در لس‌انجلس با سردبیری «مهدی ذکایی» منتشر می‌شود. با این‌که این مجله نزدیک به سی سال است در لس‌انجلس انتشار می‌یابد، هنوز ویژه‌گی‌های یک رسانه‌ی حرفه‌ای را نداشته و نمی‌داند که چه می‌کند.ا
*
اگر با هنرمندی دوست باشد و از او پول بگیرد، با مطالب خنده‌دار او را به اوج آسمان‌ها می‌برد و اگر با کسی دشمنی داشته باشد، باز هم با مطالب خنده‌دار او را به حضیض می‌کشاند و صدالبته به خیال خودش. بینوا ملتی که رسانه‌ی سرزمین‌شان مجله‌ی جوانان باشد!!!ا
*
این مجله که پیش از انقلاب نیز در ایران منتشر می‌شد، تحت نظر آقای«ر.اعتمادی» بود. آقای اعتمادی نویسنده بود اگرچه که نویسنده‌ی رُمان‌های آبکی، اما به‌هرحال نویسنده بود. آقای ذکایی در آن زمان، خبرنگار هنری مجله‌ی جوانان بود، فقط خبرنگار. در آن دوران نیز عملکرد این مجله و خیلی از مجلاتی که در آن دوران منتشر می‌شدند نیز دست کمی از احوال اکنون‌‌شان نداشت، اما تا این حد نیز مصیبت‌بار نبود چرا که بودجه‌ای که برای انتشار مجله استفاده می‌کردند تا حدودی کفاف حال و روزشان را می‌داد.ا
*
بعد از انقلاب و با کوچ آقای ذکایی به لس‌انجلس، ایشان مجله‌ای را با استفاده از همین نام «جوانان» منتشر کردند. اما شرایط اقتصادی، هیچ شباهتی به شرایط اقتصادی دوران پیش از انقلاب نداشت و به‌ناچار برای سرپا نگاه داشتن مجله، دست به هر کاری زدند، از پول گرفتن برای چاپ عکس روی جلد تا نوشتن مطالب مدح و ثنا و هجو و مذمت. پول ِخوب بده، مطلب خوب بنویسم...اپس از گذشت بیست‌وچند سال، هنوزهم در بر همین پاشنه می‌چرخد.ا
*
در شماره‌‌ای از مجله‌ی جوانان به تاریخ بیست‌وچهارم اردیبهشت 1389، مطلبی غم‌انگیز درباره‌ی کنسرت‌های گوگوش منتشر شد. مطلبی سراسر دروغ و اغراق و به‌واقع غم‌انگیز. معلوم نیست برای چاپ چنین دروغزنی‌هایی چه‌‌اندازه تطمیع شده‌اند؟؟!!؟؟
*
لازم به ذکر است که هدف من از نوشتن این مطلب، شخص گوگوش نیست، بلکه نشان دادن بی‌مسئولیتی رسانه‌هاست.ا
*
نخست این‌که این مجله تیتر زده است: گوگوش در لندن و تورنتو شگفتی آفرید و با سه نسل هم‌صدا خواند!!!ا
*
ای کاش درمورد این تیتر یک توضیح درست می‌داد و دستِ‌کم اشاره می‌کرد که گوگوش در لندن و تورنتو چه شگفتی‌ای آفرید؟؟؟
*
آیا به‌واقع کنسرت گوگوش در لندن شگفتی‌آفرین بود؟ ایشان بعد از این‌که سه سال به اروپا نرفته بودند، در نخستین روز نوروز، در ایامی که همه‌ی ایرانی‌ها به کنسرت می‌روند، فقط یک کنسرت در اروپا، آن هم در لندن برگزار کرد که اول تا آخر 2500 نفر در این کنسرت شرکت کردند، کجای این امر شگفتی‌آفرین است؟
*
دیگر این‌که مجله‌ی چوانان در شگفت‌انگیزی این کنسرت!!! نوشته است که مجلات و روزنامه‌های انگلیسی، از گوگوش نوشتند!!! ... و باز هم توضیح نداده که کدام مجله‌ها و روزنامه‌های بی‌کار انگلیسی از کنسرت دوهزاروپانصد نفره‌ی گوگوش نوشتند؟ کدام یکی‌شان؟ و اصلن چه چیزی نوشتند؟؟؟ چه مقدار پول گرفتند و نوشتند؟؟ کدام‌شان چنین کاری کردند؟؟
**
اما در مورد کنسرت تورنتو چنین نوشته است: سوپراستارجاودانه!!! در سالن

Richo Coliseum

تورنتو بر روی صحنه رفت. در جایگاهی که صحنه‌ی معدود خواننده‌گان جهانی چون سلین دیان، مدانا، باربارا استرایسند و مایکل جکسون بوده است.ا
*
حقیقت این است جمعیتی که در کنسرت تورنتو حضور داشتند روی‌هم دوهزاروهشتصد نفر بود، آیا سلن دیان و باربارا استرایسند و مدانا و مایکل جکسون هم در مقابل 2800 نفر برنامه اجرا می‌کردند؟
*
چرا حقیقت را نمی‌‌نویسید که همان سالنی که نام بردید را کوچک‌اش کردند و بخشی از آن را به اندازه‌ی سه‌هزارنفر درست کردند که 2800 نفر درهمان بخش کوچک سالن حضور یافتند. همین کار را در لندن نیز انجام دادند. یک‌چهارم از سالن را به کنسرت گوگوش اختصاص دادند.ا
*
چرا مردم را فریب می‌دهید؟ چرا نام سالن‌های مشهور را می‌آورید اما ذکر نمی‌کنید که برای بزرگان جهان چون باربارا استرایسند و سلین دیان و مایکل جکسون، همه‌ی سالن در اختیارشان گذاشته می‌شود و نه یک بخش کوچک کرده‌اش؟ ... آیا پول می‌گیرید که گوگوش را درحد باربارا استرایسند و سلن دیان نشان بدهید؟ مردم را چه تصور می‌کنید؟ آیا فکر می‌کنید همه‌ی مردم هر دروغی را باور کنند؟ آن هم دروغ‌های شاخ‌دار؟؟
*
کنسرت نوروزی سوپراستار جاودانه‌ی ایران!! در دوبی را شبکه‌ی فارسی 1 پخش کرد، حتا برای یک لحظه هم جمعیت سالن را نشان نداد، فقط آقایی را از نزدیک نشان داد که هنگام خواندن گوگوش، خواب‌اش برده بود، این صحنه‌ی خنده‌دار را دوبارهم نشان داد. اصلن به‌هیچ عنوان، هیچ دورنمایی از جمعیت سالن پخش نکرد مبادا مردم بفهمند که سالن چه‌قدر کوچک است و فقط 1600 نفر در آن حضور دارند. آن‌وقت شما رسانه‌ی گرامی! ازچه حرف می‌زنید؟ چه‌قدر دروغ می‌بافید؟ تا کی می‌خواهید به این‌گونه خیانت‌ها ادامه بدهید؟
*
اما موضوع خنده‌دار دیگری که این مجله نوشته: گوگوش این‌بار نیز با لباس‌های جدید، آرایش تازه، شیوه‌ی بسیار متفاوت در خواندن بر روی صحنه بود، انگار یک گروه چندصدنفره، در پشت صحنه، در این زمینه‌ها او را کمک کرده بودند. او را که از شانزده ساله‌گی یک سوپرمدل بود، یک الگو بود!!!ا
*
راست‌اش لباس‌های گوگوش را که در عکس‌ها همه دیدند، نه تازه بود و نه متفاوت و نه شیک، لباس‌های بسیار معمولی که به‌نظرم برخی از خانم‌های آوازخوان ما، خیلی بهتر از گوگوش لباس می‌پوشند و سلیقه‌ی بهتری دارند. به‌هرشکل یک خانم شصت ساله هرگز نمی‌تواند آن‌چنان متفاوت بپوشد و آن‌چنان متفاوت آرایش کند که دست بقیه را از پشت ببندد. سن و سال حقیقتی‌ست که نمی‌توان کتمان‌اش کرد حتا به ضرب و زور جراحی‌های زیبایی و تزریق و کاشتن مو... بنابراین گروه چندصدنفره در پشت صحنه که هیچ، از گروه چندهزار نفره هم در زمینه‌ی شیک و خوشگل‌سازی گوگوش، کاری ساخته نیست.ا
*
البته زیباتر شدن، در هر سن و سالی حق هر انسانی هست، اما داستان، اینی که شما نوشته‌اید نیست، شما فقط بلدید از صنعت اغراق بهره ببرید، اما درنظر داشته باشید که صنعت اغراق مربوط به نوشتن شعر و ترانه است و نه نوشتن گزارش کنسرت. گفتم که غیر حرفه‌ای هستید.ا

و اما شیوه‌ی بسیار متفاوت خواندن بر روی صحنه کدام است؟ ... چندین سال است که گوگوش یک ردیف ترانه را حفظ کرده و همیشه هم همان‌ها را با همان ترتیب در کنسرت‌ها اجرا می‌کند، آیا نام این داستان است شیوه‌ی بسیار متفاوت در خواندن؟
*
و محبت کنید بگویید گوگوش که در شانزده‌ساله‌گی در کاباره‌ی درجه‌ی سه مولن‌روژ ترانه‌های این و آن را تقلید می‌کرد و کسی هم او را نمی‌شناخت، چه‌گونه سوپرمدل بود؟ یعنی منظورتان این است که سوپرمدل تقلید کردن بود؟

فکر می‌کنید با نوشتن این‌گونه دروغ‌ها، گوگوش به دوران طلایی خود بازمی‌گردد؟ ...هرگز... آگاه باشید که گوگوش تمام شد و اگر کیسه کیسه پول هم به پای‌تان بریزد، حال لایق پای شما باشد یا نباشد، دیگر اثری از گوگوش دوران طلایی وجود ندارد. ا
*
بس کنید این همه خیانت به ملت بینوایی را که یکی از عوامل بدبختی و دربه‌دری‌شان، همین شما رسانه‌های بی‌مسئولیت و خائن بودید... شرم کنید و بس کنید.ا

سی‌ویکم اردیبهشت‌ماه 1389 خورشیدی

episode/N87

2010-05-14T16:18:00.000-07:00

شماره‌ی هشتادوهفت اپیزود منتشر شد

شماره‌ی هشتادوهفت مجله‌ی اپیزود

با مطالب خواندنی وعکس‌های دیدنی منتشر شد:ا

EPISODE MAGAZINE

بیست‌وپنجم اردیبهشت‌ماه 1389 خورشیدی
*

مجله‌ی جوانان

2010-05-11T04:10:00.000-07:00

حکایت هم‌چنان باقی...ا

درحال مطالعه‌ی شماره‌ای از مجله‌ی جوانان بودم که در تاریخ بیست‌وهشتم اسفندماه 1388 منتشر شده بود که رسیدم به گفت‌وگوی این مجله با سرکارخانم گوگوش!!! ... گفت‌وگو را خواندم، همه‌ی آن‌چه که در این گفت‌وگو آمده بود حکایت داشت از یک مُشت حرف‌های تکراری، دو مُشت دروغ و دغل‌های همیشه‌گی و بی‌پایان، مقادیر متنابهی مظلوم‌نمایی و یک دور تسبیح معرفی آلبوم تازه!!! ا
*
اما، جایی از این گفت‌وگو هم غم‌انگیز بود وهم خنده‌دار. آن‌جا که سرکارخانم گوگوش!!! سرگرم معرفی عوامل اجرایی و غیراجرایی آلبوم تازه بود، به نام«کوروش سمیعی» رسید و چنین گفت:ا
*
شب بی من، آهنگ‌ساز فرید زلاند، شعر: کوروش سمیعی که به گفته‌ی فرید، با پول همین ترانه از ایران خارج شد.ا
*
دو سه بار همین دو خط را خواندم، باورم نمی‌شد که یک هنرمند بتواند به همین ساده‌گی، بی‌شعوری خود را به رُخ همه بکشد... درست مثل این است که گفته باشد کوروش سمیعی با پول همین ترانه، یک دست کت‌وشلوار برای خود خرید!!!ا
*
یعنی کوروش سمیعی که پیش از این نیز ترانه‌هایش را به آوازخوانان دیگر سپرده بود، توان مالی نداشت که بتواند با پول آن ترانه‌ها از ایران خارج شود، اما با پول همین یک ترانه، آن‌چنان تمکن مالی پیدا کرد که فوری از ایران خارج شد؟
*
حال تصور کنید که همین‌طور باشد، آیا یک هنرمند باید در ملاءعام این موضوع را اعلام کند که فلان ترانه‌سرا با پول ترانه‌ای که به من داده بود از ایران خارج شد؟؟

این‌گونه که شواهد گزارش می‌دهند سرکار خانم گوگوش!!! فقط یاد گرفته که میکروفن به دست بگیرد و بخواند، فقط همین. نام هنرمند درمورد ایشان به‌هیچ‌عنوان کاربرد ندارد که هنرمند باید همه‌ی رفتار و گفتارش هنرمندانه باشد و بفهمد که چه می‌گوید و چه می‌کند. درحرف‌های گوگوش اثری از فهم و درک دیده نمی‌شود.ا
*
و یک سوال از سرکارخانم گوگوش باهوش!!!!!!ا
می‌شود محبت کنید و پاسخ بدهید که شما با کدامین پول از ایران خارج شدید؟؟؟

بیست‌ویکم اردیبهشت ماه 1389 خورشیدی

واکنش‌های حیرت‌انگیز

2010-05-05T14:55:00.000-07:00

در سرزمین قدکوتاهان

معیارهای سنجش

همیشه بر مدار صفر، سفر کرده‌اند

از روز دوشنبه که گفت‌وگوی«مهرداد» با آقای«سپهربند» پخش شد، چندین ایمیل حیرت‌انگیز برای من فوروارد شد که به‌واقع باید به حال و روز صاحبان بینوای این ایمیل‌ها اشک ریخت. یعنی واقعن قابل تصور نیست که انسان‌هایی هم وجود دارند که تا این حد دچارعقب مانده‌گی ذهنی هستند!!ا
*
کسانی‌که گفت‌وگوی«مهرداد» را دیدند و شنیدند، شاهدند که وقتی آقای سپهربند در مورد ترانه‌ی «ترانه‌هامو پس بده» سوال کرد که آیا این ترانه پیام خصوصی و شخصی دارد؟ مهرداد خیلی واضح و روشن و به زبان فارسی توضیح داد که این ترانه هم مانند سایر ترانه‌های آقای جنتی دارای پیام است اما پیام شخصی خطاب به شخص به‌خصوصی ندارد.ا
*
توجه داشته باشید که هنوز این ترانه پخش نشده و فقط دو خط آن توسط مهرداد خوانده شد:ا

*
چرا ترانه‌ام به تو بال و پر، به من قفس بده
برهنه کن صداتو و ترانه‌هامو پس بده

*
چند نابغه از میان نوابغی که فن خانم گوگوش هستند، از بس‌که ترانه‌شناس‌اند، با همین دو خط ، فوری کشف کردند که آقای جنتی‌عطایی این ترانه را برضد گوگوش سروده!!! یعنی حیرت‌انگیزاست این همه نابلدی و نادانی!!!ا
*
البته این نوابغ دهر، از ابتدا نیز کارشان تهمت زدن به این و آن بود، فقط به این دلیل که هنرمندشان را بالا ببرند. به یاد دارید که پیش از این چه تهمت‌هایی به مهرداد آسمانی و شهیار قنبری زدند و حالا هم نوبت آقای ایرج جنتی‌عطایی است که توسط این نابلدان بی‌سواد، تهمت‌باران شود.ا
*
من فقط چند ایمیل از ایمیل‌های فورواردشده را این‌جا کاپی می‌کنم که خودتان بخوانید و این همه حماقت و بلاهت را به تماشا بنشینید:ا
*
sarareh_matinfar@yahoo.com

*
دوستان عزیز حاضرید به ایرج جنتی عطایی ایمیل بزنیم و حالشو بگیریم ؟

گویا ایشون ترانه ای به مهرداد آسمانی داده که بخواند و در آن ترانه گفته ترانه های من را پس بده و این طور که مهرداد آسمانی می گفت منظورش به گوگوش بوده. خیلی خنده داره یعنی آقای جنتی عطایی با این سن و سالش تا به حال متوجه نشده که این گوگوشه که با خواندنش به ترانه ها جون میده ؟تمام ترانه هایی که جنتی عطایی به گوگوش داده ابی با آن وسعت صدایش در غیاب گوگوش اجرا کرد و همه دیدیم و شنیدیم که نتوانست به زیبایی و تاثیر گذاری گوگوش بخواند مگر کسی با این همه بغض و کینه و حسد هم می تواند ترانه های زیبا بسازد ؟
*
ایمیلی دیگر:ا
*
moderator.googooshs tar@yahoo. Com

خجالتم خوب چیزیه! از اونور گوگوش میشینه تعریف ِ کارهای ِ مهرداد رو میکنه از یه طرف ِ دیگه آقای ِ مهرداد با کنایه زدن جواب میده فکر می کنم آدم باید خیلی بی چشم و رو باشه متاسفم برای ِ این آقا و جناب ِ شاعر ایرج جنتی عطایی. کاش به جای ِ شعر گفتن و خوندن و آهنگ ساختن کمی هم شعور ِ حرف زدن یاد میگرفتند و اما بازم این ما هستیم که باید از گوگوش حمایت کنیم

شراره جان مرسی از اینکه آدرس ِ ایمیل ِ ایرج جنتی رو فرستادی این هم ایمیل ِ آقای ِ آسمانی

Khatoon@aol. Com

*
و ایمیلی دیگر:ا
*
sarareh_matinfar@ yahoo.com

پس چه بهتر که همه باهم با ایمیل هامون حالشونو بگیریم. دست خودشون نیست حیونکی ها آخه بد جوری از بهشت گوگوش رانده شدند
*
*
sarareh_matinfar@ yahoo.com

ایرج جنتی عطایی که الان بالای شصت سال سن داره چرا باید با سرودن این ترانه خودش رو زیر سئوال ببره و گول بازی مهرداد آسمانی رو بخوره بهترین کار ایمیل زدن به ایرج جنتی عطایی است که بهش یاد آور بشیم که اگر آن ترانه ها رو به گوگوش نداده بود و خوانندگان دیگری آن کارها رو اجرا کرده بودند الان اصلا جنتی عطایی مطرح نبود و این گوگوش بوده که با اجرای فوق العاده اش آن ترانه ها رو شنیدنی کرده و این ایرج جنتی عطایی ها هستند که باید خود رو مدیدن هنر گوگوش بدانند

وظیفه ما بعنوان فن اینه که از حقانینت هنرمند عزیزمون دفاع کنیم همین الان دست بکار بشیم و ایرج جنتی عطایی رو ایمیل باران کنیم
*

*
sarareh_matinfar@ yahoo.com

*
هنرمند واقعی باید اخلاق و خرد واقعی هم داشته باشد ایشون در زمانی که گوگوش به آمریکا رفت بدونه اینکه بداند در ایران چه بر سر گوگوش آمده در مصاحبه هاشون ( بدونه اینکه گوگوش ازش درخواست ترانه کرده باشد ) گفت که من با گوگوش اختلاف سیاسی دارم و بهش ترانه نخواهم داد وایکاش یک بار برای مردم صحبت میکرد می گفت برای مردم داخل کشور تا به حال چه قدمی برداشه که گوگوش از آن عقب بوده. در این جریانات بعد از انتخابات همه دیدیم که گوگوش قلبا دلش با مردم داخل کشور بود بدونه تظاهر کردن و علتش هم اینه که که بیست سال پا به پای ما سختی ها ومشکلات رو دید و با تمام وجودش درد مردم را حس می کند حالا از اون حرف آقای جنتی عطایی گذشته ایشون جدیدا با مهرداد آسمانی همدست شده و ترانه ای به مهرداد آسمانی داده که بخواند تحت عنوان ترانه هام رو پس بده که بنا به گفته آقای آسمانی منظورش گوگوش است این انقلاب هر چیز بدی که داشت این حسن رو داشت که کسانی رو که ما هنرشان رو تحسین میکردیم نقاب از رویشان برداشته شد و متوجه شویم که این اشعار زیبا بدست کسی آفریده شده که دلی پر از کینه و ریا دارند
*
خُب، متوجه شدید که فن‌های خانم گوگوش به چه شکل وقیحانه‌ای درباره‌ی دیگران دروغ می‌گویند و چه‌گونه مثل آب‌خوردن تهمت می‌زنند؟
*
نخست این‌که به شهادت ویدیوی مصاحبه‌ی مهرداد و به شهادت مجله‌ی اپیزود که متن کامل گفت‌وگوی مهرداد را منتشر کرده، مهرداد آسمانی در تمام طول این گفت‌وگو حتا یک‌بار هم نام گوگوش را بر زبان نیاورد، حتا یک بار... آن‌وقت چه‌گونه کسی با اطمینان می‌گوید که: ایرج جنتی‌عطایی ترانه ای به مهرداد آسمانی داده که بخواند تحت عنوان ترانه هام رو پس بده که بنا به گفته آقای آسمانی منظورش گوگوش است
*
عجب دروغ شاخ‌داری!!! ... البته کاملن واضح است که این دروغ و تهمت‌ها، نتیجه‌ی خشم و عصبانیت این جماعت است که چرا مهرداد در تمام طول مصاحبه، حتا یک‌بار هم نام گوگوش را نیاورده؟ به‌نظر می‌رسد این جماعت خواب‌زده، هم‌چنان در این توهم به‌سر می‌برند که هرکسی مصاحبه‌ای در تلویزیون دارد، باید حتمن نام گوگوش را بیاورد و از او تعریف و تمجید کند!!! واقعن که خیالات باطل هم عالمی دارد!!!ا
*
اما موضوعی که باید به آن بیش‌تر توجه کرد جملات و نظرات شرم‌آوری‌ست که درباره‌ی خالقین اثر در این ایمیل‌ها نوشته شده، واقعن این جمله‌ها از کدامین ذهن آلوده و بیمار تراوش کرده است:ا
*

بهترین کار ایمیل زدن به ایرج جنتی عطایی است که بهش یاد آور بشیم که اگر آن ترانه ها رو به گوگوش نداده بود و خوانندگان دیگری آن کارها رو اجرا کرده بودند الان اصلا جنتی عطایی مطرح نبود و این گوگوش بوده که با اجرای فوق العاده اش آن ترانه ها رو شنیدنی کرده و این ایرج جنتی عطایی ها هستند که باید خود رو مدیدن هنر گوگوش بدانند
*
به یاد دارم زمانی‌که شهیارقنبری با گوگوش کار می‌کرد نیز این فن‌های نابغه مدعی شده بودند که شهیار شهرت‌ و ترانه‌هایش را مدیون گوگوش است!! حالا هم نوبت آقای جنتی‌عطایی شده که در موردش بیهوده‌گویی کنند.ا

یعنی این‌که واقعن باید به حال و روز هنر موسیقی ایران گریست که مخاطب‌اش فکر می‌کند شهرت خالقین اثر مدیون کسی‌ست که فقط ترانه را اجرا کرده است!! حالا تصور کنید همین ترانه‌ها را وقتی از آوازخوان بگیرند، آوازخوان زمانی‌که روی صحنه رفت چه چیز را می‌‌خواهد اجرا کند؟ غیر از این است که به‌جز پانتومیم قادر به هیچ اجرایی نیست؟؟
*
بی‌شک بعد از آقای جنتی‌عطایی، نوبت اردلان سرفراز است که نام و شهرت‌اش را مدیون گوگوش باشد!! حسن شماعی‌زاده، فرید زلاند، مهرداد آسمانی و آندرانیک که در سال‌های گذشته با ادبیات زشت این جماعت کاملن آشنا شدند و پیش از این نیز داروندارشان را به‌واسطه‌ی همین جماعت‌خواب‌زده مدیون گوگوش بوده‌اند!!ا
*
اصلن خانم گوگوش که این‌همه شهرت و نام و آوازه به همکاران‌اش بذل و بخشش می‌کند، چرا خودش ترانه نمی‌نویسد تا در بخشش شهرت، کمی قناعت کند؟!! ... آیا تهدید شاعر توسط ایمیل‌های جعلی، باعث آرامش خاطر گوگوش می‌شود؟ حالا که گوگوش با این جماعت خنده‌دار پسرخاله دخترخاله شده و دست‌اش به دامان‌شان می‌رسد، چرا یک تذکر کوچک به این جماعت نادان نمی‌دهد که این‌همه به همکاران‌اش بی‌حرمتی نکنند؟ آیا به جز این است که خودِ گوگوش بیش‌تر از همه باورش شده که همکاران‌اش همه‌ی شهرت و هنرشان را مدیون اویند؟
*
به این بخش از یک ایمیل دیگر توجه کنید:ا
*

sarareh_matinfar@ yahoo.com

*
آقای ناصر چشم آذر در قبل از انقلاب و بعد از انقلاب آهنگهای زیادی ساخته ولی بهترین اثر او هجرت شناخته شده و باید دید آیا ترانه هجرت رو به غیر گوگوش خواننده دیگری اجرا کرده بود بازهم هجرت بهترین کار ناصر چشم آذر میشد ؟؟؟؟؟؟؟حرف من اینه که هر کسی که فکر می کند با ترانه ها و آهنگهای او گوگوش گوگوش شده، باید از توهم خارجشون کنیم
*
واقعن شرم‌آور است!! پس یعنی شعر شهیارقنبری به هیچ، آهنگ ناصرچشم‌آذر و تنظیم آندرانیک هم به هیچ، فقط اجرای گوگوش باعث شده که این ترانه ماندگار شود؟؟!! این مخاطبان چه‌گونه مخاطبانی هستند که با وقاحت، خالقین اثر را که صاحب اثر هستند نادیده می‌گیرند؟ چه‌گونه است که برای خالقین اثر که آفریننده‌ی اصلی زیبایی هستند، ارزش و احترام قایل نمی‌شوند وبه آثارشان که باعث بالارفتن سطح هنری گوگوش و سطح ترانه شده است نیز حرمت نمی‌گذارند؟!! چه کسی جرات می‌کند مدعی شود که اجراهای گوگوش باعث مطرح شدن نام‌هایی چون ایرج جنتی‌عطایی، شهیار قنبری، اردلان سرفراز، حسن شماعی‌زاده، مهردادآسمانی، فرید زلاند، آندرانیک و ناصرچشم‌آذر شده است؟
*
چرا گوگوش وقتی ترانه‌های سفیدسفید صد تومن، حمومک مورچه داره، برگرد بیا دوباره و امثال این ترانه‌های عامیانه را خواند، نام ترانه‌سراهای این ترانه‌ها مطرح نشد؟؟ پس نتیجه این‌که عامل اصلی ماندگاری ترانه، فقط اجرای گوگوش نیست، ترانه‌ی خوب با هر صدایی، اگر خوب و درست اجرا شود، ماندگار خواهد شد. در ماندگاری ترانه، صدا و اسم جایگاه مهمی ندارد که اگر داشت «سفیدسفید صدتومن» هم چون اجرای گوگوش بود، جزو ترانه‌های ماندگار می‌شد، اما نشد.ا
*
به جز این، ایرج جنتی عطایی، سی سال است که به گوگوش ترانه‌ای نداده است، آیا با این‌کار، نام‌اش به‌عنوان یک ترانه‌سرای درجه‌ی یک از بین رفته؟ درطی این سی سال داریوش و ابی زیباترین ترانه‌های ایرج جنتی‌عطایی را اجرا کردند، ترانه‌هایی به‌یادماندنی و همیشه شنیدنی، این کدامین ذهن بیمار است که ادعا می‌کند که اجرای گوگوش باعث مطرح شدن نام ایرج جنتی‌عطایی و همکاران‌شان شده است؟
*
هواداران داریوش و ابی هم مصاحبه‌ی مهرداد را شنیدند، چرا آنان به هنرمندشان شک نکردند؟ چرا آنان ادعا نکردند که «ترانه‌‌هامو پس بده» برای داریوش یا ابی ساخته شده است؟ چون آن‌ها خیال‌شان از جانب هنرمندشان راحت است و فقط فن‌های گوگوش هستند که به‌درستی می‌دانند هنرمندشان اصلن سابقه‌ی خوب و مناسبی ندارد و به همین دلیل هم مشکوک شدند که آقای جنتی‌عطایی این ترانه را برضد گوگوش سروده است!!!ا
*
چرا هواداران داریوش و ابی، شهرت و محبوبیت خالقین اثر را مدیون داریوش و ابی نمی‌دانند؟ چون از داریوش و ابی یاد گرفته‌اند که چنین نیست.ا
*
این جماعت نسبت به مهرداد آسمانی و شهیار قنبری هم همین‌گونه بی‌حرمتی کردند و حالا هم نوبت آقای جنتی‌عطایی شده، فردا هم نوبت اردلان سرفراز است. مهرداد آسمانی و شهیارقنبری ماهیت اصلی این فن‌نماهای نابلد را خیلی خوب شناختند و شک نکنید که آقای ایرج جنتی‌عطایی هم به ماهیت این فن‌ها پی برده‌اند.ا
*
این جماعت، علاوه بر بی‌احترامی و بی‌حرمتی نسبت به خالقین اثر، دست به تهدید هم زده‌اند، یعنی شرم‌آور است. به یک ایمیل دیگر از نوابغ دهر توجه کنید که چه‌گونه تهدید می‌کند:ا
*
moderator.googooshstar@yahoo.com

آقای ِ آسمانی فکر می‌کنم پاشو داره درازتر از گلیمش میکنه. نگران نباشید ... تا چند روز ِ آینده جواب ِ رفتارشو می گیره
از جانب ِ ما نه، بعداً می فهمید
*
توجه کنید، تهدید ایرج جنتی‌عطایی و مهرداد آسمانی به‌خاطر ضبط یک ترانه، ترانه‌ای که هنوز شنیده نشده و هیچ ربطی هم به گوگوش ندارد. درواقع این جماعت نه‌چندان گرامی، برای بزرگ جلوه دادن گوگوش، اگر کسی هم از کوچه‌شان رد شود، فوری می‌گویند به‌خاطر گوگوش رد شد!! چه باید گفت؟ بی‌شک خانم گوگوش به این بزرگ‌نمایی‌ها نیاز دارد که اگر نداشت فن‌هایش دست به دامان تهدید نمی‌شدند.ا

ولی خنده‌دار این‌جاست که مهرداد چه‌گونه جواب رفتارش را می‌گیرد؟؟ جواب کدام رفتار را؟؟ حتمن قرار است همین روزها در یکی از تی‌وی‌ها خدمت مهرداد برسند که چرا در مصاحبه‌ات درباره‌ی گوگوش حرف نزدی!!!... یا این‌که شاید قرار است مثلن چهار تا آدم گردن‌کلفت بفرستند تا مهرداد را تنبیه کند که چرا اسمی از گوگوش نبردی و درباره‌اش حرف نزدی؟!!! ا

صدالبته تهدیدشان بسیار کودکانه و خنده‌دار است، اما به نفس ِتهدید کردن باید توجه کرد... تصور کنید وقتی سرزمین‌مان به آزادی برسد، این جماعت تهدیدگر چه‌گونه می‌خواهند در یک سرزمین آزاد زنده‌گی کنند؟؟ همه می‌دانند که تهدیدکردن رفتارنابهنجاری‌ست که با آزادی و دموکراسی کاملن مغایرت دارد.ا
*
خوشا به سعادت خانم گوگوش که چنین فن‌های نابغه‌ای دارد!! یک هوادار، نشانه‌ای از رفتار و اخلاق هنرمند است، با دیدن رفتارهواداران، به راحتی می‌‌توان به شخصیت هنرمند پی بُرد.ا
*
اما پیشنهاد من به خانم گوگوش این است که فوری یک مصاحبه ترتیب بدهد و به تقلید از مهرداد، در مصاحبه‌اش او را نادیده بگیرد و این بی‌محلی مهرداد را تلافی کند. این بهترین کاری‌ست که خانم گوگوش می‌تواند انجام بدهد!! باور کنید!ا

شانزدهم اردیبهشت‌ماه 1389 خورشیدی

عنوان مطلب: فروغ فرخزاد - مجموعه‌ی ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد

اپیزود 86

2010-05-03T12:17:00.000-07:00

متن تازه‌ترین گفت‌وگوی تلویزیونی مهرداد

TALK SHOW

منصور سپهربند - تلویزیون امیدایران

مهرداد: خیلی خسته بودم و باید استراحت می‌کردم و هم‌چنین داشتم فکر می‌کردم که برای آینده کاری تازه‌تر و بهتر و جدی‌تر انجام بدهم که خوش‌بختانه به نتیجه رسیدم و کاری را که دل‌ام می‌خواست انجام بدهم الان داره انجام می‌شه.ا

ا* تهیه‌کننده کسی هست که آوازخوان باید نظر او را بپذیره و کارهایی را که تهیه‌کننده برای آلبوم انتخاب کرده را اجرا بکنه. البته به زور نمی‌شه کسی را وادار به این کار کرد و نمی‌شه به‌زور او را به استودیو بُرد، یعنی آوازخوان و تهیه‌کننده باید با هم توافق داشته باشند، اما به‌طور کلی این تهیه‌کننده هست که انتخاب می‌کنه از شعر و آهنگ و تنظیم‌کننده، استودیویی که باید کار ضبط اون‌جا انجام بشه، انتخاب کمپانی و نحوه‌ی تبلیغات آلبوم. پس باید بین تهیه‌کننده و آوازخوان توافق و تفاهم باشه، اما بیش‌تر مسئولیت برعهده‌ی تهیه‌کننده هست، کسی که شاعر و آهنگ‌ساز و نوازنده و استودیوی ضبط را انتخاب کرده...ا

ا* تهیه‌ی یک آلبوم صد تا صدوپنجاه‌هزار دلار هزینه داره و با ساختن میوزیک‌ویدیوها این هزینه بالاتر هم میره و همه‌ی این هزینه هم برعهده‌ی آوازخوان هست. شما بپرسید از کمپانی‌ها، آخرین باری که آلبوم یک خواننده را خریدند کی بوده؟ و آلبوم چه کسی بوده؟ آوازخوان بزرگ و کوچک هم نداره، کمپانی‌ها آلبوم هیچ آوازخوانی را نمی‌‌خرند، به همین راحتی.ا

خُب! حالا آوازخوان میاد و این هزینه‌ی آلبوم را تقبل می‌‌کنه، بنابراین باید بره در برنامه‌ها و کنسرت‌های مختلف بخونه تا بتونه هزینه‌ای که برای آلبوم صرف کرده را جبران بکنه. درحقیقت در این دوره از موسیقی غربت، خواننده‌ها دارند با هزینه‌ی شخصی خودشون موزیک را سرپا نگه می‌دارند و به این ترتیب عادلانه نیست که من بنشینم و درمورد کار دیگران قضاوت کنم.ا

ا* من منیجر ندارم، خودم کارهامو انجام میدم و مسئولیت کارهای خودم را برعهده می‌گیرم. اصولن من در مورد همه حرف نمی‌‌زنم، اما اگر منیجر به معنی کباب‌زن و بندانداز و چمدون‌کش باشه، نه منیجر به درد نمی‌خوره. چون این‌جور منیجرها کارشون بیش‌تر بله‌قربان گفتن هست، یعنی این‌که خودِ خواننده پشت این ماجرا هست ولی به‌جای این‌که خواننده حرف بزنه، شخص دیگری حرف می‌زنه. درحقیقت خواننده خودشو پشت این شخصی که اسم‌اش منیجر هست مخفی می‌کنه و اگه اشتباهی هم پیش بیاد همه را به گردن منیجر میندازه و میگه من که خبر نداشتم.ا

بنابراین کسی که فرق بین میکروفن و اسپیکر را نمی‌‌دونه، نمی‌شه اسم‌اش را گذاشت منیجر. حالا فرض کنید من یک چنین منیجری دارم این‌جور منیجرها کارشون مثلن اینه که فرض کنید تلفن می‌زنه به مثلن آقای سپهربند و میگه که آلبوم مهرداد را نمی‌خرند، حالا چی‌کارش کنیم؟ خُب با این کار اول از همه آبروی خواننده را می‌بره، بعد آبروی شاعر و آهنگ‌ساز را و آلبوم را هم زیر سوال می‌بره.ا

*
آقای سپهربند هم پیشنهاد میده که مثلن هفت هشت هزار تا از این آلبوم چاپ کنید، دوسه هزارتاشو در کنسرت‌ها بفروشید، بقیه را هم بدید مثلن آقای وارطان آوانسیان پخش کنه. این پیشنهادها می‌‌شه اما آلبوم کماکان به فروش نمیره. به چنین کسی نمی‌شه گفت منیجر و من برای کارم نیازی به چنین شخصی ندارم. اما اگه کسی باشه که این کار را بلد باشه، برای من تولید برنامه بکنه و بدونه که من کجا باید بخونم و کجا نباید بخونم، فرمانبر نباشه، بله‌قربان‌گوی من نباشه، با کمال میل، چرا که نه...؟

ا* من کماکان به شما عرض می‌کنم درمورد همه‌ی همکاران‌ام اگر کاری از من بربیاد براشون انجام میدم، اما این سوالی که شما مطرح می‌کنید را به شخص به‌خصوصی ربط ندید، من در مورد کسی حرف نمی‌زنم، اصلن وقت این حرف‌ها را ندارم، واقعن وقتشو ندارم که در مورد کسی حرف بزنم، ولی همین که شما پرسیدید من میگم هیچ‌کدام، به همین راحتی...ا

ا*... ولی در مورد من هرگز نتونستند این کار را بکنند، من هر وقت خودم خواستم با کسی ارتباط داشتم و اگر نخواستم ارتباطم را قطع کردم. این همیشه در ذهن شما دوست خوب من باشه که اگر به من بگن که آقای سپهربند اینو گفت یا اونو گفت، من ارتباطم با شما خراب نمی‌شه چون شما را می‌شناسم. ولی اگر شخصی دهن‌بین باشه، حتمن تاثیر می‌ذاره و ارتباطش هم خراب می‌‌شه...ا

ا* البته من سال‌ها پیش در لس‌انجلس افتخار آشنایی با استاد ایرج جنتی‌عطایی را داشتم و بعد با هم رفیق شدیم و رفت‌وآمد خانواده‌گی داشتیم. چندین بار هم پیش اومد که نزدیک شدیم به این که من افتخار هم‌ترانه‌گی با ایرج عزیز را داشته باشم، ولی به دلایلی این اتفاق نیفتاد، دلایل‌اش را هم دل‌ام می‌خواد زمانی که خود ایرج جون هم هست مطرح کنم که چرا ایشون نپذیرفت. البته در اون هم‌کاری من قرار نبود بخونم، من به‌عنوان آهنگ‌ساز حضور داشتم و یکی از همکاران قرار بود ترانه‌های ایشون را بخونه که آقای جنتی‌عطایی گفتند که من با اون همکار اختلاف سیاسی دارم و بهشون ترانه نمیدم...ا

ا* درغیر این صورت هیچ پیام شخصی در این ترانه نیست و این ترانه حرف پنجاه سال هست، حرف دیروز و امروز و شخص به‌خصوصی نیست. کسانی هستند که ترانه‌های ایرج جون را خوندند و ایرج جون هنوز هم دوست داره که ترانه‌هاشو بخونند، دوست‌شون داره، بهشون عشق می‌ورزه و کسانی هم هستند که ترانه‌هاشو خوندند که ایشون از رفتارشون راضی نیست و در این ترانه میگه که چه کسانی باید ترانه‌ها را پس بدهند و به چه دلیلی باید پس بدهند. پس هیچ پیام شخصی به هیچ خواننده‌ی به‌خصوصی نداره...ا

ا* حتمن شده بود. با هم حرف زدیم. البته دوست ندارم که به گذشته برگردم، ولی اینو بگم که هدف‌های بزرگی در نظر بود، این‌که پای دلال وسط نباشه و خود هنرمندان این کار را انجام بدهند و هرکسی هم به پول‌اش برسه و قرار نبود که مجانی کار کنند. اما قرار بود که از درآمدش یک ساختمان تهیه بشه برای خانه‌ی هنرمندان و به اسم هنرمندان خارج از کشور، یعنی به اسم شخص به‌خصوصی نبود، این‌جوری هم نبود که بگویند این ساختمان مال حسن‌آقاست یا مال آقای کامبیزه، برای همه‌ی هنرمندان خارج از کشور بود. این پیشنهاد من بود که انجام هم نشد، ولی من بعد دیگه از این ماجرا جدا شدم و دیگه خبر ندارم که چرا شد و چرا نشد...ا

ا* این یکی از خواص کارهنری‌ست که گاه همکاری می‌کنند، گاه همکاری نمی‌کنند. این قسمت‌اش مهم نیست که کار می‌کنند یا کار نمی‌‌کنند یا حرف می‌زنند یا حرف نمی‌‌زنند. همان‌طور که گفتم من دوست ندارم به پشت‌سرم نگاه کنم و صادقانه اینو میگم، من جلو را نگاه می‌کنم که چاله جلوی پام نباشه، یعنی به آینده نگاه می‌کنم. من فکر می‌کنم این‌قبیل قصه‌ها و داستان‌ها را باید موکول کنیم به دوران بازنشسته‌گی، زمانی که کاری و حرف تازه‌ای نداریم بزنیم، می‌نشینیم واسه هم قصه تعریف می‌کنیم، مردم هم خوش‌شون میاد...ا

متن کامل این گفت‌وگوی جالب در

شماره‌ی هشتادوشش مجله‌ی اپیزود

سیزدهم اردیبهشت‌ماه 1389 خورشیدی
*

TALK SHOW

2010-05-01T10:33:00.001-07:00

طرح: فواد صادقیان

یازدهم اردیبهشت‌ماه 1389 خورشیدی
*

ردّ پای خاطره

2010-05-01T05:29:00.000-07:00

سال 1994

از راست: اندی، ستار دلدار، شهلا سرشار، پرویز کاردان، منصورسپهربند، شهره آغداشلو، مهرداد آسمانی، منوچهر بی‌بی‌یان و لیلا فروهر.ا

درود برهمه‌ی هنرمندان و دست‌اندرکاران موسیقی و رسانه‌هایی که درهمه‌ی این سال‌ها، با دشواری بسیار و به هرطریق ممکن، موسیقی پاپ ایرانی را درغربت زنده نگاه داشتند و شرایط مطلوبی را فراهم آوردند تا آن دیگران از حاصل زحمات آنان کمال استفاده را بُرده و خود را هنرمند بزرگ تصور کنند.ا

یازدهم اردیبهشت‌ماه 1389 خورشیدی

مهرداد آسمانی

2010-04-23T14:01:00.001-07:00

گفت‌وگو با«مهرداد» در شبکه‌ی امیدایران

آقای منصورسپهربند اعلام کردند که پس از گذشتِ دو سال، گفت‌وگویی اختصاصی با مهرداد آسمانی خواهند داشت.ا
*
این گفت‌وگو، روز یک‌شنبه دوم ماه می 2010، ساعت چهار بعدازظهر به وقت لس‌انجلس، هم‌زمان با سه‌و‌سی‌دقیقه‌ی بامداد روز دوشنبه سیزدهم اریبهشت به وقت ایران، از شبکه‌ی تلویزیونی امیدایران پخش خواهد شد.ا

چهارم اردیبهشت‌ماه 1389 خورشیدی

یک آسمان ترانه

2010-04-21T09:39:00.001-07:00

از آسمان
*
زلال‌ترین آواز می‌بارد
*
برای تشنه‌گی حنجره‌ی خاک

یکم اردیبهشت‌ماه 1389 خورشیدی
*

دکترشفا

2010-04-17T10:56:00.000-07:00

دکترشجاع‌الدین شفا درگذشت

دکترشجاع‌الدین شفا، پژوهشگر، ادیب و مترجم صاحب‌نام ایرانی، در سن نودودو ساله‌گی در پاریس درگذشت.ا

*
دکترشفا، به دلیل وضعیت نامناسب جسمی، چهارهفته در بیمارستان بستری بود، با این حال، وی با وخیم‌شدن شرایط جسمی‌اش، به خواست خود، از بیمارستان به منزل منتقل شده بود.ا

*
دکترشجاع‌الدین شفا در سال 1297 خورشیدی در شهر قم متولد شد و در رشته‌ی ادبیات در دانشگاه‌های تهران، بیروت و پاریس تحصیل کرد و موفق به کسب درجه‌ی دکترا گردید.ا

ا«کمدی الهی» دانته، آثاری از«گوته» و«آندره ژید» از ترجمه‌های وی به‌شمار می‌رود.ا

*
ا«تولدی دیگر»، «پس از هزاروچهارصد سال» و «حقوق بشر، قانون بیضه و بمب اتمی» از جمله تالیفات دکتر شفا است.ا

*
وی پیش از انقلاب در سال 1357، مسئولیت‌های علمی و فرهنگی مختلفی را برعهده داشت و از دانشگاه‌های رم، مسکو، اسپانیا و اتریش، دکترای افتخاری دریافت کرده بود.ا

*
معاون فرهنگی دربار، سفیر بین‌المللی ایران در امور فرهنگی، دبیرکل شورای فرهنگی سلطنتی و دبیر کل انجمن بین‌المللی ایران‌شناسان، از جمله سمت‌های وی پیش از انقلاب بود.ا

*******

درگذشت غم‌انگیز دکتر شجاع‌الدین شفا را به شهرزاد عزیز- دوست و همکار نازنین‌‌مان در مجله‌ی اپیزود- و خانواده‌ی گرامی‌اش صمیمانه تسلیت می‌گوییم. روح آن زنده‌یاد شاد و یاد و خاطره‌اش گرامی‌باد.ا

گروه نویسنده‌گان مجله‌ی اپیزود

بیست‌وهشتم فروردین‌ماه 1389 خورشیدی
*

خبر: رادیو زمانه

Episode/85

2010-04-16T06:25:00.000-07:00

شماره‌ی هشتادوپنج اپیزود منتشر شد

*
شماره‌ی هشتادوپنج مجله‌ی اپیزود

با مطالب خواندنی و عکس‌های دیدنی منتشر شد:ا

EPISODE MAGAZINE

بیست‌وهفتم فروردین‌ماه 1389 خورشیدی

یک ایمیل

2010-04-13T10:37:00.000-07:00

شاه‌ماهی هنر بیچاره‌ی ایران

از آن‌جایی که«دلکده» مخاطبان بسیار زیادی دارد، من برای مطالب دلکده، تعداد زیادی ایمیل دریافت می‌کنم که بیش‌تر این ایمیل‌ها محبت‌آمیز و پُراز مهربانی است. تعداد اندکی نیز که مثل روز روشن است چند فن مشخص و متعصب خانم گوگوش هستند، ایمیل‌های‌شان سرشار از خشونت و ناسزاست، درست شکل خانه‌ای که در آن روز را به شب و شب را به روز رسانده‌اند، بی آن‌که بزرگ شده باشند، خانه‌هایی بی‌کتاب، پُِر از خشونت و بسیار زشت، درست مانند چهره‌ی زشت خودشان.ا

اما ازمیان ایمیل‌های محبت‌آمیز- که من ازهمه‌ی این عزیزان سپاس‌گزارم- دیروز ایمیلی گرفتم از یک همراه گرامی دلکده و اپیزود، باعنوان«شاه‌ماهی هنر بیچاره‌ی ایران» که مطلب جالبی را عنوان کرده بودند، این همراه گرامی، آقای بهروز از تورنتو هستند که ضمن سپاس از توجه و محبت ایشان، ایمیل بهروز عزیز را عینن در این‌جا می‌آورم:ا

با سلام خدمت خانم آنسه عزیز

کنسرت جدید خانوم گوگوش در تاریخ 17 آوریل 2010 نشان‌دهنده‌ی عجز و ناتوانی خانم گوگوش می‌باشد. قیمت بلیت‌های این کنسرت بدین شرح اعلام شده است: 35 دلار، 55 دلار، 75 دلار و چند بلیت هم محض خالی‌ نبودن عریضه به اسم وی‌ای پاعا که حتمن مجانی جهت دوستان و آشنایان گذاشته شده به قیمت 125 دلار کانادا ...ا

این درحالی‌ست که خانم حمیرا به اتفاق آقای پویا، چندی پیش در تورنتو برنامه داشتند و بلیت برنامه‌ی آن‌ها 155 و 200 دلار بود. به این می‌گویند غروب یک هنرمند.ا

فکر می‌کنم بهترین کار اینه که خانم گوگوش بازنشسته‌گی خودشو اعلام کنه. تازه، آلبوم اریجینال هجو سبز!! اوه ببخشید«حجم سبز» ایشون در کتاب‌فروشی پگاه تورنتو، به شکل اریجینال به قیمت نازل 4.99 دلار کانادا فروخته می‌شود....واقعن نمی‌دونم که دیگه این خانم شاه‌ماهی‌ چه‌گونه می‌خواهد ثابت کند که هنوز تافته‌ی جدا بافته هست!....بیچاره هنر ایران که ایشان شاه ماهی‌ آن هستند...ا

ضمنن مواردی که در مورد کنسرت گوگوش گفتم در مجلات چاپ تورنتو مثل مجله‌ی ایران‌جوان تورنتو و دیگر مجلات موجود است. باور کنید من شخصن با خانم گوگوش مشکلی‌ ندارم، اما ایشون واقعن دیگه شورش را در آورده‌اند و بایستی نقاب از چهره‌ی این شخص دغل‌کار و پُرمدعا پایین کشیده بشود. این وظیفه‌ی فرد فرد ما ایرانی‌های در تبعید هست.ا

موضوع دیگه‌ای که می‌خوام به شما بگم اینه که من هر کجا کامنتی و یا مطلبی مخالف با خانم گوگوش دیدم چه از طرف خودم و چه از طرف دیگران، متأسفانه افرادی چه به‌عمد و چه نادانسته می‌خواهند وانمود کنند که اسم خانم آنسه امیری پشت این مطالب پنهان شده است این دیگر مسخره‌ترین اتهام هست... انگار که خانم گوگوش به جز خانم آنسه امیری مخالفی دیگر ندارند؟؟!!!!!ا

با تشکر از شما و مجله‌ی شما

ارادتمند: بهروز- تورنتو

با سپاس از بهروز عزیز، در مورد قیمت‌های نازل بلیت‌های کنسرت گوگوش، در واقع دو سال است که نه‌تنها قیمت بلیت، که قیمت هنر ایشان هم به‌شدت تنزل کرده است. برای پُر کردن سالن کنسرت، قیمیت بلیت‌ها را تا توانسته‌اند پایین آورده‌اند، اما باز هم سالن‌های کوچک کنسرت‌های ایشان پُر نمی‌شود که نمی‌شود و هم‌چنان ایشان در سالن‌هایی با جمعیت بین دوهزار تا سه‌هزار نفر می‌خواند که خُب، خوشا به سعادت‌اش که تا این حد پایین آمده است.ا

اما باورکنید گوگوش هم چاره‌ای به‌جز پذیرفتن همین کنسرت‌های کوچک ندارد، مجبور است که بپذیرد که اگر نپذیرد، چرخ زنده‌گی‌اش لنگ می‌ماند. او که حرفه‌ و درآمد دیگری به‌جز اجرای کنسرت ندارد، با انتشار آلبوم هم که فقط پول از جیب‌اش می‌رود و بهره‌ای نصیب‌اش نمی‌گردد، بنابراین تنها راه درآمد برای ایشان، اجرای کنسرت است و بس. کنسرت‌های بزرگ را که خدایش بیامرزد، حتا خواب‌اش را هم نمی‌تواند ببیند، پس باید با همین کنسرت‌های کوچک و قیمت‌های نازل بسازد و دَم نزند که اگر این هم از دست‌اش برود، هزینه‌ی زنده‌گی‌اش را از کجا باید تامین کند؟

دقیقن به همین دلیل است که پشت‌هم کنسرت اجرا می‌کند، وگرنه اجرای دو کنسرت درست و حسابی با دست‌مزد خوب، برای یک‌سال‌اش کافی بود و نیازی نبود که در این سن و سال، به کشورهای دور و نزدیک پرواز کند و برای اجرای یک کنسرت کوچک، سختی سفر را تحمل کند.ا

در مورد آلبوم حجم‌سبز، من هم دقیقن می‌دانم که استقبالی از این آلبوم به‌عمل نیامده، اما باور کنید که از قیمت نازل آن خبر نداشتم، پس با این قیمت نازل، دچار عدم استقبال شده است؟؟... واویلا!!!ا

حالا چند هوادار بخت‌برگشته وقتی این مطلب را بخوانند، خودشان را در آینه کتک می‌زنند و با ارقام عجیب و غریب، خودکُشی‌کنان می‌خواهند ثابت کنند که همه‌ی مردم ایران عاشق این آلبوم شده‌اند و به‌خاطر آن خواب و خوراک ندارند و از شدت هیجان سر به بیابان گذاشته‌اند و حتا چندین نفر هم خود را به دار آویخته‌اند!!!... خُب، خوش به حال‌شان!!!! ا

در مورد این‌که هر کسی مخالف گوگوش می‌نویسد این جماعت چند نفره‌ی نابغه، اسم آنسه را می‌آورند، این موضوع تازه‌گی ندارد، درواقع به‌جز این هم حرفی برای گفتن ندارند، پس اجازه بدهید که حرف ابلهانه‌شان را بی‌وقفه تکرار کنند، شاید گره کوچکی از گره‌های روحی ریز و درشت‌شان باز شود. ا

دیروز در برنامه‌ی ارتباط آقای امیرقاسمی در تلویزیون تپش، خانمی زنگ زد و در مخالفت با گوگوش سخن گفت. حرف‌های بسیار منطقی و خوبی را عنوان کرد. ایشان ضمن انتقاد منطقی از گوگوش گفت: هنرمند فقط این نیست که میکروفن بردارد و روی صحنه بخواند، هنرمند باید دو ویژه‌گی اساسی داشته باشد، وطن‌فروش نباشد و مردم‌دار باشد و به مردم‌اش احترام بگذارد و خانم گوگوش هیچ‌یک از این دو ویژه‌گی را ندارد.ا

جای خوش‌حالی‌ست که گروه زیادی از مردم ما هوشیارند و هنرمند متعهد و غیرمتعهد را خیلی خوب از هم تشخیص می‌دهند. با سپاس از بهروز عزیز.ا

بیست‌وچهارم فروردین‌ماه 1389 خورشیدی

جهان قشقایی

2010-04-12T05:27:00.000-07:00

بودن به از نبود شدن، خاصه در بهار...ا

ا«- نازلی! بهار خنده زد و ارغوان شکفت.ا
در خانه، زیر پنجره گل داد یاس پیر.ا
دست از گمان بردار!ا
با مرگ نحس پنجه میفکن!ا
بودن به از نبود شدن، خاصه در بهار...»ا
*
نازلی سخن نگفت،ا
سرافراز
دندان خشم بر جگر خسته بست و رفت...ا
*
ا«- نازلی! سخن بگو!ا
مرغ سکوت، جوجه‌ی مرگی فجیع را
در آشیان به بیضه نشسته است!»ا
*
نازلی سخن نگفت،ا
چو خورشید
از تیره‌گی برآمد و در خون نشست و رفت...ا
*
نازلی سخن نگفت
نازلی ستاره بود
یک‌دم در این ظلام درخشید و جست و رفت...ا
*
نازلی سخن نگفت
نازلی بنفشه بود
گل داد و
مژده داد: «زمستان شکست!»ا
و
رفت...ا
*

ا«احمد شاملو»ا

بیست‌وسوم فروردین‌ماه 1389 خورشیدی

فارسی1

2010-04-08T07:27:00.000-07:00

هدف ازایجاد شبکه‌ی فارسی1

از چندین سال پیش شرکت‌های وابسته به سپاه در دوبی مشغول به‌کار بوده‌اند، اما به دلیل شرایط اقتصادی وعدم مشارکت مردم در خرید آپارتمان‌های بیش‌تر و فرار سرمایه از دوبی و کلاه‌برداری‌های صورت گرفته توسط شرکت‌های مشاوراملاک مانند المرزوق، رابینسون و ... به‌نام‌های دیگر اما با حمایت سپاه، میلیون‌ها دلار خرج تبلیعات در شبکه‌های فارسی زبان لس‌انجلس نمودند و باعث نابودی بسیاری از سرمایه‌ها و زنده‌گی‌ها در دوبی شدند.ا

حال که با تصویب کنگره‌ی امریکا، بانک‌های دوبی موظف به بلوکه کردن حساب‌های شرکت‌ها و افراد سپاهی در دوبی شده‌اند، این امر باعث شد که شرکت‌های وابسته به سپاه، برای سرمایه‌گذاری به سمت کشورهایی مانند سنگاپور، مالزی، تایلند و مالدیو و یا میانمار بروند، اما این طرح تاکنون با استقبال چندانی روبه‌رو نشده است.ا

برای انتقال سرمایه‌ها از دوبی به آسیای جنوب شرقی، ازآن‌جایی که تعداد کمی از ایرانی‌ها در مورد شرایط شرق و جنوب شرقی آسیا اطلاعات دارند، سپاه با ایجاد شبکه‌ی تلویزیونی فارسی1، این‌بار سعی در تبلیغات برای بردن پول به کشورهای آسیای جنوب شرقی را کرده‌ که از امروز تبلیغ برای مالزی در این شبکه آغاز شده است.ا

برگرفته از وب‌سایت ایران‌آذر

نوزدهم فروردین‌ماه 1389 خورشیدی

آتش ِ سوخته

2010-04-06T12:32:00.000-07:00

تصویر پاره‌ی یک هنرمند با تَرَک‌هایی ژرف

خدای من! برخی افراد چه‌قدر کسل‌کننده هستند!! ذهن‌شان فقط یک دریچه‌ی خیلی کوچک دارد که آن هم رو به بی‌هوشی باز می‌شود. به‌واقع حیف از هوایی که این بینوایان تنفس می‌کنند، به‌نظر می‌رسد که این روزها بخش کوچکی از هوا هم دارد هدر می‌رود.ا
*
امروز چند ایمیل دریافت کردم از چند دلقک خنده‌دار، با این سوژه که خطاب به من نوشته بودند که ما می‌دانیم که شما با یک نام جعلی، در فیس‌بوک یک صفحه باز کرده‌ای و در آن صفحه از همه دعوت کرده‌ای که کنسرت‌های گوگوش را تحریم کنند و...!!!!ا
*
نخست این‌که سپاس‌گزارم که مرا صاحب چنین قدرتی می‌دانید که از ترس به لرزه افتاده‌اید و به تهدید پناهنده شده‌اید. اما موضوع این‌است که ناچارم ناامیدتان کنم و بگویم من مدت‌هاست که با نام خودم و روی همین وبلاگ و نیز مجله‌ی اپیزود، نظرات‌ام را درباره‌ی موجودی به‌نام گوگوش نوشته‌ام، نه از گوگوش می‌ترسم و نه از هیچ‌کس دیگر که بخواهم با نام جعلی چیزی بنویسم. من هرچه را که می‌دانستم واقعیت است، با شهامت و با نام خودم نوشتم و باز هم خواهم نوشت. بنابراین به بینوایانی که بینوایانه ادعا می‌کنند من با نام جعلی، جایی صفحه باز کرده‌ام، توصیه می‌کنم به‌جای این‌که شب و روز به من فکر کنند، دنبال سرسوزنی هوش بگردند تا بی‌وقفه دچار کابوس نشوند.ا
*
اما به کسی یا کسانی که چنین صفحه‌ای را باعنوان تحریم کنسرت‌های گوگوش باز کرده‌اند نیز توصیه می‌کنم دست از زحمت بیهوده بردارند و به کار مهم‌تری بپردازند چرا که کنسرت‌های گوگوش دو سال است که خود به خود تحریم شده است، بنابراین نیازی به چنین صفحه‌ای نیست. مردم ما هنوز آن‌قدر هوش و ذکاوت دارند که پول‌شان را در کیسه‌ی گشاد مفت‌خورهای باد به پرچم نریزند و به همین دلیل هم است که آخرین کنسرت گوگوش در دوبی، مانند کنسرت لندن و کنسرت‌های دو سال اخیرش با کمبود شدید جمعیت روبه‌رو شد و در ایام نوروز که بهترین زمان برای برگزاری کنسرت آن هم در دوبی بود، فقط چیزی شبیه به دوهزارنفر در کنسرت گوگوش حاضر شدند و این یعنی تحریم کنسرت. مگر تحریم کردن شاخ و دُم دارد؟
*
البته شاید هم خود گوگوش به کسی سفارش کرده باشد که آن صفحه را باز کند که بخواهد از این طریق کنسرت‌هایش را مطرح کند، هیچ بعید نیست ایشان چنین کاری کرده باشد که بخواهد بر کنسرت‌های کم‌جمعیت‌اش سرپوش بگذارد. به‌هرشکل مردم ساده‌دل شاید ندانند، اما خود ایشان از روی استیج، سالن کوچک و جمعیت اندک و صندلی‌های خالی را خیلی خوب می‌بیند. ا
*
اما مطلب خنده‌دار بعدی: سایتی به‌نام خدمت که خود را یک سایت تحلیلی خبری معرفی کرده و ذهنی اصول‌گرا نیز دارد، ضمن نوشتن یک گزارش خنده‌دار از کنسرت گوگوش در دوبی، نوشته بود که برگزارکننده‌ی این کنسرت شبکه‌ی فارسی‌وان بود که وابسته به اسراییل است و اسراییل به گوگوش پنج میلیون دلار داده که این کنسرت را برگزار کند!!!!!! یعنی این‌که جل‌الخالق!!!ا
*
از سویی دیگر، شهرزاد عزیز هم متنی را از فیس‌بوک برای من ایمیل کرد که در آن نوشته شده بود که جمهوری اسلامی برای کنسرت دوبی به گوگوش پنج میلیون دلار پرداخته است!!!! یعنی این‌که باز هم جل‌الخالق!!!ا
*
هر انسان عاقلی می‌داند که گوگوش اصلن عددی نیست که اسراییل یا جمهوری اسلامی بخواهند برای اجرای کنسرتی با جمعیت دوهزار نفر، به او پنج میلیون دلار پرداخت کنند!! خُب که چه؟ مثلن با چنین کاری چه اتفاقی می‌افتد؟؟ گوگوش مگر چه‌کاره است؟ چه کسی به حرف‌اش اهمیت می‌دهد؟ چه کاری از دست‌اش برمی‌آید؟ چه کارنامه‌ی درخشانی در خصوص فعالیت‌ها و مسایل سیاسی دارد که اسراییل و جمهوری اسلامی تا این اندازه به کمک‌های سیاسی او نیازمند شده‌اند؟ حتا در یک گفت‌وگوی ساده‌ی رسانه‌ای هم تا می‌آید دو کلمه حرف سیاسی بزند، چنان خراب‌اش می‌کند که صد سال وقت لازم دارد شاید که بتواند خرابی را اندکی آباد کند. پنج میلیون دلار دست‌مزد برای اجرای یک کنسرت دو هزار نفره؟؟ به‌نظر شما خنده‌دار نیست؟؟؟ یعنی آدم از خنده روده‌بُر می‌شود.ا
*
روز بعد از کنسرت گوگوش در دوبی، کنسرت ابی و شادمهر بود که برگزارکننده‌ی این کنسرت هم فارسی‌وان بود. چرا اسراییل به ابی و شادمهر پنج‌میلیون دلار دست‌مزد نداد و فقط به گوگوش داد؟؟!!؟ لابد ابی و شادمهر گروه خونی‌شان سیاسی نیست!!ا
*

حتمن متوجه‌ هستید که این شایعات از کدام منابع سرچشمه می‌گیرد!ا
*
راستی خانم گوگوش! با شما هستم! به‌واقع شادباش می‌گویم که برای اجرای یک کنسرت دوهزار نفره، پنج میلیون دلار دست‌مزد دریافت کردید و با این سواد سیاسی هولناک‌تان، هدف‌مندان سیاست‌زده را به مقاصد سیاسی‌شان نزدیک کردید!!! چه تصویرغم‌انگیزی‌ست تصویر پاره‌ی یک هنرمند با تَرَک‌هایی ژرف، فقط برای تبلیغ و خودنمایی بیهوده. ا

هجدهم فروردین‌ماه 1389 خورشیدی

ترانه‌هامو پس بده

2010-04-03T10:45:00.001-07:00

طرح: سیروس کردونی

چهاردهم فروردین‌ماه 1389 خورشیدی
*

شوخی سیزده‌بدرانه

2010-04-02T10:38:00.000-07:00

جغرافیای آقایان

حالا که از سیزده‌به‌در برگشتید و حتمن به همه‌گان خوش گذشته، بد نیست نگاهی هم به جغرافیای آقایان گرامی داشته باشید، همین‌جوری بیخودی، یعنی این‌که بی‌هیچ دلیلی:ا

ا*آقایان در سن چهارده تا هفده ساله‌گی مانند کشور کُره‌ی شمالی هستند:ا
قدرتی ندارند ولی ادعای قدرت و سرکشی می‌کنند.ا

ا*در سن هجده تا نورده ساله‌گى، مانند هندوستان هستند:ا
برای زندگی کردن چهار راه پیش روی خود می‌بینند. یا کنکور یا سربازی، به عبارت بهتر (آش‌خوری) یا بیش‌تر مواقع عاشق می‌شوند و تا صبح برای عشق‌شون شعر میگن و یا پایان زنده‌گی و مرگ.ا

ا*در سن بیست تا بیست‌وهفت ساله‌گى، مانند کانادا هستند:ا
بسیار خون‌گرم و مهربان، اوج جوانی، زیبا و دل‌ربا، برای هر دختری خیلی زود ویزای پذیرش صادر می‌کنند. در این دوران در تمام مدت از طرف جنس مخالف زیرنظر هستند و برای‌شان دام‌های زیادی گسترانده شده است.ا

ا*بین سن بیست‌وهفت تا سی‌ودو ساله‌گى، مانند ترکیه هستند:ا
بدین معنا که در دام گرفتار شده‌اند و فقط به حرف رییس بزرگ که همان خانم‌شان باشد گوش می‌دهند. پُر از عشق.ا

ا*در سن سی‌ودو تا چهل ساله‌گى، مانند ژاپن هستند:ا
کاملن کاری شده‌اند. آینده‌ی روشن را در فعالیت شبانه روزی می‌بینند.ا

ا*بین چهل تا پنجاه ساله‌گى، مانند روسیه هستند:ا
بسیار پهناور، آرام و بسیار قدرت‌مند در جامعه و به عنوان راهنما و حلال مشکلات.ا

ا*در سن پنجاه تا شصت‌وپنج ساله‌گى، مانند کشورهای تازه‌استقلال یافته‌ی شوروی سابق هستند:ا
با یک گذشته‌ی درخشان و بدون آینده.ا

ا*بعد از شصت‌وپنج ساله‌گى، شبیه عربستان هستند:ا
همه‌گان فقط به خاطر مال و ثروت به آن‌ها احترام می‌گذارند.ا

اگر آقایان گرامی اعتراضی دارند، اعتراض‌شان وارد نیست...ا

چرا؟...ا

هیچی، همین‌جوری بیخودی. یعنی این‌که بی‌هیچ دلیلی.ا

اجازه بدید برای یک‌بارهم که شده ما هم بی‌دلیل حرف بزنیم ببینیم چه عطر و طعمی داره.ا

سیزدهم فروردین‌ماه 1389 خورشیدی

episode/N84

2010-04-01T13:05:00.000-07:00

شماره‌ی هشتادوچهار مجله‌ی اپیزود منتشر شد

*
*
*

EPISODE MAGAZINE